II SA/Bd 863/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 27 października 2005r. na posiedzeniu niejawnym skargi Jacka S. na nie wykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2004r., sygn. akt I 630/03 uchylającego zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] 2002r. nr [...] wydanego w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] 2003r. nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego odrzucić skargę. 0. UZASADNIENIE Jacek S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na niewykonanie przez właściwy organ administracji - Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. wyroku tegoż Sądu z dnia 16 listopada 2004 r., sygn. akt I SA 630/03 wydanego w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] 2003 r. nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Wniósł też o wymierzenie grzywny organowi w trybie określonym art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). W uzasadnieniu skarżący opisuje przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie, zawierając także etap postępowania po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 listopada 2005 r. sygn. akt I SA 630/03, który obejmuje wydanie decyzji z [...] 2005 r. nr [...] przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. Decyzji tej skarżący zarzuca niezgodność z prawem oraz wskazaniami zawartymi w wyroku WSA w Warszawie z 16 listopada 2004 r. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł alternatywnie o jej odrzucenie tudzież oddalenie argumentując, iż na obecnym etapie postępowania skarga ta jest nie dopuszczalna oraz bezzasadna. Organ podniósł zawisłość sprawy w postępowaniu administracyjnym, ponieważ aktualnie sprawa została przekazana Komendantowi Głównemu Policji na skutek odwołania J. S. od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] 2005 r. nr [...]. Należy też zwrócić uwagę na okoliczność, iż w sprawie wydano już wcześniej decyzję (po wyroku WSA w Warszawie z 16 listopada 2004 r.) przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. w dniu [...] 2005 r. nr [...], jednak została ona uchylona na skutek uwzględnienia odwołania Jacka S. przez Komendanta Głównego Policji w decyzji z [...] 2005 r. nr [...] r. Zdaniem organu przedstawiony, dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie, także po wydaniu wyroku WSA w Warszawie z 16 listopada 2004 r., czyni bezpodstawnym zarzut skarżącego dotyczący bezczynności organu w związku z prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52 § 3, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji polegającą na niewykonaniu orzeczenia sądu administracyjnego, zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. Sąd może orzec o wymierzeniu grzywny w razie stwierdzenia, że organ, którego działania lub bezczynności dotyczy orzeczenie, nie wykonał go w całości lub w części. Należy jednak zwrócić uwagę, że skarga o wymierzenie organowi grzywny prowadzi do powstania samodzielnej, odrębnej sprawy, niezależnej od tej, w której zapadł rzekomo niewykonany wyrok. Z tego też względu do podlega ogólnemu reżimowi warunków formalnych stanowiących o jej dopuszczalności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które określone zostały w rozdziale 2 art. 50 - 62 p.p.s.a. W niniejszej sprawie bezsporny jest fakt wniesienia odwołania przez Jacka S. od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] 2005 r. nr [...], w związku z czym w sprawie toczy się postępowanie odwoławcze w trybie administracyjnym. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na tym etapie, powoduje powstanie sytuacji podwójnej kontroli orzeczenia (przez organ i sąd), niedopuszczalnej z punktu widzenia jednego z podstawowych wymogów formalnych prawidłowego złożenia skargi do sądu a mianowicie wyczerpania środków odwoławczych przysługujących stronie w postępowaniu administracyjnym - art. 52 § 1-4 p.p.s.a Rozpatrywanie zarzutu skarżącego dotyczącego niewykonania przez organ orzeczenia sądowego, polegającego na wydaniu decyzji wbrew wiążącej ocenie prawnej wyrażonej w orzeczeniu Sądu, przy jednoczesnym wniesieniu przez stronę odwołania od tej decyzji, również na obecnym etapie jest niedopuszczalne. Na gruncie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi okoliczność wydania decyzji sprzecznej z wiążącą opinią prawną wyrażoną we wcześniejszym orzeczeniu sądu, nie występuje jako samodzielna podstawa skargi, lecz może być jedynie podniesiona przez skarżącego tylko w ramach zarzutów skargi wniesionej już na konkretną decyzję jako np. zarzut naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Dopiero bowiem po ustaleniu, że organ nie wykonał w całości lub części orzeczenia Sądu, możliwym staje się wydanie orzeczenia o wymierzeniu temu organowi grzywny. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.