II SA/Bd 920/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik sędzia NSA Wiesław Czerwiński Protokolant Magdalena Tambelli po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 listopada 2009 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców oddala skargę. II SA/Bd 920/09 Uzasadnienie P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] sygn. akt [...] utrzymującą w mocy na podstawie art. 138 § 1pkt 1ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późno zm.) w związku z art. 104 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r., - Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 z późno zm.) decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie orzeczenia zakazu prowadzenia Ośrodka Szkolenia Kierowców Nr [...] przez P. S. "A. K. S." W., ul. P. [...], wpisanego do rejestru działalności regulowanej przedsiębiorców prowadzących ośrodki szkolenia kierowców na podstawie zaświadczenia Nr [...] potwierdzającego wpis przedsiębiorcy do rejestru działalności regulowanej uprawnionego do szkolenia kandydatów na kierowców w zakresie kategorii B prawa jazdy, wydanego przez Prezydenta Miasta W. w dniu [...] i skreślenia "A. K. S." W., ul. P. [...], Ośrodek Szkolenia Kierowców Nr [...] z rejestru działalności regulowanej. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło na podstawie następującego stanu faktycznego. Działający z upoważnienia Prezydenta Miasta W. Naczelnik Wydziału Komunikacji decyzją znak: [...] z dnia [...] zakazał prowadzenia Ośrodka Szkolenia Kierowców Nr [...] przez p. P. S. "A. K. S." W., ul. P. [...], skreślając "A. K. S." z rejestru działalności regulowanej . Decyzja organu I instancji wydana została na skutek przeprowadzonej w dniach [...] i [...] kontroli Ośrodka Szkolenia Kierowców "A. K. S." w trakcie, której stwierdzono nieprawidłowości. Organ sporządził protokół kontroli, której przedmiotem było: realizacja zaleceń pokontrolnych, kontrola działalności związanej ze szkoleniem - spełnienie warunków określonych w art. 103 ust. 2 p-kty 1-6 ustawy Prawo o ruchu drogowym, kontrola dokumentacji związanej ze szkoleniem ( książka ewidencji osób szkolonych, karty przeprowadzanych zajęć, przebieg procesu nauczania, wydawanie zaświadczeń o ukończeniu kursu). W toku kontroli ujawniono nieprawidłowości w zakresie dokumentacji szkoleń. W jednym przypadku data zakończenia szkolenia była późniejsza niż data wydania zaświadczenia ( karta Nr 267). Stwierdzono na podstawie kontrolowanych kart przeprowadzonych zajęć przekroczenia czasu prowadzenia zajęć praktycznych w ciągu dnia przez instruktorów : P. S. (w dniach miesięcy kwietnia i maja 2007r.) oraz A. B. ( w dniach miesięcy marca, kwietnia i maja). Wątpliwości kontrolujących wzbudziło przeprowadzenie egzaminu teoretycznego po egzaminie praktycznym. Ujawniono nieprawidłowości na podstawie książki ewidencji osób szkolonych, polegające na braku podstaw do wydania 10 zaświadczeń o ukończeniu szkolenia. Skarżący jako kierownik Ośrodka podpisał protokół kontroli. W wystąpieniu pokontrolnym z dnia [...] organ I instancji poinformował skarżącego, z uwagi na uchybienia stwierdzone ujawnione w trakcie kontroli, o wszczęciu postępowania administracyjnego w celu skreślenia ośrodka z rejestru działalności regulowanej w art. 104 ustawy Prawo o ruchu drogowym. O wszczęciu postępowania zadecydowało przekroczenie łącznego czasu zajęć praktycznych prowadzonych przez instruktorów w ciągu doby, brak podstaw do wydania 10 zaświadczeń o ukończeniu szkolenia. Po sprawdzeniu dodatkowych kart prowadzonych zajęć, a dostarczonych przez skarżącego, organ stwierdził również przekroczenia łącznego czasu prowadzenia zajęć praktycznych przez instruktora P. S., a także pokrywanie się czasu pracy w/w instruktora w kartach przeprowadzonych zajęć. Organ uznał, że wyjaśnienia złożone przez skarżącego jako kierownika Ośrodka w dniach [...],[...] i [...] nie wnoszą istotnych zmian . Organ I instancji w wyniku wszczętego postępowania administracyjnego stwierdził, że prowadzący Ośrodek Szkolenia Kierowców P. S. rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w związku z prowadzeniem szkolenia niezgodne z obowiązującym programem szkolenia oraz wydał niezgodne ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia. Według dokonanych przez organ ustaleń zajęcia praktyczne w Ośrodku w tym samym czasie były odbywane (jak wykazała to dokumentacja w postaci kart przeprowadzonych zajęć, książki ewidencji osób szkolonych oraz wydanych zaświadczeń konkretnym osobom) u tego samego instruktora jednocześnie przez trzy osoby szkolone, co świadczy, że co najmniej dwie osoby odbyły szkolenie niezgodne z obowiązującym programem szkolenia i zaświadczenie o ukończeniu szkolenia zostało wydane niezgodnie ze stanem faktycznym. Wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji 10 tak wydanych zaświadczeń. Ponieważ - jak ustalił organ pierwszej instancji, daty i godziny odbywania zajęć praktycznych u różnych osób u tego samego instruktora pokrywają się, świadczy to o tym, że osoby szkolone wskazane w powołanych dokumentach nie odbyły zajęć w ilości wymaganej programem szkolenia. Wobec powyższego wydane im przez Ośrodek zaświadczenia o ukończeniu szkolenia, potwierdzające ilość godzin zajęć praktycznych odbytych zgodnie z wymogami programu zostały wydane niezgodnie ze stanem faktycznym. W ten sposób doszło do rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka kierowców skutkującego zakazem prowadzenia ośrodka przez przedsiębiorcę i jednoczesnego skreślenia ośrodka z rejestru działalności regulowanej. Ponadto organ I instancji stwierdził nierzetelne prowadzenie dokumentacji polegającej na nieujawnieniu zaświadczeń o ukończeniu szkolenia w ewidencji osób szkolonych oraz nieprzestrzeganie czasu pracy instruktorów. Organ pierwszej instancji skierował również sprawę do Prokuratury Rejonowej z prośbą o jej zbadanie, która poinformowała, że prowadzi postępowanie w sprawie ( w fazie in rem ). Na tej podstawie decyzja z dnia z dnia [...] znak: [...] Prezydent Miasta W. zakazał prowadzenia Ośrodka Szkolenia Kierowców Nr [...] przez P. S. Od tej decyzji organu I instancji skarżący działając przez ustanowionego pełnomocnika - radcę prawnego, wniósł odwołanie zarzucając błędną wykładnię art. 104 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym poprzez przyjęcie, że uchybienia stwierdzone w dokumentacji prowadzonej przez Ośrodek Szkolenia Kierowców stanowią rażące naruszenie wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, które skutkuje skreśleniem przedsiębiorcy z rejestru działalności regulowanej i naruszenie prawa procesowego przez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, w szczególności odmowy przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków, co stanowi naruszenie zasady prawdy obiektywnej wyrażonej wart. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, a ponadto wniósł o przesłuchanie w charakterze strony odwołującego się P. S. na okoliczność sprawy i prowadzenia przez organ postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. nie uwzględniło odwołania i utrzymało w mocy orzeczenie organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców jest stosownie do treści art. 103 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym – działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców. Zgodnie z art. 104 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym starosta wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia kierowców, skreślając przedsiębiorcę z rejestru działalności regulowanej, jeśli przedsiębiorca rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. W myśl art. 104 ust. 2 ww. ustawy rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców jest: 1/ szkolenie niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia, 2/ wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia. Program szkolenia kandydatów na kierowców został określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz.U. Nr 217, poz. 1834 z późno zm.). Kolegium powołując się na stanowisko doktryny stwierdziło, że prowadzeniem szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia jest nierealizowanie "Programu szkolenia kandydatów na kierowców lub motorniczych" zawartego w ww. załączniku nr 3 do rozporządzenia. Natomiast wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia następuje wówczas, gdy zostanie ono wydane, mimo że osoba nie odbyła wymaganego programem szkolenia