II SA/Bd 931/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i F. D., K. i M. K., D. i S. P. oraz L. i Z. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki postanawia : odrzucić skargę w stosunku do J. i F. D., D. i S. P. Skarżący J. i F. D., K. i M. K., D. i S. P. oraz L. i Z. W. wnieśli skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2008 r., nr [...], w przedmiocie rozbiórki. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego z dnia 1 grudnia 2008 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania J. D. w dniu 29 grudnia 2008 r., F. D. w dniu 15 grudnia 2008 r., K. K. w dniu 11 grudnia 2008 r., D. P. w dniu 12 grudnia 2008r. i S. P. w dniu 12 grudnia 2008 r. braki formalne nie zostały uzupełnione, ponieważ należny wpis przez wskazanych skarżących nie został uiszczony. Skarżący L. i Z. W. uiścili w terminie należny wpis. W stosunku do skarżącego M. K. brak jest w aktach sprawy dowodu doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu, w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru wskazanego wezwania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 10 grudnia 2008 r. skarżąca K. K. zastała wezwana do wykazania interesu prawnego w zaskarżeniu przedmiotowej decyzji. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca cofnęła swoją skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga w stosunku do J. i F. D. oraz D. i S. P. podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie bowiem z treścią art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona, która wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki zobowiązana jest do uiszczenia koszów sądowych. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest uiszczenie należnego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia stronie wezwania do uzupełnienia tego braku formalnego skargi. Wobec bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlegała odrzuceniu w stosunku do J. i F. D., D. i S. P. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpatrzenie oświadczenia strony o cofnięciu skargi jest prawnie możliwe jeżeli skarga jest dopuszczalna tzn. nie zawiera braków, które uniemożliwiałyby jej rozpoznanie. Oświadczenie cofające skargę musie więc być poprzedzone uiszczeniem wpisu, by mogło wywołać przed sądem określone skutki. W związku z powyższym, jeżeli nie zostanie uiszczony wpis, a strona cofnie skargę, sąd nie wydaje postanowienia o umorzeniu postępowania, lecz odrzuca skargę. W przypadku skarżącej K. K., Sąd nie był jednak uprawniony do odrzucenia w stosunku do niej skargi, z powodu nieuiszczenie przez nią należnego wpisu, z uwagi na okoliczność, iż została ona wezwana do uiszczenia "solidarnie" wpisu wraz z mężem M. K., z powodu zachodzącego między niemi współuczestnictwa materialnego. W takiej zaś sytuacji uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących wezwanych solidarnie do jego zapłacenia, zwalnia pozostałe osoby wezwane solidarnie z obowiązku jego uiszczenia. W związku z powyższym, w chwili obecnej, nie jest wykluczona jeszcze, w przypadku stwierdzenia przez Sąd nieskutecznego doręczenia M. K. wezwania do uiszczenia wpisu, możliwość skutecznego uzupełnienia przez niego braków formalnych skargi poprzez zapłacenia należnego wpisu, a to zaś zwolni skarżącą K. K. od obowiązku jego uiszczenia i w konsekwencji zobliguje Sąd do umorzenia w stosunku do niej postępowania z powodu skutecznego cofnięcia skargi.