II SA/Bd 945/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik (spr.) Asesor WSA Ewa Kruppik - Świetlicka Protokolant Justyna Straka po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 19 grudnia 2006r. sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. w P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2006r. Nr [...] w przedmiocie przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę. oddala skargę. II SA/Bd 945/05 UZASADNIENIE Uwzględniając wniosek Jacka R. Starosta [...] decyzją z dnia [...] 2000 r. nr [...] zatwierdził projekt budowany i udzielił pozwolenia na budowę kompleksu handlowego składającego się z marketu i bazaru, miejsc postojowych dla samochodów osobowych, chodników oraz przyłączy na działce nr [...] przy ul. [...] w G., zaś Wojewoda [...] w dniu [...] 2000 r. orzekł o utrzymaniu powyższej decyzji w mocy. W lipcu 2004 r. na wniosek D. Spółka z o.o. w P. wszczęte zostało postępowanie w celu przeniesienia na spółkę na podstawie art. 40 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016) wskazanej decyzji. Na wezwanie organu spółka przedłożyła oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (wynikające z umowy najmu zawartej z jej właścicielem) i przyjęciu warunków zawartych w decyzji Starosty G. z dnia [...] 2000 r. oraz oświadczenie inwestora - Jacka R. o wyrażeniu zgody na przeniesienie pozwolenia na budowę. Po zapoznaniu się z wpisami w dzienniku budowy wydanym Jackowi R. w dniu [...] 2001 r. oraz skontrolowaniu przez inspektora nadzoru budowlanego stanu zaawansowania robót budowlanych na działce nr [...], Starosta G. decyzją z dnia [...] 2004 r. stwierdził na podstawie art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego oraz art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. wygaśnięcie własnej decyzji z dnia 16 sierpnia 2000 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę wskazując, iż budowa została przerwana na czas dłuższy niż 2 lata oraz iż wpisy w dzienniku budowy są niezgodne ze stanem faktycznym. Rozpatrując w wyniku, wnoszonych przez D. środków zaskarżenia, po raz kolejny sprawę Starosta G. decyzją z dnia [...] 2005 r. nr [...] ponownie orzekł o wygaśnięciu pozwolenia na budowę wydanego Jackowi R. w dniu 16 sierpnia 2000 r. z uwagi na przerwanie budowy na czas dłuższy niż 2 lata. Decyzji tej, odmiennie niż w przypadku poprzednich decyzji podjętych w tym przedmiocie, organ nie doręczył spółce D. Natomiast otrzymał ją pełnomocnik zamieszkałego na stałe na terenie Niemiec Jacka R. Następnie w dniu [...] 2005 r. Starosta G. wydał decyzję odmawiającą wyrażenia zgody na przeniesienie na D. decyzji o pozwoleniu na budowę powołując się na stwierdzone decyzją z dnia [...] 2005 r. jej wygaśnięcie. W efekcie uchylenia powyższej decyzji przez organ II instancji Starosta G. po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] 2005 r. nr [...] identycznie jak poprzednio orzekł o odmowie wyrażenia na podstawie art. 40 Prawa budowlanego zgody na przeniesienie na spółkę decyzji z dnia [...] 2000 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Jackowi R. pozwolenia na budowę kompleksu handlowego na działce nr [...] przy ul. [...] w G. Także i w tym wypadku negatywne dla wnioskodawcy rozstrzygnięcie uzasadniono stwierdzeniem decyzją z [...] 2005 r. wygaśnięcia wymienionej wyżej decyzji, a w konsekwencji brakiem podstaw prawnych do przeniesienia jej na rzecz innego podmiotu. W uzasadnieniu decyzji wskazano przy tym na okoliczności, jakie spowodowały orzeczenie o wygaśnięciu pozwolenia na budowę oraz pouczono adresata decyzji o możliwości ubiegania się o nowe pozwolenie na budowę w trybie art. 32 i 33 Prawa budowlanego. Odwołując się od decyzji Starosty G. z dnia [...] 2005 r. D. Spółka z o.o. w Poznaniu podniosła, iż organ nie wskazał, jakie dowody zostały przeprowadzone i nie ustalił stanu faktycznego odpowiadającego zastosowanym przepisom prawa materialnego. Zdaniem spółki organ I instancji nie miał podstaw prawnych do kwestionowania funkcjonującej w obrocie prawnym decyzji z dnia [...] 2000 r. o pozwoleniu na budowę i jest nią związany, gdyż jako strona postępowania nie została powiadomiona o jakimkolwiek rozstrzygnięciu, którego przedmiotem byłaby ocena tejże decyzji. Nadto dla zakwestionowania art. 40 Prawa budowlanego nie mają żadnego znaczenia oględziny terenu budowy, gdyż przepis ten nie uzależnia przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę od kontynuowania budowy. W związku z tym kwestionowana decyzja narusza wskazany przepis. Nie uwzględniając powyższego odwołania Wojewoda [...] wydał w dniu [...] 2005 r. decyzję nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda stwierdził, że decyzja Starosty G. z dnia [...] 2005 r. w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna, gdyż strony nie wniosły od niej odwołania, w związku z czym nie ma jej już w obrocie prawnym, a zatem brak jest podstaw prawnych do przeniesienia pozwolenia na budowę na rzecz spółki. D. Spółka z o.o. w P. zaskarżyła decyzję Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wnosząc o jej uchylenie. W skardze zarzuciła Wojewodzie, podobnie jak w odwołaniu, naruszenie art. 7 i 77 i 107 § 3 k.p.a. poprzez nie zebranie i nie rozważenie całego materiału dowodowego oraz art. 40 ustawy Prawo budowlane polegające na przyjęciu, iż brak jest podstaw prawnych do przeniesienia decyzji na rzecz innego inwestora. