II SA/Bd 923/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 5 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ryszarda M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2006 r., nr [...] w przedmiocie wymiany prawa jazdy postanawia odrzucić skargę. W dniu 1 września 2006 r. (data stempla pocztowego na kopercie k. 17) adwokat Mirosław K. działając w imieniu Ryszarda M. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2006 r., nr [...] w przedmiocie wymiany prawa jazdy uiszczając jednocześnie w znakach opłaty sądowej kwotę 200 zł tytułem wpisu od skargi. Skarga wpłynęła do tut. Sądu dnia 4 września 2006 r. a następnego dnia tj. 5 września 2006 r. została przesłana przez Sąd do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm. - zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie owego trzydziestodniowego terminu liczonego od dnia odbioru przez skarżącego decyzji II instancji. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych organu zwrotnego potwierdzenia odbioru, skarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 2 sierpnia 2006 r., termin trzydziestodniowy na wniesienie skargi upłynął zatem z dniem 1 września 2006 r. Tymczasem skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu 1 września 2006 r. a skuteczne wniesienie skargi nastąpiło dopiero 5 września 2006 r. tj. w dniu przesłania skargi do właściwego organu przez Sąd. Należy zauważyć, iż przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie precyzuje, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Wobec tego tylko czynność nadania skargi do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. można traktować jako spełniającą powyższe warunki. Natomiast dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu wyżej wskazanego artykułu. Z uwagi na powyższe należy uznać, iż skarga została złożona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Ponadto pełnomocnik skarżącego nienależycie opłacił skargę. Stosownie do treści art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Z cytowanego przepisu jednoznacznie wynika, iż stosowną opłatę, w tym wpis od skargi, można uiścić tylko w sposób opisany wyżej. A contrario należy uznać, iż nie można uiszczać opłat w znakach opłaty sądowej. Z kolei zgodnie z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wnosząc skargę pełnomocnik skarżącego nie dopełnił ustawowego wymogu należytego opłacenia pisma podlegającego opłacie stałej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę odrzucił.