II SA/Bd 935/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik po rozpoznaniu w dniu 20 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania pouczenia postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławczego w B. odmówiło J. A. sprostowania pouczenia zawartego w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], dotyczącego prawa zaskarżenia tego postanowienia. Pismem z dnia 28 sierpnia 2010 r. J. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na wskazane wyżej postanowienie, domagając się jego uchylenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej odrzucenie podnosząc, iż objęte skargą postanowienie nie należy do aktów, które mogą zostać poddane kontroli w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarga do sądu administracyjnego przysługuje jedynie na takie postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego, które są zaskarżalne zażaleniem albo kończą postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Skargę wniesioną na postanowienie niepodlegające kontroli w toku postępowania sądowoadministracyjnego sąd administracyjny odrzuca z uwagi na brak właściwości do rozpoznania sprawy, stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Tymczasem objęte skargą postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy, w drodze którego odmówiono skarżącemu sprostowania pouczenia zawartego w innym postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., nie należy do kategorii postanowień, o których mowa w przepisie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Postanowienie to nie podlega bowiem zaskarżeniu w administracyjnym toku instancji z racji tego, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości jego zaskarżenia. Ponadto przedmiotowe postanowienie również nie kończy postępowania w sprawie ani nie rozstrzyga jej co do istoty. Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, iż skargą w niniejszej sprawie objęty został akt nie podlegający kontroli w toku postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd zobligowany został do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.