II SA/Bd 88/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Anna Klotz Asesor WSA Katarzyna Korycka Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi E.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].12.2017 r. znak sprawy [...], na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257) stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania, złożonego przez E. T. od decyzji z dnia [...] listopada 2017 r. Wójta Gminy B. w przedmiocie świadczeń rodzinnych W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z [...] listopada 2017 r. ([...]) Wójt Gminy B. przyznał E. T. świadczenia rodzinne na dzieci i odmówił przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania córki K. T.. Decyzja została doręczona w dniu [...] listopada 2017 r. (dowód: - zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji), zaś odwołanie od niej, zostało złożone osobiście w siedzibie organu w dniu [...] listopada 2017 r., co potwierdza prezentata z datą wpływu oraz notatka służbowa. Organ zwrócił też uwagę, że strona została prawidłowo pouczona o czternastodniowym terminie do wniesienia odwołania, zatem ostateczny termin do skutecznego wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] listopada 2017 r. W razie stwierdzenia, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, organ nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, lecz - co do zasady - ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 1 września 2016 r. II SA/Ol 807/16 - LEX ). Upływ terminu do wniesienia odwołania, organ odwoławczy ma obowiązek uwzględnić z urzędu. Stwierdzenie przez organ odwoławczy, że odwołanie zostało złożone po upływie terminu, zobowiązuje zatem ten organ do wydania postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. E. T. złożyła skargę od wydanego postanowienia, nazywając ją odwołaniem. W uzasadnieniu podała, że decyzja Wójta Gminy B. w przedmiocie świadczeń rodzinnych została odebrana 10-go listopada 2017 r. przez szwagierkę- A. T.. Szwagierka oddała pismo dopiero 16-go listopada, nie informując, że przyszło ono tydzień wcześniej, stąd też skarżąca sądziła, że oddając pismo 30-go listopada zachowała 14-dniowy termin do wniesienia odwołania. Zwróciła też uwagę, iż co roku odwołuje się od decyzji Wójta i co roku Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznaje jej świadczenie na córkę K. T.. Mąż nie uznaje córki za swoje dziecko i nie dokłada do jej utrzymania a ojciec dziecka nie jest znany, stąd też nie przysługują skarżącej alimenty na córkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "Ppsa", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, jeżeli miało lub mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa). Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zostało wydane na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a." Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. i pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji (jej otrzymania). Decyzję doręczono w dniu 10-ego listopada 2017 r., zatem termin do skutecznego wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] listopada 2017 r. Najpóźniej więc w dacie [...] listopada 2017 r. strona niezadowolona z rozstrzygnięcia powinna wnieść odwołanie do organu. Może to nastąpić przez nadanie pisma na poczcie lub wniesienie odwołania bezpośrednio do organu pierwszej instancji. Termin do wniesienia odwołania jest terminem ustawowym, a więc nie może być przedłużany ani skracany przez organ administracji publicznej. Jest terminem procesowym, obliczanym według przepisów kodeksu oraz terminem zawitym, którego upływ organ odwoławczy uwzględnia z urzędu. W konsekwencji, decyzja co do której strona uchybiła terminowi do wniesienia odwołania i nie przywrócono jej terminu, korzysta z domniemania mocy obowiązującej (art. 16 § 1 Kpa), a to oznacza, że sprawa nią rozstrzygnięta nie może być co do zasady ponownie przedmiotem postępowania administracyjnego. Dlatego też podjęcie przez organ odwoławczy czynności zmierzających do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy każdorazowo poprzedza postępowanie wstępne, w trakcie którego organ odwoławczy podejmuje czynności mające na celu ustalenie między innymi czy odwołanie zostało wniesione z zachowaniem terminu. Ewentualne ustalenie, że odwołanie wniesiono z uchybieniem terminu, jak już wskazano, skutkuje tym, że organ nie rozpoznaje odwołania merytorycznie, nie rozważa argumentacji strony, a tylko postanowieniem stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania, zgodnie z art. 134 K.p.a. (por. np. wyrok WSA w Łodzi z 19 stycznia 2018 r., II SA/Łd 812/17, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 3 lipca 2013 r., II SA/Go 391/13; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 4 czerwca 2013 r., II SA/Ol 284/13; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 10 stycznia 2013 r., III SA/Gd 321/12, wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 października 2012 r., I SA/Wa 885/12 i inne, wszystkie dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. W tych okolicznościach, organ II instancji zasadnie zastosował dyspozycję art. 134 k.p.a. i wydał postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, gdyż strona dokonała czynności po upływie terminu. Odnosząc się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu skargi, Sąd zauważa, że stanowi ona ewentualnie uzasadnienie przesłanki braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji. Twierdzenie to nie mogło jednak w żadnej mierze prowadzić do podważenia zgodności z prawem kontrolowanego postanowienia. Dopiero po otrzymaniu skarżonego postanowienia strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 151 Ppsa skargę oddalił.