II SA/Bd 957/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi Ł. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza T. z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...].[...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego Ł. K. kwotę [...]([...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. nakazuje zwrócić od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) skarżącemu kwotę [...]([...]) złotych tytułem nienależnie uiszczonego wpisu sądowego. U z a s a d n i e n i e: Burmistrz T. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...], na podstawie art. 93 ust. 1, 2a, 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (jednolity tekst Dz. U. z 2020 r. poz. 1990), zwanej dalej: "u.g.n.", art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst Dz. U. z 2020 r., poz. 256), zwanej dalej: "kpa", oraz na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 grudnia 2004r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. z 2004r, Nr 268, poz. 2663) postanowił zaopiniować negatywnie wstępny projekt podziału nieruchomości stanowiącej własność Ł. K., położonej w jednostce ewidencyjnej [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. 0,6337 ha, dla której urządzona jest księga wieczysta numer [...] prowadzona przez Sąd Rejonowy w T., IV Wydział Ksiąg Wieczystych. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia stwierdzono, że do wniosku o podział ww. nieruchomości dołączono wstępny projekt podziału, a za podstawę prawną podziału wskazano art. 93 ust. 2a u.g.n., zgodnie z którym, podział nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele rolne i leśne, a w przypadku braku planu miejscowego wykorzystywanych na cele rolne i leśne, powodujący wydzielenie działki gruntu o powierzchni mniejszej niż 0,3000 ha, jest dopuszczalny pod warunkiem, że działka ta zostanie przeznaczona na powiększenie sąsiedniej nieruchomości lub dokonana zostanie regulacja granic między sąsiadującymi nieruchomościami. Wskazano, że działka będąca przedmiotem podziału wykorzystywana jest na cele rolne i leśne. Położona jest na terenie, gdzie na sąsiednich działkach obowiązuje plan miejscowy, tj. uchwała Nr XXXII/278/2000 Rady Miejskiej w Tucholi z dnia 17 listopada 2000 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych we wsi Mały Mędromierz w rejonie Szosy Bydgoskiej ( Dz. Urz. Woj. Kuj.-Pom. Nr 3, poz. 31 z 2001 r.), zwana dalej: "planem miejscowym". W ww. planie w załączniku nr 2 (rysunek nr 2/3) na przedmiotowej działce, zaplanowane jest - docelowe obejście miasta Tucholi - oznaczone na planie symbolem G. W części tekstowej uchwały w § 6 pkt 7 (prawidłowo § 6 pkt 17 uwaga Sądu) wskazuje się, że w zagospodarowaniu terenu uwzględnić należy docelowe obejście miasta Tucholi w pasie o szer. - 20,0 m oznaczonym na planie symbolem G. Ponadto ustala się nieprzekraczalną linię zabudowy dla docelowego obejścia miasta Tucholi w odległości 33,5 m od osi rezerwowanego pasa terenu pod jego budowę. Zgodnie z ww. ustaleniem planu przez działkę, która jest przedmiotem wstępnego projektu podziału przebiega pas terenu oznaczony symbolem G. Symbol G jest wprost naniesiony na załączniku graficznym oraz opisany w części tekstowej uchwały. Ponadto w załączniku nr 2 do uchwały (rysunek 2/8) w rysunku planu symbol G oznaczony jest jako droga wojewódzka klasy G. Biorąc pod uwagę określone w uchwale parametry, tj. szerokość 20 m i linie zabudowy 33,5 m od osi rezerwowanego pasa terenu pod budowę obejścia miasta Tucholi organ uznał, że obejmuje on bezsprzecznie teren działki numer [...]. Stwierdzono, że z uwagi na to, iż dla działki [...], uwzględniono teren oznaczony symbolem G, co wprost wynika z załącznika graficznego, tj. docelowe obejście miasta Tucholi, brak jest podstaw prawnych do dokonania podziału w oparciu o art. 93 ust. 2a u.g.n., gdyż zgodnie z planem dla ww. terenu obowiązuje ustalenie inne niż cele rolne i leśne. W zażaleniu od powyższego postanowienia Ł. K., tj. skarżący wniósł o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że na terenie objętym wstępnym projektem podziału nieruchomości brak jest obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, zatem przeznaczenie działki definiuje kataster nieruchomości. Stwierdzono, że z załącznika numer 2 (rysunek 2/3) do planu miejscowego, wynika, że teren objęty podziałem, znajduje się poza granicą opracowania planu miejscowego (załącznik nr 1 do zażalenia). Wyjaśniono, że plan miejscowy dotyczący terenów sąsiednich - §. 