II SA/Bd 921/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia wykonania nałożonego obowiązku postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. D. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...], w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie wykonania nałożonego obowiązku. Ponieważ wskazaną wyżej skargę sporządził i podpisał za D. S. H. F., nie wskazując przy tym należycie swojego umocowania do działania za skarżącego, wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie, iż jest on uprawniony do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym w rozumieniu art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy. W odpowiedzi na to wezwanie H. F. wyjaśnił, iż skarżący D. S. jest jego zięciem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Jeżeli zaś okaże się, iż skarga została wniesiona w imieniu strony skarżącej przez osobę, która nie należy do grona podmiotów skazanych w powołanych wyżej przepisie, to przyjmuje się, że jest ona obarczona nieusuwalnym brakiem formalnym, który prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p. p. s. a. Skoro z wyjaśnień wnoszącego skargę wynika, że skarżący jest jego zięciem, a w przepisie art. 35 § 1 p.p.s.a. nie zaliczono powinowatego do grona podmiotów, które mogą być pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, należy uznać, że skarga obarczona jest nieusuwalnym brakiem formalnym, co musi skutkować jej odrzuceniem przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.