II SA/Bd 927/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. i S. P. o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 18 lutego 2013 r. w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji postanawia odmówić sprostowania postanowienia. Postanowieniem z dnia 18 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Bd 927/12 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalił wniosek G. P. i S. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Pismem z dnia 22 marca 2013 r. skarżący wnieśli o sprostowanie błędnego ustalenia w postanowieniu z dnia 18 lutego 2013 r. wskazując, że miejsce słów "na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości, co do treści decyzji" winno być wpisane "wniosek o połączenie spraw oznaczonych sygnaturami akt II SA/Bd 927/12 oraz II SA/Bd 928/12). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Pomimo tego, iż przepis ten stanowi jedynie o sprostowaniu orzeczeń przez sąd z urzędu, wobec treści art. 159 p.p.s.a. traktującym o wniosku o sprostowanie, nie ulega wątpliwości, iż wniosek taki przysługuje stronie postępowania. Instytucja sprostowania przewidziana w art. 156 p.p.s.a. jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd nadać zamierzał, ale jednocześnie nie może prowadzić do jego zmiany lub uchylenia. Służy wyeliminowaniu z treści orzeczenia tego, co nie jest zgodne z wolą sądu wydającego orzeczenie i stanowi jednocześnie oczywistą niedokładność, nieścisłość, błąd pisarski, rachunkowy itp. W świetle cytowanego przepisu nie jest możliwe sprostowanie każdej wadliwości, lecz tylko takiej, która ma charakter oczywisty tzn. ewidentny, bezsporny, pewny i łatwo rozpoznawalny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Ponadto sprostowanie nie może wpływać na treść wydanego rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie taki przypadek nie zachodzi. W swoim wniosku skarżący wskazali, iż jako przedmiot ich skargi winien być wpisany wniosek o połączenie spraw oznaczonych sygnaturami akt II SA/Bd 927/12 oraz II SA/Bd 928/12, a nie jak ustalono w postanowieniu postanowienie Wojewody [...]. Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że pismem z dnia 14 sierpnia 2012r. G. P. i S. P. wnieśli skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości, co do treści decyzji zarejestrowaną pod sygnaturą II SA/Bd 927/12 oraz na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia nieruchomości oraz wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji zarejestrowaną pod sygnaturą II SA/Bd 928/12 dlatego też niezrozumiałe jest żądanie skarżących o sprostowanie postanowienia z dnia 18 lutego 2013 r. Opisany przez skarżących wniosek o połączenie spraw oznaczonych sygnaturami akt II SA/Bd 927/12 oraz II SA/Bd 928/12 rozpoznany został przez Sąd wpadkowym postanowieniem z dnia 29 października 2012 r. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.