II SA/Bd 901/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 maja 2008 r. , sygn. akt II SA/Bd 209/08 w sprawie ze skargi M.B. na decyzję [...] Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...]stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Wyrokiem z dnia 28 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Bd 209/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę M. B. na decyzję [...] Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...]stycznia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej. Odpis powyższego wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 27 czerwca 2008 r. Pismem z dnia 15 listopada 2008 r., nadanym w polskim urzędzie pocztowym w dniu 17 listopada 2008 r., M. B. wniósł o wznowienie postępowania sądowego w wyżej oznaczonej sprawie. Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał: 1) pozbawienie strony możliwości działania poprzez brak wezwania na rozprawę oraz uniemożliwienie wglądu do akt sprawy przed rozprawą, 2) orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r., sygnatura akt P 23/07, o niezgodności z Konstytucją rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłoszenia podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach, stanowiącego podstawę prawną wyroku z dnia 28 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.) w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Podstawy wznowienia postępowania na które powołuje się skarżący zostały uregulowania w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. oraz w art. 272 p.p.s.a. I tak przepis art. 271 pkt 2 p.p.s.a. przewiduje możliwość żądania wznowienia postępowania z powodu nieważności m.in. w sytuacji pozbawienia strony możności działania wskutek naruszenia przepisów prawa, a przepis art. 272 § 1 p.p.s.a. z uwagi na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego wydano orzeczenie, z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą. Zgodnie z treścią przepisu art. 280 § 1 p.p.s.a, w przypadku wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego, Sąd w pierwszej kolejności zobligowany jest zbadać, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego ze wskazanych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym zaś razie wyznaczy rozprawę w celu merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Należało w związku z tym zbadać, czy skarga M. B. o wznowienie postępowania sądowego wpłynęła do Sądu w ustawowym terminie i czy została ona oparta na ustawowej przesłance. Zgodnie z treścią przepisu art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym licząc od dnia - w sytuacji gdy podstawa wznowienia jest pozbawienie możności działania - w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Jedynie w przypadku gdy podstawą wznowienia postępowania jest orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, ustawa przewidziała szczególny jednomiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania liczony od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe regulacje prawne należy wskazać, iż strona nie zachowała trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi o wznowienie opartej na przesłance pozbawienia strony możności działania wskutek naruszenia przepisów prawa. Skarżący bowiem otrzymał odpis wyroku z dnia 28 maja 2008 r. wraz z uzasadnieniem w dniu 27 czerwca 2008 r., natomiast skargę o wznowienie postępowania wniósł do tutejszego Sądu za pośrednictwem polskiego urzędu pocztowego w dniu 17 listopada 2008 r., a więc po upływie ponad czterech miesięcy od dnia otrzymania wyroku z dnia 28 maja 2008 r. Natomiast druga przesłanka wznowienia postępowania na która powołuje się skarżący, w ocenie Sądu, w chwili obecnej nie zachodzi. Należy bowiem wskazać, iż Trybunał Konstytucyjny w dniu 19 czerwca 2008 r. w sprawie o sygnaturze akt P 23/07 wydał wyrok, w którym stwierdził niezgodność rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłoszenia podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach, stanowiącego podstawę prawną wyroku z dnia 28 maja 2008 r., z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Trybunał orzekł ponadto, iż przepisy wskazanego Rozporządzenia tracą moc obowiązującą z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczpospolitej Polskiej. Wyrok zaś Trybunału Konstytucyjnego został ogłoszony w Dzienniku Ustaw w dniu 2 lipca 2008 r. (Dz.U. z 2008 r. Nr 116, poz. 740). Zgodnie z art. 272 § 2 p.p.s.a. w przypadku przesłanki wznowienia postępowania dotyczącej niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia trybunału Konstytucyjnego. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia albo w terminie wskazanym w tym orzeczeniu. W przedmiotowej sprawie, z uwagi na to, iż w orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego został wskazany termin utraty mocy obowiązującej w/w rozporządzenia, orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wejdzie w życie z upływem 12 miesięcy od dnia jego ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczpospolitej Polskiej, a więc w dniu 3 lipca 2009 r. Zatem skargę o wznowienie postępowania w oparciu o tą przesłankę skarżący będzie mógł wnieść dopiero w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, czyli od dnia 3 lipca 2009 r. W związku z tym należy stwierdzić, iż w chwili obecną przesłanka niezgodności aktu normatywnego z Konstytucja nie zachodzi, a jej wskazanie w skardze o wznowienie postępowania należy uznać za przedwczesne. Biorąc zatem pod uwagę wszystkie wskazane powyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. skargę M. B. o wznowienie postępowania sądowego odrzucił.