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż decyzja z dnia 17 stycznia 2005 r. stwierdzająca wygaśnięcie pozwolenia na budowę nie funkcjonuje w obrocie prawnym, gdyż nie została doręczona spółce jako stronie postępowania. Nie ma więc żadnych podstaw do kwestionowania pozwolenia na budowę wynikającego z posiadającej przymiot trwałości decyzji ostatecznej z dnia [...] 2000 r. W związku z powyższym, zdaniem skarżącej, organ winien, kierując się przesłankami wymienionymi w art. 40 Prawa budowlanego, wydać uwzględniające jej wniosek rozstrzygnięcie. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wywodząc, iż jakkolwiek decyzja z dnia [...] 2005 r. nie została doręczona wszystkim stronom postępowania, to jednak spółka miała informację o jej wydaniu, co wynika z treści wniesionego przez nią w dniu 7 lutego 2005 r. odwołania od decyzji odmawiającej przeniesienia pozwolenia na budowę, lecz mimo to nie skorzystała z możliwości złożenia wniosku o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w tej sprawie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118) stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jest, obok właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, przede wszystkim inwestor. W powyższej ustawie nie zdefiniowano pojęcia inwestora. Nie budzi jednak wątpliwości, że w przypadku robót budowlanych wymagających pozwolenia na budowę jest to podmiot wskazany w decyzji o pozwoleniu na budowę, inaczej mówiąc podmiot, na rzecz którego decyzję taką wydaną. Zatem inwestorem w sprawie zakończonej decyzją Starosty G. z dnia [...] 2000 r. o udzieleniu pozwolenia na budowę kompleksu handlowego na działce [...] jest Jacek R. Wyżej wymieniony uprawniony był do wniesienia odwołania od decyzji wskazanego organu z dnia [...] 2005 r. stwierdzającej wygaśnięcie jego własnej decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, jednakże tego nie uczynił. Spółka z o.o. D. nie będąc inwestorem wskazanym w pozwoleniu na budowę z dnia [...] 2000 r., nie posiadała również przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia wygaśnięcia tegoż pozwolenia. Stąd organ nie dopuścił się uchybienia nie doręczając D. decyzji z dnia [...] 2005 r. Decyzja ta stała się ostateczna z upływem 14-tego dnia od pokwitowania jej odbioru przez pełnomocnika Jacka R. - Marka G., to jest w dniu [...] 2005 r. Podnieść należy, że spółka nie mogła stać się inwestorem przez sam fakt uzyskania prawa do dysponowania nieruchomością, na której ma być realizowany objęty pozwoleniem na budowę kompleks handlowy. Statusem inwestora legitymowałaby się dopiero po przeniesieniu na nią wydanego w dniu 16 sierpnia 2000 r. na rzecz Jacka R. pozwolenia. Treść art. 40 Prawa budowlanego wskazuje bowiem, iż zawarte w nim unormowanie nie przewiduje automatycznej zmiany inwestora na skutek określonych zdarzeń, w szczególności na skutek uzyskania prawa do dysponowania nieruchomością, na której ma stanąć obiekt. Zmiana inwestora robót budowlanych wymagających pozwolenia na budowę następuje tylko wówczas, gdy organ administracji architektoniczno - budowlanej wyda decyzję o przeniesieniu pozwolenia na budowę na rzecz innego podmiotu. Ustosunkowując się do prezentowanego w skardze stanowiska, iż niedoręczenie decyzji z dnia [...] 2005 r. spółce powoduje, iż nie weszła ona do obrotu prawnego stwierdzić należy, że nawet w przypadku gdyby spółka była stroną w postępowaniu zakończonym powyższą decyzją, to stałaby się ona ostateczną z dniem [...] 2005 r. bowiem zgodnie z przyjętym w praktyce orzeczniczej poglądem, który skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie podziela, w razie wielości stron postępowania, strona której organ nie doręczył decyzji a dowiedziała się o niej z innych źródeł może wnieść od niej odwołanie w terminie 14 dni liczącym od daty doręczenia tejże decyzji innej stronie postępowania. Stronie takiej służy również uprawnienie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Doręczenie bowiem decyzji przynajmniej jednej stronie postępowania oznacza, iż wchodzi ona do obrotu prawnego oraz wiąże wydający ją organ i strony. Decyzję zaś stwierdzającą wygaśnięcie decyzji o pozwoleniu na budowę doręczono pełnomocnikowi Jacka R. w dniu [...] 2005 r. (zwrotne poświadczenie odbioru). Jak przy tym wynika z akt administracyjnych, już 24 stycznia 2005 r. to jest w dacie odbioru decyzji z dnia [...] 2005 r. odmawiającej przeniesienia na D. pozwolenia na budowę, pełnomocnik Spółki dowiedział się o wydanej 17 stycznia 2005 r. decyzji "wygaszającej" pozwolenie na budowę, bowiem w uzasadnieniu decyzji z [...] 2005 r. zawarto o tym informację, czyniąc ją szczególnie widoczną poprzez tzw. wytłuszczenie druku. Stwierdzenie decyzją ostateczną Starosty G. z dnia [...] 2005 r. wygaśnięcia decyzji z dnia [...] 2000 r. o pozwoleniu na budowę kompleksu handlowego oznacza, iż decyzja ta w dacie orzekania przez wymieniony organ w przedmiocie przeniesienia pozwolenia na budowę, to jest w dniu 9 czerwca 2005 r. nie istniała, w związku z czym brak było podstaw do wydania w oparciu o art. 40 Prawa budowlanego pozytywnego w powyższym zakresie dla DIONIZJI rozstrzygnięcia. Z tych względów uznając skargę za nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono o jej oddaleniu.