II SA/Bd 917/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy przyznania dodatku węglowego postanawia odrzucić skargę. P. z dnia [...] września 2024 r[...] ("skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego ("SKO") z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania [...] dodatku węglowego. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie, podnosząc, że skarżąca nie jest stroną postępowania, a decyzja z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] jej nie dotyczy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] listopada 2024 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez m.in. określenie naruszenia prawa, bądź indywidualnego interesu prawnego skarżącej w zaskarżeniu decyzji wydanej w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji odmawiającej przyznania [...] dodatku węglowego. W odpowiedzi skarżąca wskazała, że jej "interes prawny, który został naruszony to brak otrzymania dodatku węglowego, bezprawną odmową, co oznacza, że zostały naruszone przepisy w tym zakresie, które bezwzględnie dawały możliwość uzyskania prawa do tego dodatku, a rażące naruszenie przepisów prawnych to niewątpliwie przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji, lecz organ administracji nie uwzględnił powyższego, a odmówił stwierdzenia nieważności. Powyższe powoduje, że złożenie skargi ze względu na rażące naruszenie przepisów oraz jej interesu prawnego jest w pełni uzasadnione". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W okolicznościach sprawy SKO, wnosząc o odrzucenie wniesionej skargi, wskazało, że skarżąca nie była stroną postępowania w przedmiocie odmowy przyznania [...] dodatku węglowego, dlatego decyzja nr [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. jej nie dotyczy. Prawidłowość powyższego stanowiska potwierdzają przedłożone do Sądu akta administracyjne obejmujące zarówno postępowanie dotyczące dodatku węglowego zainicjowane wnioskiem [...], jak i postępowanie w trybie nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności decyzji odmawiającej [...] przyznania wnioskowanego dodatku węglowego, zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2024 r. Z akt administracyjnych wynika w szczególności, że [...] w dniu [...] listopada 2022 r. wniosła o przyznanie jej dodatku węglowego na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 141). Decyzją z dnia [...] stycznia 2023 r. Burmistrz M. i Gminy N. nad Notecią odmówił przyznania jej wnioskowanego dodatku, a SKO – na skutek rozpoznania odwołania wniesionego od ww. rozstrzygnięcia przez [...] - decyzją z dnia [...] lutego 2023 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Następnie pismem z dnia [...] czerwca 2024 r. [...] wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] maja 2023 r. (prawidłowo: [...].02.2023 r. – uwaga Sądu) nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego. Po rozpatrzeniu ww. wniosku SKO wydało zaskarżoną w przedmiotowej sprawie decyzję z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...], którą odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lutego 2023 r. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego. Z powyższego wynika zatem, że w toku prowadzonych przed organami postępowań administracyjnych dotyczących przyznania dodatku węglowego, jak i stwierdzenia nieważności decyzji odmawiającej przyznania dodatku węglowego, jedyną stroną postępowania była wnioskodawczyni [...]. [...] nie była natomiast ani adresatem żadnej z wydanych w obu tych postępowaniach decyzji (w tym zaskarżonej decyzji), ani stroną postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, jak również stroną postępowania w przedmiocie przyznania dodatku węglowego. W toku żadnego ze wskazanych postępowań administracyjnych skarżąca nie była również w żaden sposób aktywna, co potwierdzają akta administracyjne, w których nie znajduje się jakiekolwiek pismo, które pochodziłoby od skarżącej. Ponadto skarżąca nie wykazała, by zaskarżona decyzja dotyczyła bezpośrednio jej indywidualnego interesu prawnego, wynikającego z konkretnej normy prawnej, w szczególności zaś tego by w przedmiotowej sprawie naruszono przepisy, które dawały jej możliwość uzyskania dodatku węglowego – na co powołała się w piśmie skierowanym do Sądu. Odnosząc się do stanowiska skarżącej, wyjaśnić należy, że stroną postępowania prowadzonego w przedmiocie przyznania dodatku węglowego jest wnioskodawca, którym w niniejszej sprawie była [...]. Z treści art. 2 ust. 2 pkt 2 w zw. z ust. 8 ustawy o dodatku węglowym - gdzie wskazano, że dodatek przysługuje dla gospodarstwa domowego, rozumianego jako osoba fizyczna oraz osoby z nią spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie z nią zamieszkujące i gospodarujące (gospodarstwo domowe wieloosobowe) - wywieść można dodatkowo, że każdy z członków wieloosobowego gospodarstwo domowego posiada interes prawny do załatwienia sprawy w przedmiocie przyznania dodatku. [...] jednak, skarżąca nie wykazała również tego, by była członkiem gospodarstwa domowego [...], czego nie potwierdza również złożony przez [...] wniosek o przyznanie dodatku węglowego, w którym wskazała ona członków swojego gospodarstwa domowego. Stwierdzić należy zatem, że skarżąca nie była stroną postępowania administracyjnego, w toku którego wydano zaskarżoną decyzję, ani też stroną postępowania prowadzonego w przedmiocie prawa do dodatku węglowego, a wywodzony przez nią interes prawny, naruszony (jak sama podnosi) brakiem otrzymania dodatku węglowego, nie znajduje oparcia w przepisach prawa materialnego, ponieważ postępowanie w sprawie toczyło się wobec innego podmiotu. Skarga wniesiona została zatem przez podmiot niemający przymiotu strony i nieposiadający legitymacji do jej wniesienia, co czyni wniesioną ją niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.