II SA/Bd 931/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Cz. na czynności Starosty [...] w przedmiocie ujawnienia zmian w operacie ewidencyjnym postanawia odrzucić skargę. R. Cz. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na czynności Starosty [...] w przedmiocie ujawnienia zmian w operacie ewidencyjnym. Skarżący zwrócił się do sądu administracyjnego o rozstrzygnięcie prowadzonego przez niego sporu z organami I i II instancji nadzoru geodezyjnego i kartograficznego w przedmiocie ujawnienia zmian w operacie ewidencyjnym, dotyczących działki nr [...] położonej w miejscowości [...] – [...]. Podkreślił, że oczekuje od sądu rozstrzygnięcia kwestii: • podważenia zasadności zmian danych w ewidencji gruntów i budynków, których w jego ocenie dokonano bezprawnie, niezgodnie z istniejącym stanem faktycznym, • pociągnięcia do odpowiedzialności służbowej winnych zaistniałej sytuacji oraz poinformowanie o sposobie dochodzenia roszczeń tytułem rekompensaty za utratę zdrowia. W odpowiedzi na skargę działający z upoważnienia Starosty [...] – Geodeta Powiatowy poinformował, że podtrzymuje wszystkie ustalenia zawarte we wcześniejszych pismach z dnia[...].03. 2014 r. i z dnia [...].04.2014 r. oraz, że w sprawie tej nie znalazł podstaw do zmiany swojego stanowiska. Odnosząc się do treści skargi wniesionej w kontekście zebranego materiału dowodowego stwierdził, że w świetle obowiązujących przepisów prawa nie istnieją przesłanki do zmiany użytku gruntowego, wprowadzonego na podstawie wniosku R. Cz. po wykonanej inwentaryzacji budynku na przedmiotowej działce. Jednocześnie poinformował, że przytaczane przez skarżącego zarzuty były rozpatrywane przez [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru [...] i [...] w [...], do którego skarżący wystąpił o zbadanie prawidłowości wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków - pismo z dnia [...] lipca 2014 r., znak [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Poddanie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, jednak, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie "ppsa"), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. W myśl art. 3 § 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z przytoczonego przepisu wynika, że nie w każdej sytuacji, w której jednostka jest niezadowolona z działalności organów administracji publicznej, dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Podkreślić trzeba, że skargę można wnieść tylko w sytuacjach opisanych w powołanym wyżej przepisie. Jeżeli zaś skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2 ppsa, sąd administracyjny zobowiązany jest do jej odrzucenia, gdyż rozpatrując taką skargę wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę. Odnosząc powyższe rozważania do wniesionej skargi, stwierdzić należy, że nie dotyczy ona żadnej z sytuacji wymienionych w art. 3 § 2 ppsa, które stanowić mogłyby podstawę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Rozstrzygnięcie prowadzonego przez skarżącego sporu z organami I i II instancji nadzoru geodezyjnego i kartograficznego w przedmiocie ujawnienia zmian w operacie ewidencyjnym, wniosek o podważenie zasadności zmian danych w ewidencji gruntów i budynków, które w ocenie strony dokonano bezprawnie, niezgodnie z istniejącym stanem faktycznym, także pociągnięcia do odpowiedzialności służbowej winnych zaistniałej sytuacji oraz poinformowanie o sposobie dochodzenia roszczeń tytułem rekompensaty za utratę zdrowia, przy jednoczesnym braku wyraźnego wskazania jakiegokolwiek zaskarżonego aktu administracyjnego lub czynności wskazanych w ww. przepisie, stanowi o niedopuszczalności wniesionej skargi, bowiem nie każde działanie podejmowane przez organ administracji publicznej może być zakwalifikowane jako decyzja, postanowienie lub też czynność materialno -techniczna w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Jeżeli zaś załatwienie konkretnego wniosku przez organ administracji nie przybiera formy decyzji, postanowienia lub też aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, to w takiej sprawie nie przysługuje skarga administracyjna do sądu administracyjnego. Pozytywne lub negatywne załatwienie wniosku skarżącego nie może zostać zakwalifikowane jako czynność z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, ponieważ załatwienie takiego wniosku nie rozstrzyga o uprawnieniach lub obowiązkach skarżącego wynikających z przepisów prawa. Osobie, która kwestionuje sposób załatwienia jej wniosku o ujawnienie zmian w operacie ewidencyjnym, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, lecz może poddać działania konkretnych organów administracyjnych weryfikacji w ramach procedury skargowej uregulowanej w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z powyższym Sąd uznał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie, jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa.