II SA/Bd 896/10

26 października 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Anna Klotz Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 października 2010r. sprawy ze skargi K.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy w spłacie kredytu mieszkaniowego oddala skargę. K. M. wniósł skargę na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 24 czerwca 2010 r. (znak:[...]) utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia 27 kwietnia 2010 r. (Nr[...]) o odmowie przyznania pomocy państwa w spłacie kredytu udzielonego na zakup działki budowlanej. Podstawą prawną decyzji Prezydenta Miasta B. (dalej: "Prezydent") był art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415 ze zm.) oraz art. 2 ust. 2 i 3, art. 6 i art. 7 ustawy z dnia 19 czerwca 2009 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych udzielonych osobom, które utraciły pracę (Dz. U. Nr 115, poz. 964, dalej jako: "ustawa o pomocy państwa") a także art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako: "k.p.a."). W zwięzłym uzasadnieniu decyzji organu I instancji wskazano, że skarżący w dniu 15 kwietnia 2010 r. złożył wniosek o przyznanie pomocy państwa w spłacie kredytu mieszkaniowego udzielonego na zakup działki budowlanej przy ul. [...] w B. Środki na zakup powyższej działki pochodziły z kredytu udzielonego przez K. B. S.A. z siedzibą w W. w wysokości 210 000 zł z ostatecznym terminem spłaty do dnia 17 stycznia 2033 r. W dniu 17 grudnia 2009 r. skarżący zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej jako przedsiębiorca niezatrudniający pracowników i od dnia 18 grudnia 2009 r. uzyskał status bezrobotnego z prawem do zasiłku od 4 stycznia 2010 r. W świetle powyższych okoliczności organ I instancji odmówił udzielenia pomocy w spłacie kredytu, gdyż uznał, że kredyt na zakup działki budowlanej nie mieści się w ustawowej definicji kredytu mieszkaniowego. Po rozpatrzeniu odwołania K. M., w którym przede wszystkim wykazywał on dokonanie przez Prezydenta błędnej oceny zaciągniętego kredytu oraz spełnienie ustawowych przesłanek przyznania pomocy państwa na jego spłatę, Wojewoda Kujawsko-Pomorski (dalej: "Wojewoda") decyzją z dnia 24 czerwca 2010 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji przyjęto, że kredyt udzielony skarżącemu nie jest kredytem mieszkaniowym w rozumieniu ustawy o pomocy państwa. W tym zakresie organ powołał się na treść § 3 umowy kredytowej, zgodnie z którym kredyt udzielony został na zakup działki budowlanej oraz refinansowanie jej zakupu. Ponadto Wojewoda przytoczył treść oświadczenia skarżącego, z którego wynikało, że w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy w spłacie kredytu nie zawiadomił on jeszcze właściwego organu o zakończeniu budowy domu i nie uzyskał ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego. W związku z tym należało przyjąć, że skarżący nie spełnia przesłanki określonej w art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy państwa. W skardze podniesiono, że zaskarżona decyzja jest krzywdząca i niezgodna z prawem. Skarżący wyjaśnił, że kredytu udzielono mu na zakup działki, na której powstał dom jednorodzinny. Kredyt został zabezpieczony hipoteką na przedmiocie kredytowania. Do skargi dołączono m. in. kopię decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia 10 kwietnia 2008 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego na terenie działki o nr ewidencyjnym [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w B. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Na rozprawie skarżący podkreślił, że na działce, którą zakupił dzięki udzielonemu kredytowi bankowemu, z własnych oszczędności zbudował dom mieszkalny. Nabycie działki budowlanej było częścią całego procesu inwestycyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Na wstępie należy przytoczyć zasadniczą treść normatywną mającą zastosowanie w niniejszej sprawie. Na podstawie ustawy o pomocy państwa przyznawane jest szczególne świadczenie mające formę okresowej (nie dłuższej niż 12-miesięcy) pomocy przy spłacie rat kredytu mieszkaniowego udzielonego osobom fizycznym. Z tytułu tej ustawy wynika, że jego