6 pkt 18 definiuje, że symbol "17RP ustala się terenem upraw polowych z prawem zabudowy" oraz wskazuje, że "w zagospodarowaniu terenu uwzględnić docelowe obejście miasta Tucholi w pasie o szer. 20 m oznaczone w planie symbolem G". Teren ten został zaznaczony, aby możliwe było ustalenie nieprzekraczalnej linii zabudowy. Wywodzono, że obszar objęty symbolem G nie stanowi odrębnego przeznaczenia terenu, brak odrębnego opisu obszaru w części opisowej uchwały. Symbol ten został uwzględniony w terenie 17RP i nie stanowi odrębnego przeznaczenia- użyto linie przerywane, a nie lini ciągłe, które oddzielają tereny o różnym przeznaczeniu. Podniesiono, że analizując załącznik graficzny nr 2 (rysunek 2/2 i 2/3), można zauważyć, iż drogę wojewódzką stanowi symbol IG, co potwierdza § 6 punkt 1 planu miejscowego. Obszar IG został oddzielony linią ciągłą i dotyczy istniejącej drogi wojewódzkiej nr [...] relacji [...]. Nie jest zatem prawdą, że jak wskazuje organ, że symbol G jako drogę wojewódzką. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z dnia [...] maja 2021 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy powyższe rozstrzygnięcie oparł zasadniczo o następujące ustalenia i rozważania: Działka będąca przedmiotem podziału, położona jest w bezpośrednim sąsiedztwie obowiązywania planu miejscowego W ww. planie w załączniku nr 2 (rysunek nr 2/3) na przedmiotowej działce, zaplanowane jest - docelowe obejście miasta Tucholi - oznaczone na planie symbolem G. W części tekstowej uchwały w § 6 pkt 7 wskazuje się, że w zagospodarowaniu terenu uwzględnić należy docelowe obejście miasta Tucholi w pasie o szer. - 20,0 m oznaczonym na planie symbolem G. Ponadto ustala się nieprzekraczalną linię zabudowy dla docelowego obejścia miasta Tucholi w odległości 33,5 m od osi rezerwowanego pasa terenu pod jego budowę. Zgodnie z ww. ustaleniem planu przez działkę, która była przedmiotem wstępnego projektu podziału przebiega pas terenu oznaczony symbolem G. Symbol G jest naniesiony na załączniku graficznym oraz opisany w części tekstowej uchwały. W załączniku nr 2 do uchwały (rysunek 2/8) w rysunku planu symbol G oznaczony jest jako droga wojewódzka klasy G. Biorąc pod uwagę określone w uchwale parametry, tj. szerokość 20 m i linie zabudowy 33,5 m od osi rezerwowanego pasa terenu pod budowę obejścia miasta Tucholi organ uznał że ustalenia planu ( opisowe i graficzne) obejmują bezsprzecznie teren działki numer [...] (załącznik graficzny nr 2 do uchwały - rysunek 2/3) i słusznie negatywnie zaopiniował wstępny projekt podziału. Wnioskodawca w zażaleniu podnosi, że " obszar objęty symbolem G nie stanowi odrębnego przeznaczenia terenu, brak odrębnego opisu obszaru w części opisowej uchwały". Stanowisko to jest wadliwe, gdyż w § 6 pkt 17 uchwały, w części opisowej zapisano "W zagospodarowaniu terenu uwzględnić docelowe obejście miasta Tucholi w pasie o szerokości - 20,0 m oznaczonym w planie symbolem G. Ustala się nieprzekraczalną linię zabudowy dla docelowego obejścia miasta Tucholi w odległości 33,5 m od osi rezerwowanego pasa terenu pod jego budowę" . Pas terenu oznaczony jako G w załączniku nr 2 (rysunek 2/8) oznaczony jest w rysunku planu jako droga wojewódzka, klasy G, co oznacza, że planowane docelowe obejście miasta Tucholi byłoby drogą wojewódzką, która musi spełnić parametry stawiane drodze klasy G według podziału wprowadzonego przez Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. "Rezerwowany pasie terenu pod budowę", o którym mowa w § 6 pkt 17 planu miejscowego, ma ściśle określone przeznaczenie. Wobec powyższego, że dla działki oznaczonej geodezyjnie numerem [...], uwzględniono teren oznaczony symbolem G, co wprost wynika z załącznika graficznego, tj. docelowe obejście miasta Tucholi, brak jest podstaw prawnych do dokonania podziału w oparciu o art. 93 ust. 2a u.g.n., gdyż zgodnie z planem dla ww. terenu obowiązuje ustalenie inne niż cele rolne i leśne. W skardze złożonej do Sądu, wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z poprzedzającym go postanowieniem Burmistrza T. z dnia [...] kwietnia 2021 r. oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm prawem przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: 1/ § 1 ust. 1, 2 i 3 w zw. z załącznikiem nr 2 do planu miejscowego, poprzez