lub nie posiada wiedzy i umiejętności określonych w charakterystyce absolwenta kursu ( R.A. Stetański Prawo o ruchu drogowym. Komentarz, LEX 2008, wyd. III). Do uznania, że doszło do rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców wystarczające jest stwierdzenie jednorazowego faktu szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia lub jednorazowego wydania zaświadczenia niezgodnego ze stanem faktycznym o ukończeniu kursu. Przy zaistnieniu takich przypadków wydanie przez organ zakazu prowadzenia przez przedsiębiorcą ośrodka szkolenia kierowców jest obowiązkowe ( wyrok WSA w Szczecinie z dnia 21.06.2006r. II SA/z 115/06, Lex nr 296075). Do wydania takiej decyzji wystarczy stwierdzenie przez uprawniony do kontroli działalności przedsiębiorcy prowadzącego ośrodek szkolenia kierowców organ, samego faktu naruszenia programu szkolenia, przy czym bez znaczenia jest liczba stwierdzonych naruszeń i ich ciężar gatunkowy (wyrok WSA w Warszawie z dnia 06.06.2006r. VI SAlWa 2314/05, Lex nr 214083). W postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji stwierdził, co udokumentował w treści uzasadnienia decyzji, kilkanaście przypadków szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia i nieodbycia zajęć w ilości godzin wymaganej programem szkolenia przez co doszło też do wydania zaświadczeń o ukończeniu szkolenia niezgodnie ze stanem faktycznym. Stwierdzono więc w ten sposób fakty świadczące o rażącym naruszeniu przez prowadzącego ośrodek przedsiębiorcę warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka w rozumieniu art. 104 ust. 2 ustawy, co musiało skutkować zakazem prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców i skreśleniu Ośrodka Szkolenia Kierowców Nr [...] "A. K. S." z rejestru działalności regulowanej. Kolegium przyjęło, że skoro organ pierwszej instancji w toku przeprowadzonego postępowania uwzględnił dowody w postaci dokumentów, dokonując wszechstronnego wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, to nie było potrzeby przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków i przesłuchania strony. Sam skarżący nie wnioskował o przeprowadzeniu dowodu z zeznań świadków, ani też nie wskazał okoliczności, na które dowód ten należałoby przeprowadzić. W samym odwołaniu strona wnosząc o jej przesłuchanie nie wskazała na jakie okoliczności miałaby być przesłuchana, a w ocenie organu odwoławczego nie było niewyjaśnionych faktów istotnych do rozstrzygnięcia sprawy, co do których należałoby stronę przesłuchać ( art. 86 k.p.a). Skarżący wniósł skargę do WSA w Bydgoszczy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], sygn. akt: [...] zarzucając tej decyzji naruszenie prawa materialnego przez: błędną wykładnię art. 104 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r., - prawo o ruchu drogowym poprzez przyjęcie, że uchybienia stwierdzone w dokumentacji prowadzonej przez Ośrodek Szkolenia Kierowców Nr [...] "A. K. S." stanowią rażące naruszenie wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, które skutkuje skreśleniem przedsiębiorcy z rejestru działalności regulowanej. Naruszenie prawa procesowego przez: Nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w szczególności odmowy przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków, co mogłoby się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a co stanowi naruszenie zasady prawdy obiektywnej wyrażonej wart. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o: uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta W. W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że dokumenty ,na podstawie , których organ stwierdził brak 10 zaświadczeń o ukończeniu szkolenia podstawowego lub dodatkowego oraz ustalił nieprzestrzeganie czasu prowadzenia zajęć przez instruktorów w ciągu doby, sporządzane były na podstawie jego zapisów dokonywanych w dużym nawale pracy, które zostały błędnie przez niego odczytane. Stąd też wnioskował on o przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków, a w szczególności osób, o których mowa w decyzji. Dokumenty te z powodu nawału pracy- zostały nieprawidłowo wypełnione. Nie oznacza to jednak, że szkolenia odbyły się wbrew obowiązującym przepisom. Skarżący nie