II SA/Bd 890/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. J. na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia odrzucić skargę. H. J. wniosła za pośrednictwem Wojewody [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W wykonaniu zarządzenia Prezesa Sądu z dnia 26 lipca 2011r. wezwano skarżącą do sprecyzowania, czy skarżąca skarży decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011r. (decyzję drugiej instancji), czy też decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2011 r. (decyzję pierwszej instancji), pod rygorem uznania, że skarżąca skarży decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2011 r., na co wskazuje treść skargi. Jak wynika z udzielonej przez skarżącą odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżąca oświadczyła, iż skarży decyzje obu instancji, w tym decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, stosownie do brzmienia art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja organu pierwszej instancji, co skarżąca sama wskazała w piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu do złożenia stosownego wyjaśnienia w tym przedmiocie. Jak wynika z pouczenia zawartego w treści decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia, skarżącej przysługiwała możliwość wniesienia we wskazanym terminie od niej odwołania do Wojewody [...]. Na podstawie akt sprawy ustalono, iż odwołanie takie zostało złożone, a decyzja wydana przez organ odwoławczy również stanowi przedmiot skargi złożonej do sądu. Zwrócić uwagę należy, iż w prowadzonym w sprawie H. J. postępowaniu administracyjnym w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych wydana została decyzja przez organ drugiej instancji, tylko ta zatem decyzja stanowić mogła przedmiot skargi wniesionej do Sądu, przy spełnieniu przesłanek warunkujących skutecznie wniesienie skargi, wynikających z ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedmiotem postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie jest jednak decyzja organu pierwszej instancji, co oznacza, iż w omawianej sprawie nie doszło do wyczerpania wymaganego wskazanymi powyżej przepisami toku instancji, co stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Zwrócić uwagę należy, iż skarga H. J. na decyzję Wojewody [...] stanowić będzie odrębny przedmiot rozpoznania. W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.