II SA/Bd 897/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 7 sierpnia 2013 r. M. D., M. A., D. O., K. R., P. R., A. O. i M. O. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę drogi dojazdowej oznaczonej symbolem [...], remont i przebudowę ul. W., ul. S. i drogi [...] w B. (działka o nr ew. [...], [...], [...] w obrębie [...] oraz działka nr ew. [...] w obrębie [...]) W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 10 września 2013 r. M. D. uzupełniła wniosek poprzez wskazanie, iż usunięcie drzew spowoduje nieodwracalne skutki w postaci wycinki posadzonych przez skarżących drzew, stanowiących naturalną zaporę od budowanego na sąsiadującym z ul. W. terenie dużego pawilonu handlowo – usługowego. Nadto w piśmie z dnia [...] września 2013 skarżący wskazali, iż na jednym z drzew znajduje się gniazdo ptasie. Odnosząc się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pismem z dnia [...] listopada 2013 r. Wojewoda [...] wyjaśnił, że w dniu wydawania decyzji nie posiadał informacji o gnieździe ptasim znajdującym się na jednym z drzew, a twierdzenia zawarte w piśmie z dnia [...] września 2013 r. nie poparte zostały żadnymi dowodami. Postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. sygn. akt II SA/Bd 897/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę w stosunku do M. A., D. O., K. R., P. R., A. O. i M. O. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. Nr 270), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek wykonanie zaskarżonego aktu w całości lub części (§ 2), natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3). Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być należycie uzasadniony, poparty faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wymagane jest więc w ramach takiego wniosku wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z kolei brak wskazanych wyżej elementów uniemożliwia sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie, a sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z 25 maja 2004 r. sygn. akt FZ 71/04, postanowienie NSA z 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 września 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 737/13). W świetle powyżej poczynionych uwaga Sąd uznał wniosek skarżącej za niezasadny. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała jedynie, iż usunięcie drzew spowoduje nieodwracalne skutki w postaci wycinki posadzonych przez mieszkańców drzew, stanowiących naturalną zaporę od budowanego dużego pawilonu handlowo – usługowego na sąsiadującym z ul. W. terenie. Ogólnikowy argument naruszenia walorów estetycznych nie stanowi wystarczającej podstawy do uznania przez Sąd, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla skarżącej nieodwracalne skutki lub znaczną szkodę. Z kolei drugi z podniesionych zarzutów wskazujący, iż na jednym z drzew przeznaczonym do wycinki znajduje się gniazdo ptasie, nie został poparty jakimikolwiek dowodami. Tak przedstawiona argumentacja w ocenie Sądu nie stanowi podstawy do udzielenia skarżącej tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaznaczyć w tym miejscu należy, iż na etapie rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi, nie ocenia prawidłowości wydania zaskarżonej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, a jedynie to, czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem może doprowadzić do sytuacji wskazanych w treści art. 61 § 3 P.p.s.a. Zwrócić również należy w rozpatrywanej sprawie na interes inwestora. Wstrzymanie wykonania decyzji może spowodować opóźnienia w pracach, a co za tym idzie znaczne straty finansowe. Sam fakt zrealizowania inwestycji do czasu rozpoznania sprawy, której przedmiotem jest kontrola legalności decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę nie uprawdopodabnia powstania szkody po stronie skarżącej. Inwestor natomiast ponosi ryzyko prowadzenia robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji przed zakończeniem sądowej kontroli tej decyzji i to on będzie ponosił ewentualne koszty przywrócenia stanu poprzedniego. Nadto podkreślić należy również, że w decyzji organu pierwszej instancji zawarto zastrzeżenie, iż zgodnie z pismem Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta B. z dnia [...] marca 2013 r., wycinka drzew kolidujących z inwestycją możliwa będzie dopiero po uzyskaniu przez inwestora stosownej decyzji. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia