II SA/Bd 91/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Pismem z dnia [...] r. M. W. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. Nr [...] ustalającej opłatę adiacencką. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że w dniu [...] r. otrzymał dwie decyzje Wójta Gminy [...] ustalające opłatę adiacencką, tj. decyzję nr [...] i decyzję nr [...] i w dniu [...] r. od obu tych decyzji sporządził odwołania i w jednej kopercie, listem poleconym, w dniu [...] r. wysłał do organu pierwszej instancji. Okoliczność otrzymania w dniu [...] r. od Wójta Gminy [...] wezwania do zapłaty opłaty adiacenckiej ustalonej decyzją nr [...] z dnia [...] r. pozwoliła M. W. na wysnucie wniosku, że organ pierwszej instancji nadał bieg odwołaniu od decyzji [...], natomiast nie nadał biegu odwołaniu od decyzji [...] w związku z czym zwrócił się z wnioskiem do organu odwoławczego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Uprawdopodobniając brak winy w uchybieniu terminu wnioskodawca zwrócił uwagę, że obie sprawy traktował jednakowo i sprzecznym z zasadami logiki byłoby, gdyby zaskarżał jedynie decyzję nr [...], nie zaskarżając jednocześnie decyzji nr [...], w której przecież wymierzona była wyższa opłata adiacencka - 4.778,10 zł. Jego zdaniem żaden przepis procedury administracyjnej nie przewiduje, by każde pismo procesowe, adresowane do tego samego organu, w tym samym czasie i w jednakowej sprawie należało wysyłać w oddzielnych kopertach - byłaby to bowiem strata czasu oraz pieniędzy strony, zwłaszcza, iż w/w pisma procesowe adresowane były do tego samego organu i w dwóch analogicznych sprawach. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpoznaniu wniosku, postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] odmówiło M. W. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej. Kolegium zwróciło uwagę, iż Wójt Gminy [...] ustosunkowując się do wniosku M. W. stwierdził, że do organu wpłynęło tylko jedno odwołanie od decyzji Nr [...], które przekazane zostało do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismem z dnia [...] r. Zdaniem orzekającego organu zarówno z dowodu nadania przesyłki z dnia [...] r. ani ze zwrotnego potwierdzenia odbioru nie wynika, że przesyłka zawierała dwa odwołania, a trudno przyjąć, by organ pierwszej instancji celowo przesłał organowi odwoławczemu tylko jedno odwołanie, a drugie zatrzymał. Ponadto kolegium odwoławcze podniosło, że odwołanie od decyzji z dnia [...] r. nr [...] gmina przekazała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismem z dnia [...] r., które otrzymał do wiadomości wnioskodawca. Z pisma tego w sposób jednoznaczny wynikało, że przekazaniu podlegało jedno odwołanie i to właśnie od decyzji Nr [...]. Z tego względu organ przyjął, iż strona nie podjęła żadnych działań w celu wyjaśnienia, dlaczego przekazane zostało tylko jedno odwołanie, a wniosek o przywrócenie terminu po otrzymaniu od Wójta Gminy [...] wezwania do zapłaty jest spóźniony. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy M. W. zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu wydanie w jego sprawie postanowienia z naruszeniem art. 58 § 1 i 2 K.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie art. 7 K.p.a. poprzez przyjęcie błędnych ustaleń faktycznych mających wpływ na treść rozstrzygnięcia i z uwagi na powyższe wniósł o jego uchylenie. Zdaniem skarżącego, argumentacja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] została nieprawidłowo wywiedziona z zebranego w sprawie materiału dowodowego, ponieważ z dowodu nadania przesyłki z dnia [...] r. ani ze zwrotnego poświadczenia odbioru nie wynika w ogóle, co w tej przesyłce się znajdowało, a w szczególności, czy znajdowało się tam jedno czy dwa odwołania od decyzji Wójta Gminy [...], tym samym z twierdzenia SKO, iż z w/w dokumentów nie wynika, że przesyłka zawierała dwa odwołania nie można wywieść, że rzeczywiście ich tam nie było. Jego zdaniem wątpliwości co do zawartości przesyłki pocztowej, których SKO w [...] nie usunęło, powinny być rozstrzygnięte na jego korzyść, stosownie do treści art. 7 K.p.a. Skarżący po raz kolejny stwierdził, iż w dniu [...] r. w jednej przesyłce pocztowej poleconej przesłał do Wójta Gminy [...] dwa odwołania i być może drugie odwołanie od decyzji nr [...] zostało zwyczajnie przeoczone lub gdzieś się zawieruszyło, czy to w trakcie przesyłki przez doręczyciela - [...] lub też w Urzędzie Gminy. Ponadto skarżący stwierdził, że z faktu, iż został powiadomiony o nadaniu biegu pierwszemu odwołaniu nie można jeszcze wyciągać wniosków, iż tym samym uzyskał informację o tym, że drugiemu odwołaniu nie nadano biegu, ponieważ jego zdaniem, od obywatela nie posiadającego wykształcenia prawniczego nie można wymagać, by z jednej pozytywnej informacji organu administracji publicznej domyślał się drugiej negatywnej wiadomości, dlatego też uznał, że wniosek o przywrócenie terminu złożył w ustawowym terminie siedmiodniowym, zgodnie z art. 58 § 2 K.p.a., tj. od dnia wezwania o uiszczenie w/w opłaty adiacenckiej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie podzieliło stanowiska skarżącego, że dokonano nieprawidłowych ustaleń faktycznych w oparciu o