II SA/Bd 911/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...]sierpnia 2009r., nr SKO-[...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanowił: oddalić wniosek W dniu 12 listopada 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) A. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Konieczność przyznania prawa pomocy strona skarżąca uzasadnia trudną sytuacją finansową i zdrowotną. Jak wynika z wniosku, skarżąca zamieszkuje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z córką lat 34. Ich miesięczny łączny dochód wynosi 2.055,78 zł. Wnioskodawczyni posiada dom o powierzchni 200 m2, dwie działki budowlane po 770 m2 każda natomiast jej córka samochód osobowy – 1997 rok produkcji. Ponadto podała, iż nie posiada oszczędności oraz papierów wartościowych. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy polega na tym, iż strona zostaje zwolniona przez Sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków ( art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej strony skarżącej należało uznać, iż wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż skarżąca wraz z rodziną dysponuje kwotą dochodu w wysokości 2.055,78 zł miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku nie przedstawiła żadnych danych odnośnie ponoszonych wydatków związanych z utrzymaniem. Ponadto nie odniosła się w ogóle do swojej sytuacji materialnej. W uzasadnieniu formularza podała jedynie, że ma chorą córkę oraz że sama również choruje zaś dochody zaledwie wystarczają na skromne życie oraz zakup leków. Tymczasem uzyskuje miesięcznie dochód w wysokości wskazanej powyżej – tym samym nie spełnia wymagań zawartych w ww. przepisie. Tym bardziej, że dochód przypadający na głowę w gospodarstwie domowym wynosi 1.027,89 zł miesięcznie. Podkreślenia również wymaga, że skoro skarżąca uważa, że znajduje się w tak trudnej sytuacji materialnej to nic nie stoi na przeszkodzie aby rozdysponowała swoim majątkiem – w tym przypadku dwiema działkami budowlanymi po 770 m2 każda. Z przeprowadzonej analizy bowiem wynika, że w tym konkretnym przypadku można traktować to jako lokatę kapitału. Nadmienić przy tym należy, że to na stronie spoczywa wykazanie, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Poza tym wymaga podkreślenia, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Przyjęcie przez stronę skarżącą innego priorytetu w wydatkach nie może stanowić podstawy do uznania, że Skarb Państwa winien kredytować wydatki związane z prowadzeniem przez stronę skarżącą procesów sądowych. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.