II SA/Bd 90/11

Dnia 20 kwietnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2011 roku sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie renty strukturalnej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. wypłacić skarżącemu od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 200 zł (dwieście) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu. Decyzją z dnia [...], nr [...], Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. (ARiMR), działając na podstawie § 16 ust. 1 w zw. z § 19 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Renty strukturalne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r., nr 109, poz. 750 ze zm., zwanego dalej "rozporządzeniem w sprawie rent strukturalnych",), odmówił Z. K. przyznania renty strukturalnej. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż że wnioskodawca nie spełnia jednej z przesłanek warunkujących przyznanie mu renty strukturalnej, określonej w § 4 pkt 5 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych, ponieważ nie jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni użytków rolnych wynoszącej co najmniej 6 ha, współwłaścicielem takiego gospodarstwa wraz z małżonką B. K. ani właścicielem takiego gospodarstwa nie jest jego żona. Decyzją z dnia [...], nr [...], Dyrektor Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w T., po rozpatrzeniu odwołania Z. K. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w G. Na decyzję organu odwoławczego Z. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Podobnie jak w postępowaniu administracyjnym wskazał, że już w 2009 r. zamierzał wystąpić do ARiMR z wnioskiem o przyznanie renty strukturalnej, spełniając obowiązujące wówczas kryterium powierzchniowe gospodarstwa rolnego (3 ha), dlatego też złożony przez niego wniosek powinien zostać rozpatrzony w oparciu o przepisy w brzmieniu obowiązującym przed zmianą rozporządzenia dokonaną w 2010 r. Zarzucił, iż rozpatrzenie jego wniosku z uwzględnieniem dokonanej zmiany przepisów skutkuje naruszeniem zasady niedziałania prawa wstecz. W odpowiedzi na skargę organ, podtrzymując swoje stanowisko, wniósł o jej odrzucenie z powodu wniesienia skargi przez osobę nie mającą stosownego pełnomocnictwa ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.; zwanej w skrócie "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. – powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie natomiast do art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej (w niniejszej sprawie tą czynnością było złożenie skargi do Sądu) dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi, który może być uzupełniony w wyniku wezwania Sądu. W przypadku jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi – sąd odrzuca skargę (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) W przedmiotowej sprawie skarga Z. K. na decyzję Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w T. została podpisana przez P. K. Do skargi nie został dołączony dokument z którego wynikałoby umocowanie dla P. K. do reprezentowania Z. K. Wobec tego pismem z dnia 2 lutego 2011 r Sąd wezwał P. K. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego. W odpowiedzi zostało nadesłane pełnomocnictwo z dnia 10 września 2010 r. Zdaniem Sądu nadesłany dokument nie spełnia wymagań stawianych pełnomocnictwu w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Stosownie do art. 36 p.p.s.a. pełnomocnictwo może być: 1) ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi; 2) do prowadzenia poszczególnych spraw; 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Redakcja tego przepisu wskazuje, że przy każdego rodzaju pełnomocnictwa w jego treści należy wyraźnie zaznaczyć, iż dotyczy ono postępowania sądowoadministracyjnego. Zaznaczenie to mogło nastąpić bądź poprzez zawarcie w treści pełnomocnictwa sformułowania wskazanego w wezwaniu Sądu z dnia 2 lutego 2011 r. (tj. "uprawniam do działania przed sądami administracyjnymi"), bądź wskazanie sygnatury nadanej sprawie przez sąd administracyjny (podanej w wezwaniu z dnia 2 lutego – ramka w górnej części pisma), ewentualnie przez opisanie sprawy (np. "udzielam pełnomocnictwa w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w T. z dnia [...], nr [...]"). Nadesłane pełnomocnictwo nie spełnia tego wymogu, zawiera bowiem umocowanie do "reprezentacji przed Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w sprawach związanych z przyznaniem renty strukturalnej" – tj. wyłącznie do działania przed konkretnym organem (a nie sądem), w sprawie renty strukturalnej. Mając na względzie powyższe, wobec nieuzupełnienia braku formalnego w wyznaczonym przez Sąd terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.