zaprzecza , że niedociągnięcia w dokumentacji nie miały miejsca, lecz zawsze podkreślał, że ich powodem był nawał pracy w okresie marca i kwietnia 2007 r., i w kwietniu 2008 r. W innych miesiącach organ nie znalazł nieprawidłowości Zdaniem skarżącego w trakcie kontroli organ w jakikolwiek sposób nie stwierdził, iż odwołujący prowadził szkolenie niezgodne z obowiązującym programem szkolenia, o którym mowa w załączniku nr 3 do powoływanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów, albowiem takich do takich twierdzeń nie można dojść jedynie na podstawie analizy dokumentów, bez ich osobowego zweryfikowania. W czasie kontroli stwierdzono uchybienia, bądź braki w dokumentacji ośrodka, wynikające z nawału pracy, które w ocenie odwołującego się stanowią naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, do których usunięcia winien być odwołujący się zobowiązany przez organ, lecz nie można ich uznać za " rażące naruszenie warunków wykonywania tej działalności", o której w art. 104 ust. 2 ustawy o ruchu drogowym. Jeśli takie uchybienia lub braki się stwierdza, to należy je zweryfikować poprzez dowód z przesłuchania świadków, a jak już wyżej wskazano o przeprowadzenie takiego dowodu wnioskował odwołujący się. W końcowej części uzasadnienia skargi skarżący stwierdził, że przepis art. 104 ust. 2 został przez ustawodawcę jednoznacznie, restrykcyjnie sformułowany nie może, zatem podlegać wykładni rozszerzającej, i dodał powołując się na wyrok WSA w Lublinie wydany w sprawie sygn. akt: III S.A./Lu 264/08 ,że " organ wydający decyzje nie może dokonywać własnej oceny, czy stwierdzone naruszenie należy uznać za rażące czy też mniej znaczące. Ma tylko badać, czy wyczerpuje znamiona określone w ustawie, a więc czy dotyczy kursu niezgodnego z obowiązującym programem szkolenia lub polega na wydaniu niezgodnego ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia" ( patrz wyrok WSA w Lublinie wydany w sprawie sygn. akt: III S.A./Lu 264/08). W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wraz z argumentacją zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej (§ 1), przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 przywołanego przepisu). Sądy administracyjne kierując się kryterium legalności dokonują zatem oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Rozstrzygając w granicach danej sprawy, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że ma prawo wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, Nr 1270 z późn. zm.- zwanej dalej u.p.p.s.a.). Tak więc, uchylenie decyzji administracyjnych przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona. Zaskarżona decyzja została wydana w przedmiocie zakazu prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia kierowców, z jednoczesnym orzeczeniem o skreśleniu przedsiębiorcy z rejestru działalności regulowanej, z uwagi na rażące naruszenie przez przedsiębiorcę warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. Powyższe rozstrzygniecie jest zgodne z treścią art. 104 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, który to przepis stanowi, że starosta wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia kierowców, skreślając przedsiębiorcę z rejestru działalności regulowanej, jeżeli przedsiębiorca rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. W przepisie art. 104 ust. z powyższej ustawy wprowadzona została definicja rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. Zgodnie z tym pojęciem rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców jest: 1) szkolenie niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia; 2) wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia. Przenosząc treść powyżej zacytowanych przepisów na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić , że stwierdzone w trakcie kontroli ośrodka nieprawidłowości ujawnione w protokole kontroli w zakresie przekroczonego łącznego czasu zajęć praktycznych prowadzonych przez instruktorów w ciągu doby oraz brak podstaw do wydania 10 zaświadczeń o ukończeniu szkolenia odpowiadają definicji rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 115 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym wydane zostało rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów, które określa m.in. program szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi, tramwajami oraz kandydatów na instruktorów i egzaminatorów i warunki i tryb uzyskiwania uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi i tramwajami, szkolenia i egzaminowania osób ubiegających się o te uprawnienia lub podlegających sprawdzeniu kwalifikacji oraz wzory dokumentów z tym związanych. Program szkolenia uregulowany został w Rozdziale 3 rozporządzenia zatytułowanym : " szkolenie osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami". Rozporządzenie w § 5 wprowadziło podział szkoleń na trzy typy szkoleń: 1) szkolenie podstawowe - przed przystąpieniem po raz pierwszy do egzaminu państwowego, w zakresie określonej kategorii prawa jazdy lub pozwolenia; 2) szkolenie dodatkowe - każdorazowo po trzykrotnym kolejnym uzyskaniu negatywnego wyniku z części teoretycznej lub odpowiednio z części praktycznej egzaminu państwowego; 3) szkolenie uzupełniające - przeprowadzane na wniosek osoby szkolonej. Przy czym szkolenie podstawowe i dodatkowe przeprowadza się zgodnie z programem szkolenia kandydatów na kierowców lub motorniczych określonym w załączniku nr 3 do rozporządzenia ( § 5 ust. 2 pkt 1 ). Plan nauczania zawarty w załączniku nr 3 do rozporządzenia w § 3 wprowadza przy kategorii B wymagania co do minimalnej ilości liczby godzin zajęć teoretycznych ( min. 30 godzin) i praktycznych ( min. 30 godzin). W rozpoznawanej sprawie w wyniku kontroli organ kontrolujący zakwestionował ilość liczby godzin w stosunku do 10 osób, którym po zakończeniu szkolenia wydane zostały zaświadczenia o ukończeniu kursu. Osoby te zostały wpisane po przyjęciu ich na kurs do książki ewidencji osób szkolonych zgodnej z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia , przydzielono tym osobom instruktora, oraz wydano im kartę przeprowadzonych zajęć ( § 6 ust. 4 rozporządzenia). Kopie wymienionych dokumentów znajdują się w aktach administracyjnych sprawy. Zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia przeprowadzenie poszczególnych zajęć teoretycznych i praktycznych jest potwierdzane w karcie przeprowadzonych zajęć, każdorazowo po ich zakończeniu przez osobę prowadzącą zajęcia i osobę szkoloną. W kartach przeprowadzonych zajęć , które zostały zakwestionowane w wyniku kontroli, a które znajdują się w aktach administracyjnych sprawy godziny odbytych zajęć praktycznych zostały potwierdzone podpisem przez instruktora oraz osobę szkoloną . Są to dowody z dokumentów. Analiza poszczególnych kart prowadzi do wniosku, że w trakcie godzin szkolenia praktycznego instruktor szkolił albo w tym samym czasie, albo w czasie częściowo pokrywającym się nieraz dwie i trzy osoby. Jest to istotne rażące uchybienie ze strony instruktora, które narusza przepis § 12 ust. 3 rozporządzenia, który stanowi, że instruktor w trakcie zajęć praktycznych może szkolić wyłącznie jedną osobę. W tym miejscu Sąd nie podziela stanowiska skarżącego, że nie miało w powyższym zakresie miejsca naruszenie programu szkolenia, a zapisy w kartach są błędami popełnionymi w wyniku nadmiaru pracy w zakwestionowanych miesiącach. Takie tłumaczenie nie znajduje poparcia w obowiązujących przepisach prawa. Tryb przeprowadzania szkolenia na przyszłych kierowców jest ściśle sformalizowany. Wydanie karty przeprowadzanych zajęć następuje przed rozpoczęciem zajęć teoretycznych albo praktycznych. Przeprowadzenie poszczególnych zajęć teoretycznych i praktycznych jest potwierdzane w karcie przeprowadzonych zajęć, każdorazowo po ich zakończeniu przez osobę prowadzącą zajęcia i osobę szkoloną. Jest to więc czynność techniczna wykonywana każdorazowo. Powinna odzwierciedlać istniejący stan faktyczny po zakończeniu zajęć. Nie można zgodzić się ,że nawał pracy mógł wpłynąć na czynność, która zgodnie z przepisami prawa powinna być wykonywana na bieżąco. Aby podkreślić niezwłoczność i zarazem istotę tej formalnej czynności prawodawca posłużył się terminem "każdorazowo", co oznacza ,że każde odstępstwo od tego wymogu formalnego , będzie stanowiło o rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców poprzez prowadzenie szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia ( art. 104 