II SA/Bd 949/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Protokolant Rafał Opioła po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 grudnia 2009r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego rejestracji samochodu oddala skargę. II SA/Bd 949/09 Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. (SKO) decyzją z dnia [...] po rozpatrzeniu podania skarżącego M. M. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną uchylającą decyzję o zarejestrowaniu samochodu osobowego m-ki [...] na rzecz skarżącego, na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 150 § 1 i art. 148 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. Nr 98, z 2000 r., poz. 1071, ze zm.), dalej powoływanej jak "kpa", odmówiło wznowienia postępowania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że skarżący we wniosku o wznowienia postępowania podał, że o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania dowiedział się na początku lipca 2008 r., natomiast podanie o wznowienie postępowania złożył do organu dopiero 21 sierpnia 2008 r., to jest po upływie 1- miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa, nie wskazując żadnych przesłanek usprawiedliwiających uchybienie tego terminu bądź jego przywrócenie. Powyższe, zdaniem organu powoduje konieczność wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Skarżący w dniu 25 sierpnia 2009 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją SKO, twierdząc, że z akt sprawy wynika, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony we właściwym terminie. SKO decyzją z dnia [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy uchyliło decyzję własną z dnia [..] i odmówiło wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Starosty R. z dnia [...] uchylającą decyzję ostateczną z dnia [...] w sprawie rejestracji pojazdu m-ki [...] i odmawiającą zarejestrowania wymienionego pojazdu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, że z akt sprawy faktycznie wynika, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z zachowaniem terminu z art. 148 § 1 kpa, gdyż wpłynął on do organu w dniu 23 lipca 2009 r. nie zaś w dniu 21 sierpnia 2009 r. Uznano jednakże za konieczne wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania z powodu nie wskazania przez skarżącego, pomimo wezwania, ustawowej podstawy wznowienia postępowania. Wskazano, że skarżący w podaniu o wznowienie postępowania podał, iż dowiedział się, że w innych sprawach w oparciu o ten sam materiał dowodowy i przy takim samym stanie prawnym Starostwo Powiatowe w R. odmówiło uchylenia decyzji o rejestracji pojazdu i że stanowi to podstawę wznowienia postępowania w oparciu o przepisy art. 145 i następne kpa, a w odpowiedzi na wezwanie organu do konkretnego wskazania, która z podstaw wznowieniowych określonych w art. 145 § 1 pkt 1-8 kpa zachodzi w niniejszej sprawie, skarżący podał ogólnikowo, że chodzi o podstawę określoną w rozdziale 12 kpa. Zdaniem organu wskazanie przez skarżącego, że w innych podobnych sprawach wydano decyzje odmawiające uchylenia decyzji ostatecznych o rejestracji pojazdu nie stanowi żadnej z przesłanek do wznowienia postępowania określonych w art. 145 § 1 pkt 1-8 i w art. 145a kpa, a wznowienie postępowania nie może nastąpić z innej przyczyny niż wskazana ww. przepisach kpa. Podkreślono także, że z uwagi na zasadę trwałości decyzji ostatecznych wynikającą z art. 16 § 1 kpa wykładania przesłanek wznowieniowych winna mieć charakter zwężający, a naruszenie powyższych zasad wznowienia postępowania kwalifikowane byłoby jako rażące naruszenie prawa. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł o jego uchylenie i nakazanie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty R. z dnia [...] uchylającą decyzję o zarejestrowaniu samochodu marki [...] i odmawiającą zarejestrowania tego samochodu, a także o przeprowadzenie dowodu z akt Starostwa Powiatowego w R. w sprawie rejestracji samochodów A. W., M. K. i S. W. W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, że z zebranego materiału wynika, iż w innych tego typu, identycznych sprawach, w oparciu o orzeczenie WSA w Bydgoszczy Starostwo Powiatowe w R. odmówiło uchylenia decyzji rejestrujących samochody zakupione przez innych nabywców w identycznych okolicznościach i przy takich samych dokumentach. Wobec tego zaskarżone przez niego decyzje SKO są niesłuszne i krzywdzące dla niego, a także nie praworządne bo odmienne od wydanych w identycznych sprawach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, ze Sąd rozpatrując skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego, nie wkraczając przy tym w uprawnienia organów administracji do orzekania bezpośrednio o prawach i obowiązkach stron postępowania administracyjnego. Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Uchylenie decyzji administracyjnej przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającym wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję w zakresie, w jakim Sąd władny jest to uczynić, a więc z punktu widzenia jej legalności, stwierdzić należy, iż decyzja ta nie narusza prawa. Na wstępie koniecznym jest podkreślenie, że wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego służącym wzruszeniu decyzji administracyjnych ostatecznych w celu przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której ta decyzja ostateczna została wydana. Przepisy dotyczące wznowienia postępowania mają charakter szczególnej i zupełnej regulacji prawnej, która w drodze wyjątku i tylko w określonych sytuacjach dopuszcza możliwość wzruszenia ostatecznej decyzji. Z tego względu przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania podlegają ścisłej wykładni – nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający. Wymienione zostały w art. 145 § 1 i w art. 145a § 1 kpa. Zgodnie z tymi przepisami wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa, 3) decyzja została wydana przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega włączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27, 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu, 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2), 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zamienione – art. 145 § 1 kpa, a ponadto można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja- art. 145a § 1. Skarżący nie wskazał żadnej z wymienionych powyżej przesłanek. W podaniu o wznowienie postępowania z dnia 21 sierpnia 2008 r. stwierdził, że: "istnieją podstawy do wznowienia postępowania w oparciu o przepisy art. 145 i następne kpa." Natomiast w odpowiedzi na wezwanie SKO o wskazanie, która z podstaw wznowienia postępowania wymieniana w art. 145 § 1 pkt 1-8 kpa została przedstawiona w podaniu o wznowienie, skarżący w piśmie z dnia 18 września 2009 r. podał, że: "podstawa prawna wznowienia postępowania określona jest w rozdziale 12 kpa." Takie określenie podstaw wznowienia postępowania praktycznie uniemożliwia zorientowanie się która z ustawowych przesłanek wznowienia postępowania zdaniem skarżącego w jego sprawie zaistniała. Podkreślić należy, że wyraźne, jednoznacznie wskazanie którejś z wymienionych w przepisach kpa przesłanek wznowienia postępowania, jest jednym z warunków, od spełnienia których zależy możliwość wznowienia postępowania. Poza tym warunkiem koniecznym jest, aby podanie o wznowienie postępowania złożył podmiot do tego uprawniony, oraz aby podanie to zostało złożone z zachowaniem terminu określonego w art. 148 kpa. Zgodnie z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 kpa). Wszystkie trzy wymienione powyżej warunki formalne muszą być spełnione łącznie. Badaniem tego zajmuje się organ na wstępnym etapie postępowania. Ustalenie nie spełnienia choćby jednego z warunków powoduje konieczność wydania przez organ decyzji o odmowie wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie początkowo SKO uznało, że podanie o wznowienie postępowania zostało złożone po upływie miesięcznego terminu wynikającego z art. 148 § 1 kpa. Kwestia ta jednak została wyjaśniona przy ponownym rozpatrywaniu sprawy przez SKO. Okazało się wtedy, że podanie zostało złożone z zachowaniem terminu ustawowego. Tym samym spełnione zostały dwa warunki formalne spośród trzech wymienionych powyżej: podanie o wznowienie postępowania złożył podmiot uprawniony, z zachowaniem terminu. Niewątpliwie jednak ani w podaniu o wznowienie postępowania, ani w żadnym innym piśmie procesowym skarżący nie wskazał którejś z podstaw wznowienia postępowania wynikających w art. 145 § 1 lub art. 145a § 1 kpa wymienionych na wstępie rozważań. Zwrócić należy przy tym uwagę, że wskazanie podstaw wznowieniowych powinno polegać na wyraźnym określeniu numery artykułu, paragrafu i ewentualnie punktu, w którym dana przesłanka jest opisana lub na przytoczeniu treści tego przepisu. Skarżący, jak to już powyżej wskazano nie podał konkretnej przesłanki wznowienia postępowania. Uniemożliwia to wznowienie postępowania przez organ i powoduje konieczność wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania, co też SKO uczyniło, uchylając jednocześnie swoją wcześniejszą decyzję o odmowie wznowienia postępowania z powodu uchybienia terminu do jego złożenia. Podkreślić należy, że przedmiotem rozważań Sądu była wyłącznie, kwestia legalności decyzji SKO z dnia [....] którą odmówiono wznowienia postępowania ze względów formalnych. Ani organ administracji, ani Sąd nie zajmował się natomiast kwestią faktycznego zaistnienia przyczyn wznowienia postępowania, ani tym bardziej nie prowadził postępowania służącego ponownemu rozstrzygnięciu istoty sprawy. Wobec tego argumenty, a także wnioski dowodowe zawarte w skardze, jako nie odnoszące się do przedmiotu sprawy, nie mogły być uwzględnione. Mając na uwadze powyższe, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oddalił skargę.