II SA/Bd 951/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] września 2024 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje kierowcy postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. K. Z. dalej "skarżący", reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] września 2024 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje kierowcy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 12 listopada 2024 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podanie numeru PESEL skarżącego oraz oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów strony skarżącej, jej przedstawicieli ustawowych i pełnomocników (art. 46 § 2 pkt 1 lit. a ppsa), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 listopada 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. – 16 akt). W zakreślonym przez Sąd terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. W dniu 11 grudnia 2024 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego cofające wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935), dalej "p.p.s.a." Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów strony skarżącej, jej przedstawicieli ustawowych i pełnomocników (lit. a) oraz numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku (lit. b) Pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego oraz oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów strony skarżącej, jej przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo upływu zakreślonego terminu pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Na marginesie wskazać należy, iż merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro skarżąca nie uzupełniła w przepisanym terminie braków formalnych skargi, to Sąd nie był uprawniony do umorzenia postępowania sądowego, ale zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. obowiązany był skargę odrzucić.