II SA/Bd 870/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy w formie usług opiekuńczych postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. E. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy w formie usług opiekuńczych wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] września 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 30 października 2019 r. sygn. akt II SP/Bd 155/19 referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego adwokata oraz umorzył postępowanie z wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W piśmie z dnia [...] lutego 2020 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2019 poz. 2325 ze zm.– dalej p.p.s.a.) Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z treścią art. 60 ww. ustawy cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego skutecznie cofnął skargę, albowiem czynność jego nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności i w związku, z czym cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.