ust. 2 pkt 1 ustawy). O braku możliwości wypełnienia karty w innym terminie świadczy treść § 12 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia , iż zajęcia praktyczne mogą być prowadzone, jeżeli osoba szkolona posiada przy sobie kartę przeprowadzonych zajęć. Wykazany w wyniku kontroli przekroczony czas pracy przez instruktorów został ustalony na podstawie dokumentacji szkolenia. Uchybienie to również spełnia przesłankę art. 104 ust. 2 pkt 1 ustawy o rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. Organ prawidłowo wykazał zatem przekroczenie czasu pracy instruktora uregulowanego w § 14 rozporządzenia. W świetle powyższych uchybień wydane na podstawie § 10 rozporządzenia zaświadczenie po ukończeniu szkolenia podstawowego w sytuacji , gdy osoby szkolone nie odbyły zajęć praktycznych w niezbędnym wymiarze ilości godzin, stanowi, że dokument ten został wydany niezgodnie ze stanem faktycznym . Tym samym spełniona został druga przesłanka ustawy potwierdzająca rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców zawarta w 104 ust. 2 pkt 2, że rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców jest wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia. Zgodnie z wzorem zaświadczenia ( załącznik nr 4 do rozporządzenia) , kolumna 5 i 6 w zaświadczeniu należy podać liczbę godzin zajęć teoretycznych i praktycznych. Zgodnie z kartami przeprowadzonych zajęć , stan faktyczny wskazuje, że osoby odbywające szkolenie nie uzyskały wymaganej ilości godzin z zajęć teoretycznych. Ustalenie, które zapisy były niezgodne z rzeczywistością zostanie ustalone w toku postępowania prowadzonego przez prokuraturę. Artykuł 104 ustawy Prawo o ruchu drogowym, który jest przepisem szczególnym w odniesieniu do art. 71 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 ze zm.), definiuje co należy rozumieć przez rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. Jest nim prowadzenie szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia (zawartym w załączniku nr 3 do ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r.) oraz wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia, a więc gdy zostało ono wydane pomimo, iż osoba nie odbyła wymaganego programem szkolenia lub nie posiada wiedzy lub umiejętności określonych w charakterystyce absolwenta kursu. Dla uznania, że doszło do rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców wystarczające jest stwierdzenie jednorazowego faktu szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia lub jednorazowego wydania niezgodnego ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu kursu. Przy zaistnieniu takich przypadków wydanie przez organ zakazu prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia kierowców jest obowiązkowe. Organy administracji publicznej prawidłowo rozstrzygnęły sprawę na drodze postępowania administracyjnego i zakwalifikowały stwierdzone uchybienia jako rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, a tym samym zarzut naruszenia art. 104 ustawy Prawo o ruchu drogowym, art. 71 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz art. 42 ust. 1 i 3 w związku z art. 8 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej jest bezpodstawny. Postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w niniejszej sprawie w sposób wyczerpujący. Skarżący zarzuca, iż organ niedokładnie ustalił stan faktyczny , tj. nie przeprowadził dowodów z zeznań świadków. W ocenie Sądu nie było potrzeby przeprowadzania dowodu w tym zakresie , przy zgromadzonych w niniejszej sprawie dowodach z dokumentów. Tym bardziej ,że ze złożonych przez skarżącego wyjaśnień wynika , że nieprawidłowości wyniknęły z zaniedbań i nawału pracy. Oświadczenie, czy zeznanie, zaprzeczające dokonanym wpisom w karcie przeprowadzonych zajęć przez osoby bezpośrednio zainteresowane wynikiem postępowania nadzorczego, nie może stanowić podstawy zakwestionowania dowodu jakim jest - sporządzona zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury - karta przeprowadzonych zajęć, stanowiąca podstawę wydania zaświadczenia o ukończeniu szkolenia. Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjnych w Bydgoszczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm) oddalił skargę.