II SA/Bd 918/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 6 sierpnia 2017 r. Z. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] uwzględniło w całości skargę Z. M. i uchyliło zaskarżone przez niego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania wniesionego przez Z. M. od decyzji z dnia [...] czerwca 2017 r. działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] Kierownika Sekcji Wsparcia Rodziny i Rodzinnej Pieczy Zastępczej w przedmiocie uchylenia decyzji z dnia [...] stycznia 2016 r. o skierowaniu do DPS ([...]). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na wezwanie Sądu wyjaśniło, że postanowienie z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] nie zostało przez stronę zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie należało umorzyć. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednocześnie w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie skutecznego cofnięcia skargi (pkt 1), śmierci strony (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", w rozumieniu art. 161 § 3 P.p.s.a., ma miejsce wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia ich nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a., jak też na skutek wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011 r., s. 793). Wskazany wyżej przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przepisie tym została zatem dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt - następnie zaskarżony do sądu administracyjnego - działania w trybie tzw. autokontroli. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem, wydanym w tej samej sprawie i w tym samym postępowaniu administracyjnym. Zastępuje on akt zaskarżony do sądu administracyjnego, w związku z czym przysługuje od niego nowa skarga. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], uznając argumentację skarżącego wydało w dniu [...] sierpnia 2017 r. postanowienie nr [...] na mocy którego uchyliło zaskarżone przez Z. M. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania, co świadczy o uwzględnieniu skargi w całości. Nowe postanowienie z dnia [...] sierpnia 2017 r., nie zostało zaskarżone do Sądu. Tym samym należało uznać, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania, zostało skutecznie wyeliminowane z porządku prawnego w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. W tej sytuacji brak jest aktualnie przedmiotu zaskarżenia, co powoduje, że orzekanie przez Sąd w sprawie ze skargi Z. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość tę wywołało usunięcie zaskarżonego postanowienia z porządku prawnego przez właściwy organ kolejnym postanowieniem. W tej sytuacji skoro organ po przeprowadzeniu analizy zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie i w konsekwencji w trybie autokontroli, działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie, to niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.