przedmiotowy zakres odnosi się do niektórych tylko kredytów mieszkaniowych, wyczerpująco zdefiniowanych w samej ustawie. Pod względem podmiotowym beneficjentami pomocy państwa mogą być wyłącznie osoby fizyczne zobowiązane do spłaty kredytu mieszkaniowego, które po dniu 1 lipca 2008 r. utraciły pracę, przez co rozumieć należy również, co w niniejszej sprawie ma znaczenie, zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej, podlegającej wpisowi do ewidencji działalności gospodarczej, jako przedsiębiorca niezatrudniający pracowników. Biorąc pod uwagę przesłanki przyznania pomocy państwa (art. 3 ustawy), bezsporne jest, że skarżący utracił pracę po dniu 1 lipca 2008 r. gdyż zakończył prowadzenie działalności gospodarczej po tym dniu (k. 8 akt administracyjnych – decyzja o wykreśleniu wpisu w ewidencji działalności gospodarczej). Ponadto skarżący od 18 grudnia 2009 r. jest bezrobotnym, zaś od 4 stycznia 2010 r. posiada prawo do zasiłku (k.12 i 18 akt administracyjnych). Wniosek o przyznanie pomocy złożył przed dniem 31 grudnia 2010 r. (art. 6 ust. 1 ustawy o pomocy państwa). Sporną pomiędzy stronami jest natomiast kwestia czy kredyt udzielony skarżącemu na zakup działki budowlanej przez K. B. S.A. jest kredytem mieszkaniowym w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o pomocy państwa. Mając na względzie sytuację faktyczną, tj. okoliczność wzniesienia przez skarżącego nowego domu jednorodzinnego, istotne w sprawie jest brzmienie art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy państwa. Zgodnie z tym przepisem kredytem mieszkaniowym w rozumieniu ustawy jest kredyt udzielony na budowę domu jednorodzinnego, jeżeli przed złożeniem wniosku o pomoc właściwy organ nie zgłosił w terminie sprzeciwu w związku z zawiadomieniem o zakończeniu budowy albo została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego – którego spłatę zabezpieczono hipoteką ustanowioną na przedmiocie kredytowania. Odnosząc powyższą treść do sytuacji skarżącego nie można uznać, że zaciągnięty przez niego kredyt jest kredytem mieszkaniowym w rozumieniu ustawy o pomocy państwa. Znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie instytucji kredytującej wskazuje, że kredytu udzielono na "inny cel" i sprecyzowano, że chodzi o "zakup działki budowlanej, doprowadzenie mediów itp." (k. 26 akt administracyjnych). Również treść umowy kredytowej w § 3 wskazuje, że kredyt przeznaczony jest na "zakup działki budowlanej nr [...] w B. przy ul. [...] oraz refinansowanie zakupu ww. działki" (k. 24 akt administracyjnych). Wysokość kredytu wyniosła, zgodnie z § 2 tej umowy 210 000 zł, zaś realizacja umówionego celu (§ 3 ust. 1 pkt 2 umowy) według wartości kosztorysowej opiewała na 210 150 zł., przy czym jednak koszt zakupu działki pokrywał ponad 95 % potrzebnych środków pieniężnych, gdyż zgodnie z § 4 ust. 1 umowy uruchomienie kredytu nastąpiło jednorazowo w formie przelewu sumy 205 150 zł na rachunek zbywcy działki budowlanej. Niewątpliwie suma ta stanowiła cenę kupna przedmiotowej nieruchomości, a nie przewidywany koszt wzniesienia domu jednorodzinnego. Ustawa o pomocy państwa w art. 2 ust. 2 pkt 1 zawiera wymóg, aby przed złożeniem wniosku o pomoc właściwy organ nie zgłosił w terminie sprzeciwu w związku z zawiadomieniem o zakończeniu budowy albo, aby została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego. Nawet gdyby więc przyjąć, jak argumentuje skarżący, że udzielony mu kredyt jest kredytem mieszkaniowym, gdyż w rezultacie umożliwił budowę domu, to jednak bezsporne jest, że przed wystąpieniem z wnioskiem o pomoc w dniu 15 kwietnia 2010 r. nie spełniał powyższego warunku. Okoliczność ta została przez niego przyznania w odrębnym piśmie (k. 25 akt administracyjnych). W dacie orzekania przez organy administracji publicznej kredyt zaciągnięty przez skarżącego nie mógł być zatem uznany za "kredyt mieszkaniowy" w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy państwa, a tym samym niemożliwe było przyznanie pomocy na spłatę takiego kredytu. W świetle powyższego zaskarżone decyzje nie naruszają przepisów prawa, wobec czego Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.