II SA/Bd 888/09

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2009-10-27

Skład orzekający: Wojciech Jarzembski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie organu wyższego stopnia, wydane w trybie art. 37 § 1 k.p.a. w przedmiocie uznania zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania za bezzasadne, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga na postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest niedopuszczalna. Postanowienie to ma charakter incydentalny i nie podlega zaskarżeniu, a strona może jedynie wnieść skargę na bezczynność organu, w ramach której może kwestionować stanowisko organu wyższego stopnia.
Stan faktyczny
P. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie Dowódcy Okręgu Wojskowego z dnia 26 sierpnia 2009 r., które uznało jego zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania za bezzasadne. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pełny tekst orzeczenia

IISA/Bd 888/09 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 27 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego w [...] z dnia 26 sierpnia 2009r., Nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za bezzasadne postanawia odrzucić skargę II SA/Bd 888/09 Uzasadnienie Pismem z dnia 17 września 2009 r. P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego w [...] z dnia 26 sierpnia 2009r., Nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych, bowiem w pierwszej kolejności sprawdzić należy jej wymogi formalne, w tym jej dopuszczalność. Postępowanie administracyjne toczyło się w oparciu o przepis art. 37 § 1 kpa, który stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zgodnie z panującym w doktrynie poglądem (zob. Woś T. (red.), Knysiak – Molczyk H., Romańska M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 106 i nast.) stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 kpa ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia (por. wyrok NSA z 12 kwietnia 2001r., IV SA 1866/00, ONSA 2002, nr 4, poz. 144), na które stronie nie przysługuje zażalenie. W konsekwencji również skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna. Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ administracji publicznej wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 § 1 kpa (por. wyrok NSA z 24 maja 2001r., IV SA 572/99, ONSA 2002, nr 3, poz. 116 i postanowienie NSA-OZ w Gdańsku z 12 lutego 2002r., II SA/Gd 3920/01, Lex nr 76109). Wobec powyższego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło