II SA/Bd 955/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 marca 2013 r. w sprawie o sygn. II SA/Bd 955/12 w ten sposób, że w miejsce daty wniesienia skargi "[...] września 2002" wpisać datę "[...] września 2012" oraz w szóstym akapicie w miejsce "Ł." wpisać "Ł.". Zarządzeniem z dnia 6 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zmienił zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 lutego 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w ten sposób, że wezwać R. Ł. do uiszczenia tytułem wpisu kwoty 100 zł, w miejsce kwoty 200 zł. W uzasadnieniu przedmiotowego zarządzenia, w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej, błędnie wpisano rok wniesienia skargi, w ten sposób, że wpisano rok 2002 zamiast prawidłowego 2012 oraz wpisano nazwisko skarżącej "Ł." zamiast "Ł.". O oczywistości tej omyłki świadczy fakt, iż skarżącą jest R. Ł., która jak wynika z akt administracyjnych wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pismem z dnia 3 września 2012 r. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie oraz rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że możliwość rektyfikacji wyroku jaką przewidziano w powyższym przepisie odnosi się również do uzasadnienia wyroku (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., sygn. akt I PZ 7/82). Zatem możliwym jest dokonanie przez sąd sprostowania uzasadnienia wyroku jeśli w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu lub oczywistej omyłki. Judykatura przyjęła, że sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. W ramach wymienionych w art. 156 § 1 p.p.s.a. szeroko rozumianych błędów nie podlegają sprostowaniu mylne ustalenia faktyczne sądu, choćby zostały spowodowane przeoczeniem. Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy sprostował z urzędu oczywistą omyłkę zgodnie z treścią art. 156 § 1 w zw. z art. 167 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.