II SA/Bd 922/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Dariusza R. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] 2004 r., nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu II SA/Bd 922/04 UZASADNIENIE Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. orzeczeniem nr [...] z dnia [...] 2004 r., po rozpatrzeniu odwołania Dariusza R., utrzymała w mocy orzeczenie nr [...] z dnia [...] 2004 r. Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. stwierdzające jego zdolność do służby wojskowej - kategoria zdrowia "A", mimo rozpoznanego schorzenia wymienionego w § 78 pkt 2 zał. nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. (Dz. U. Nr 57, poz. 278 ze zm.) w postaci przebytego urazu stawu kolanowego prawego z uszkodzeniem więzadła krzyżowego przedniego. W odwołaniu od orzeczenia organu I instancji Dariusz R. podniósł, iż powyższy uraz utrudnia mu funkcjonowanie w życiu codziennym, a poza tym oczekuje na operację rekonstrukcji więzadeł krzyżowych. W uzasadnieniu orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej wskazano, że w wyniku wykonania w dniu [...] 2004 r. na Oddziale Chirurgii Urazowo-Ortopedycznej Szpitala Wojewódzkiego we W. atroskopii stawu kolanowego prawego i stwierdzenia zastarzałego uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego, zlecono Dariuszowi R. jedynie kontrolę w poradni ortopedycznej i zmiany opatrunku bez wskazania na konieczność zabiegu operacyjnego. Natomiast lekarz ortopeda, do którego wyżej wymieniony skierowany został przez Terenową Wojskową Komisję Lekarską, potwierdzając uszkodzenie więzadła krzyżowego przedniego kolana prawego, uznał jednocześnie, iż nie ma ono wpływu na funkcję stawu kolanowego (staw zwarty, bez wysięku i obrzęków, mięsień czworogłowy uda bez zaników, pełny zakres ruchów), co uzasadniało zakwalifikowanie badanego do kategorii zdrowia "A". W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe orzeczenie Dariusz R. zarzucił, iż wydane zostało zaocznie, bez uwzględnienia faktycznego stanu jego zdrowia oraz, że może przedłożyć dokumentację aktualnego leczenia poprzedzającego wykonanie zabiegu w wojskowej klinice w B. W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. wniosła o jej oddalenie wywodząc, że organ I instancji wydał orzeczenie po przeprowadzeniu wszystkich badań specjalistycznych potrzebnych do ustalenia faktycznego stanu zdrowia poborowego i wyjaśnienia stopnia nasilenia zgłaszanego przez niego schorzenia opisanego w przedłożonej przezeń dokumentacji lekarskiej, a organ odwoławczy nie widział potrzeby wykonywania dodatkowych badań, gdyż z treści odwołania i dostępnej dokumentacji nie wynikało, by schorzenie było bardziej nasilone niż określiła to Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie z powodów, które Sąd, nie będąc związany granicami skargi, wziął z urzędu pod uwagę kontrolując zaskarżone orzeczenie pod względem zgodności z prawem. Podstawą zaś wyrokowania przez Sąd są, zgodnie z przepisem art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), akta sprawy. W myśl art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza uchybienie przez stronę terminu do wniesienia odwołania od decyzji I instancji, wydając w tym przedmiocie postanowienie. Organ odwoławczy jest zatem zobowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie od kwestionowanej przez stronę decyzji zostało wniesione w przewidzianym w art. 129 § 2 kpa 14-dniowym terminie, a w przypadku uchybienia terminu - do stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Warunkiem bowiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania - jest zachowanie terminu do dokonania tej czynności. Uchybienie ustawowego terminu wniesienia odwołania powoduje jego bezskuteczność, czego następstwem jest ostateczność decyzji organu I instancji. Należy również pamiętać, że z kolei rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji organu II instancji (art. 156 § 1 pkt 2 kpa). W aktach administracyjnych rozpoznawanej sprawy brak jest zwrotnego poświadczenia odbioru przez Dariusza R. orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] 2004 r. o uznaniu go za zdolnego do służby wojskowej, jak również brak dowodów świadczących o dokonaniu przez organ II instancji w inny sposób ustaleń co do daty doręczenia stronie wymienionego orzeczenia. Porównując datę wydania orzeczenia z datą [...] stempla pocztowego ([...] 2004 r.) widniejącą na adresowanej do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. kopercie, w której przesłano odwołanie, przy braku daty doręczenia orzeczenia, nie można stwierdzić, czy zachowany został przez stronę czternastodniowy termin do wniesienia środka zaskarżenia. Brak ze strony organu II instancji czynności wyjaśniających w powyższym zakresie jest równoznaczny z naruszeniem zasad postępowania określonych w art. 7 i 77 kpa oraz przepisu art. 134 kpa, a zarazem uniemożliwia Sądowi zweryfikowanie istnienia przesłanek do rozpoznania odwołania Dariusza R. przez ten organ. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając, że zaskarżona decyzja wydana została z obrazą przepisów postępowania, mogącą mieć istotny wpływ na wynik sprawy, orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji. W razie ustalenia, że zachodzą przesłanki do rozpatrzenia odwołania, mając na uwadze, iż organ odwoławczy rozpoznaje sprawę w jej całokształcie, wskazane jest zapoznanie się z oferowaną przez skarżącego dokumentacją leczenia pozostającą w związku z oczekiwaniem przez niego na zabieg operacyjny w [...] wojskowej placówce leczniczej.