posiadane dokumenty w związku z czym wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż rozstrzygając sprawę dotyczącą przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, organ II instancji nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Na wstępie podkreślenia wymaga, iż przedmiotem niniejszej sprawy jest kwestia prawidłowości rozstrzygnięcia organu administracji w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Instytucja przywrócenia terminu unormowana w art. 58 K.p.a. stwarza możliwość skutecznego dokonania czynności procesowej przez stronę w sytuacji, gdy upłynął już termin do jej podjęcia. Organ administracji publicznej, zgodnie z cyt. wyżej przepisem, jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: a) uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony, b) zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, c) zainteresowany dopełnił czynności, dla której określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu, przy czym przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. Tak więc ratio legis instytucji przywrócenia terminu, co potwierdza również orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z 24 listopada 1994 r., sygn. akt SA/Ka 1230/94, LEX 26528), sprowadza się do usunięcia ujemnych następstw procesowych, wynikłych w następstwie uchybienia terminu procesowego. Zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nabiera ustalenie spełniania przez skarżącego wymogu braku winy w uchybieniu terminowi, który miał zostać przywrócony i właściwego uprawdopodobnienia tej okoliczności. Kryterium braku winy jako przesłanka wniosku o przywrócenie terminu wiąże się bowiem z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przeszkody powodujące uchybienie terminu musza więc mieć charakter obiektywny, niezależny od zainteresowanego oraz trwać przez cały bieg terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej, przy czym – co istotne, istnienie okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu powinno być jedynie "uprawdopodobnione", co nie daje pewności istnienia danego faktu, lecz wskazuje na taką możliwość, czyni istnienie tego faktu wiarygodnym, właśnie prawdopodobnym. W kontekście powyższego, rozważenia wymaga przede wszystkim okoliczność spełniania przez skarżącego wymogu złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania potencjalnej przyczyny uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wbrew twierdzeniom skarżącego nie sposób uznać, że ów wniosek złożył w ustawowym terminie siedmiodniowym, zgodnie z art. 58 § 2 K.p.a., przyjmując jako datę powzięcia wiadomości o uchybieniu terminowi – dzień doręczenia wezwania o uiszczenie opłaty adiacenckiej. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych, gmina przekazała odwołanie od decyzji z dnia [...] r. nr [...] do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismem z dnia [...] r., które otrzymał do wiadomości wnioskodawca. Z pisma tego w sposób jednoznaczny wynikało, że przekazaniu podlegało jedno odwołanie i to właśnie od decyzji Nr [...]. Skoro więc, jak twierdzi skarżący - w dniu [...] r. w jednej przesyłce pocztowej poleconej przesłał do Wójta Gminy [...] dwa odwołania, a otrzymał informację o nadaniu biegu jednemu tylko z nich, to bez prawniczego wykształcenia dostrzec można ewentualną niespójność, wymagającą wyjaśnienia. Dlatego też organ słusznie przyjął, iż strona nie podjęła żadnych działań w celu wyjaśnienia, dlaczego przekazane zostało tylko jedno odwołanie, a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania po otrzymaniu od Wójta Gminy [...] wezwania do zapłaty jest oczywiście złożony z uchybieniem terminu, wynikającego z art. 58 § 2 K.p.a., który w omawianym przypadku winien być liczony od dnia otrzymania informacji – pisma z [...] r. Ponadto zwrócić należy uwagę, że przesłanie w jednej kopercie dwóch odrębnych pism procesowych (odwołań) bez jakiegokolwiek pisma przewodniego, czy wyraźnej informacji o załącznikach powoduje, że strona naraża się na brak dowodu doręczenia dwóch, istotnych pism procesowych. Natomiast treść przepisu art. 58 § 1 K.p.a. jednoznacznie wskazuje, że to na stronie zainteresowanej ciąży obowiązek uprawdopodobnienia określonych okoliczności wyłączających jej winę w uchybieniu konkretnemu terminowi i co ważne - regulacja ta wyłącza w omawianym zakresie wynikający z art. 7 K.p.a. obowiązek działania organu z urzędu i to w interesie strony. Podkreślenia również wymaga w kontekście rozpatrywanej sprawy, iż bez znaczenia jest okoliczność dokonywanego przez stronę uprawdopodobniania wysłania odwołań w terminie i w jednej kopercie, podczas gdy istotne z punktu widzenia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest uprawdopodobnienie dokonania spóźnionej czynności procesowej bez własnej winy, lecz tu rozstrzygająca jest treść pisma z dnia [...] r., które bezspornie dotarło do wiadomości skarżącego, informując o podjętych czynnościach procesowych tylko wobec jednego odwołania od oznaczonej decyzji. Wobec powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznając, że zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa, na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.