II SA/Bd 897/25

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2026-01-26

Skład orzekający: Jerzy Bortkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu informujące o braku możliwości zaskarżenia wcześniejszego zawiadomienia i wskazujące na konieczność złożenia wniosku o ponowne wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na pismo organu o charakterze informacyjnym, które nie rozstrzyga sprawy co do istoty ani nie jest decyzją lub postanowieniem podlegającym zaskarżeniu. Skoro zaskarżone pismo nie spełnia wymogów aktu podlegającego kontroli sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący M. C. wniósł skargę na pismo Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, które informowało, że kwestionowane zawiadomienie jest czynnością techniczną, a nie aktem podlegającym zaskarżeniu. Organ wskazał również, że do weryfikacji prawa do karty parkingowej niezbędne jest złożenie wniosku o ponowne wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Sąd uznał, że zaskarżone pismo nie jest aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na pismo [...] Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności [...] z dnia [...] września 2025 r., nr [...] w przedmiocie wydania karty parkingowej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] września 2025 r., uzupełnionym [...] października 2025 r. M. C. wniósł skargę na pismo [...] Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności [...] z dnia [...] września 2025 r., nr [...] w przedmiocie wydania karty parkingowej. W piśmie tym organ informował skarżącego, że kwestionowane przez skarżącego zawiadomienie z dnia [...] sierpnia 2025 r. pochodzące od [...] Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności jest zwykłą czynnością techniczną i nie służy od niej żaden środek zaskarżenia. Organ dodał też, że w celu ustalenia prawa do aktualnie obowiązującej karty parkingowej niezbędne jest zweryfikowanie orzeczenia poprzez złożenie wniosku o ponowne wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej zwanej "ppsa"), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 kpa, w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 2a i § 3 oraz art. 4 ppsa). W ocenie Sądu, przedmiotem skargi złożonej w tej sprawie nie jest żadna z form działalności administracji publicznej podlegających kognicji sądów administracyjnych. Zaskarżone pismo ma bowiem charakter informacyjny i nie spełnia minimalnych wymogów do uznania go za decyzję (w szczególności nie zawarto w nim rozstrzygnięcia). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało odrzucić skargę jako niedopuszczalną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło