II SA/Bd 951/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. G., I. L. na postanowienie Wojewody z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji postanawia odrzucić skargę. J. G., I. L. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego W. G. pismem z dnia [...] lipca 2016 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Wojewody z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] ustalającej odszkodowanie w łącznej kwocie [...]zł na rzecz J. G. i I. L. za przejętą z mocy prawa pod drogę publiczną działkę nr [...] o pow. [...] ha położoną w miejscowości S. K.. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podnosząc, że stosownie do art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, w razie wniesienia do sądu administracyjnego skargi na decyzje wydana w sprawach, o których mowa w przepisach działu III ustawy; a więc mi In. w sprawach dotyczących zwrotu wywłaszczonych nieruchomości, organ administracji publicznej, który wydał zaskarżoną decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwości między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 §1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Z kolei art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 - dalej p.p.s.a.) wskazuje jakie formy prawne działania administracji publicznej objęte są kontrolą przez sądy administracyjne. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 wskazanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie należy do kategorii orzeczeń kończących postępowanie ani rozstrzygających sprawę, co do istoty, albowiem kwestie ustalenia odszkodowania zostały merytorycznie i ostatecznie rozstrzygnięte decyzją Wojewody z dnia [...] maja 2016 r., nr [...]. Zaskarżone postanowienie rozstrzyga jedynie tzw. kwestię wpadkową w postępowaniu głównym dotyczącą wykonalności aktu administracyjnego. Należy, więc je klasyfikować jako postanowienie wydane w toku postępowania administracyjnego. Stosownie do brzmienia przepisu art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami na wydawane na jego podstawie postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji nie przysługuje zażalenie. W związku z powyższym uznać należy, że ustawodawca wykluczył, więc możliwość instancyjnej kontroli takiego postanowienia, a tym samym wyłączył je spod kontroli sądów administracyjnych. Zgodnie, bowiem z powołaną powyżej regulacją prawną zaskarżone do sądu administracyjnego może być tylko takie postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które przysługuje zażalenie. Wobec powyższego na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.