II SA/Bd 868/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki M. w T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić sp. M w T. ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 500 (pięćset) złotych, tytułem wpisu uiszczonego od skargi. Spółka M. w T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarządzeniami z dnia 14 sierpnia 2014 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, nadesłanie 33 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, podpisanie skargi lub nadesłanie poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu skargi oraz do uiszczenia, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 września 2014 r. W zakreślonym przez Sąd terminie radca prawny K. S. przedłożył podpisaną przez siebie skargę, potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, odpisy skargi, odpis elektroniczny z KRS, pełnomocnictwo procesowe z dnia 15 września 2014 r. udzielone radcy prawnemu K. S. przez V. T. oraz pełnomocnictwo z dnia 15 września 2011 r., z którego wynika, że spółka M. upoważnia "V. T." do reprezentowania spółki przed osobami fizycznymi, prawnymi i wszystkimi podmiotami, a także organami administracji publicznej w sprawie dotyczącej nieruchomości spółki położonej w T. przy ul. [...] i ul. [...]. W pełnomocnictwie tym zawarto upoważnienie do udzielania dalszego pełnomocnictwa. Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2014 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał pełnomocnika skarżącej radcę prawnego K. S. do usunięcia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego dla V. T. do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 grudnia 2014 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu pełnomocnik skarżącej nie nadesłał pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z powyższego przepisu wynika, że na pełnomocniku skarżącego, wnoszącemu do sądu skargę, ciąży obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego treści wynikać ma umocowanie do działania w imieniu skarżącego. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Wobec tego do skargi znajduje zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., w których to przepisach ustawodawca wprowadził wymóg podpisania skargi przez skarżącego albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia do niej pełnomocnictwa. Odczytywane łącznie regulacje zawarte w art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. mają na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny, przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. H. Knysiak-Molczyk, Glosa do postanowienia NSA z 23.06.2005 r., sygn. akt II OZ 519/ 05, publik. OSP 2006/5/63, postanowienia NSA z: 15.04.2014 r., I GSK 577/14 i 17.06.2014 r., II GSK 1375/14). W konsekwencji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych (por. postanowienia NSA z: 15.04.2014 r., I GSK 577/14; 17.06.2014 r., II GSK 1375/14; 17.09.2014 r., I OSK 2106/14; 17.11.2014 r., I FSK 1505/14). W orzecznictwie wskazuje się, że sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę pełnomocnika) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bowiem w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (por. postanowienia NSA z: 25.11.2010 r., I FSK 916/10 i 12.06.2014 r., I FSK 426/14). W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że pełnomocnictwa do reprezentowania spółki udzieliła radcy prawnemu K. S. V.T., podczas gdy umocowanie do tego miała, co wynika z pełnomocnictwa z 15 września 2011 r. (k. 27 akt sądowych), V. T. W rozpoznawanej sprawie wobec doręczenia pełnomocnikowi skarżącej wezwania do złożenia pełnomocnictwa procesowego siedmiodniowy termin do wykonania wezwania rozpoczął swój bieg w dniu 1 grudnia 2014 r., a zakończył w dniu 8 grudnia 2014 r. (poniedziałek). Braki te nie zostały jednak usunięte ani w powyższym terminie, ani później. Skutkiem uchybienia temu terminowi jest – stosownie do powołanych przepisów art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – odrzucenie skargi oraz bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym obejmującej wniesienie skargi na rozstrzygnięcie organu administracji publicznej. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. orzekł jak w postanowieniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.