II SA/Bd 888/09
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2009-10-27
Skład orzekający: Wojciech Jarzembski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie organu wyższego stopnia, wydane w trybie art. 37 § 1 k.p.a. w przedmiocie uznania zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania za bezzasadne, jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga na postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest niedopuszczalna. Postanowienie to ma charakter incydentalny i nie podlega zaskarżeniu, a strona może jedynie wnieść skargę na bezczynność organu, w ramach której może kwestionować stanowisko organu wyższego stopnia.Stan faktyczny
P. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie Dowódcy Okręgu Wojskowego z dnia 26 sierpnia 2009 r., które uznało jego zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania za bezzasadne. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Pełny tekst orzeczenia
IISA/Bd 888/09 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 27 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego w [...] z dnia 26 sierpnia 2009r., Nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za bezzasadne postanawia odrzucić skargę
II SA/Bd 888/09
Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 września 2009 r. P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego w [...] z dnia 26 sierpnia 2009r., Nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za bezzasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych, bowiem w pierwszej kolejności sprawdzić należy jej wymogi formalne, w tym jej dopuszczalność.
Postępowanie administracyjne toczyło się w oparciu o przepis art. 37 § 1 kpa, który stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Zgodnie z panującym w doktrynie poglądem (zob. Woś T. (red.), Knysiak – Molczyk H., Romańska M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 106 i nast.) stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 kpa ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia (por. wyrok NSA z 12 kwietnia 2001r., IV SA 1866/00, ONSA 2002, nr 4, poz. 144), na które stronie nie przysługuje zażalenie. W konsekwencji również skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna. Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ administracji publicznej wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 § 1 kpa (por. wyrok NSA z 24 maja 2001r., IV SA 572/99, ONSA 2002, nr 3, poz. 116 i postanowienie NSA-OZ w Gdańsku z 12 lutego 2002r., II SA/Gd 3920/01, Lex nr 76109).
Wobec powyższego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło