II SA/Bd 905/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej z sankcjami wieloletnimi postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca D. Z. w piśmie z dnia 7 lipca 2015 r. wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej z sankcjami wieloletnimi złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. A zatem, przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. U podstaw tej regulacji legła potrzeba zagwarantowania funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Z tego też względu, przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., a mianowicie: po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, iż to wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez niego aktu lub czynności organu administracji, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno zaś odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. W rozpoznawanej sprawie skarżąca zwracając się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w ogóle nie uzasadniła swojego wniosku. Skarżąca nie wskazała we wniosku żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie podała także żadnych informacji odnośnie wielkości posiadanego majątku, uzyskiwanych dochodów, ani ponoszonych wydatków, co umożliwiłoby sądowi odniesienie się do jej stanowiska wskazanego we wniosku. Należy podkreślić, że to strona skarżąca jest zobligowana do wykazania ww. przesłanek, nie może tego obowiązku przerzucać na Sąd. Mając na uwadze powyższe, wobec nie wykazania przez skarżącą niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez wykonanie zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowił orzec jak w sentencji postanowienia, na podstawie przepisów art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.