II SA/Bd 897/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.K. o przyznanie wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi G.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2008r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek Postanowieniem z dnia 26 marca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wyznaczony radca prawny G.K. pismem z dnia [...] lipca 2009r. wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 146,40 zł. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 16 cyt. rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W przedmiotowej sprawie radca prawny G.K. takowego oświadczenia nie przedstawił. Należy podkreślić, że niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma, lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku, toteż nie podlega ewentualnemu uzupełnieniu w trybie art. 49 wyżej cyt. ustawy. Wniosek niezawierający takiego oświadczenia podlega oddaleniu jako nieuzasadniony (por. postanowienie SN z 14 października 1998r., II CKN 687/98, OSNC 1999, nr 3, poz. 63). Mając na względzie powyższe, stosownie do art. 250 oraz 258 § 2 pkt 8) cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.