ich niezastosowanie, skutkujące przyjęciem, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenów położonych we wsi [...] w rejonie [...] reguluje przeznaczenie terenu na działce [...] w części dotyczącej przebiegu "docelowego obejścia miasta Tucholi", podczas gdy z w/w przepisów wynika, że teren podlegający podziałowi, stanowiący działkę [...] oznaczony na części graficznej planu znakiem "G" znajduje się poza granicami opracowania planu i z tej przyczyny nie jest objęty jego postanowieniami; 2/ § 6 pkt 17 planu miejscowego, poprzez jego błędną wykładnię skutkującą jego niewłaściwym zastosowaniem w niniejszym stanie faktycznym polegające na tym, że organ uznał, że z przepisu tego wynika, że teren oznaczony symbolem "G" wyznaczony na załączniku graficznym liniami przerywanymi ma moc obowiązującą na całym terenie na którym został naszkicowany, podczas gdy z treści naruszonego przepisu wynika wprost, że dotyczy on wyłącznie terenu oznaczonego symbolem 17 RP na załączniku nr 2 do uchwały i to wyłącznie na tym terenie Rada Miejska nakazała uwzględniać docelowe obejście miasta Tucholi oznaczone symbolem "G", nieruchomość skarżącego będąca przedmiotem podziału nie leży w granicach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu oznaczonych symbolem 17RP, zaś ustalenia planu dotyczące przeznaczenia nieruchomości sąsiednich nie mogą stanowić podstawy do domniemywania przeznaczenia terenów nieobjętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenu; 3/ § 2 planu miejscowego, polegające na jego niewłaściwym niezastosowaniu i pominięciu przez organy obu instancji okoliczności, że linie orientacyjne rozgraniczające tereny nie stanowią obowiązujących ustaleń uchwały, zatem nie tworzą przeznaczenia nieruchomości; 4/ art. 94 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 93 ust. 1 zdanie 2 u.g.n., poprzez ich niewłaściwe niezastosowanie i dokonanie oceny zgodności wstępnego projektu podziału z postanowieniami planu miejscowego nieobowiązującymi na wskazanym obszarze, podczas gdy ocena zgodności zamierzenia podziałowego powinna dotyczyć elementów wymienionych w tych przepisach; 5/ art. 138 § 1 pkt 1 i 2 oraz § 2 kpa, poprzez utrzymanie w mocy postanowienia Burmistrza T. z dnia [...] kwietnia 2021 r., w sytuacji, w której postanowienie zawierało błędy, które powinny skutkować jego uchyleniem. W uzasadnieniu skargi wskazano, że z załącznika do uchwały stanowiącego część graficzną opracowania wynika, że działka [...] w części, w której na rysunku graficznym naszkicowano drogę "G" znajduje się poza granicami opracowania planu. Tym samym postanowienia planu dotyczące przebiegu drogi G nie tworzą przeznaczenia terenu na działce [...] i już z samej tej przyczyny postanowienie powinno podlegać uchyleniu a sprawa powinna zostać przekazana organom administracji publicznej w celu ponownego rozpatrzenia wniosku. Wywodzono, że skoro działka będąca przedmiotem podziału w ogóle nie znajduje się w granicach opracowania planu miejscowego, to tym bardziej nie znajduje się na terenie opisanym w § 6 pkt 17 części tekstowej uchwały. Przepis ten dotyczy bowiem ściśle określonego obszaru, tj. terenu oznaczonego na załączniku nr 2 do uchwały symbolem 17 RP o powierzchni 9,41ha. Brzmienie przepisu nakazuje uznać, że uwzględnianie docelowego obejścia miasta Tucholi może być rozważane wyłącznie w przypadku inwestycji, która znajduje się na terenie opisanym jako 17 RP. W ustalonym stanie faktycznym nie może być wątpliwości, że żadna z części działki [...] nie jest zlokalizowana na terenie 17 RP, zatem jakiekolwiek oznaczenia znajdujące się na części graficznej, które dotyczą terenu innego niż opisany na wstępie § 6 pkt 17 uchwały nie mają znaczenia z punktu widzenia tej regulacji. Niezależnie od powyższych argumentowano, że przedstawione na załączniku graficznym "linie rozgraniczające orientacyjne" nie mają charakteru wiążącego. Teren oznaczony w części graficznej jako "G" został naszkicowany liniami przerywanymi, co zgodnie z oznaczeniami stosowanymi na rysunku planu (rysunek nr 2/8) oznacza, że utworzona została jedynie linia orientacyjna, rozgraniczająca tereny. Nie budzi już większych wątpliwości, że stosowanie w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego terenu jedynie orientacyjnego przebiegu linii rozgraniczających jest niedopuszczalne. Podniesiono, że jeżeli linia rozgraniczająca ma charakter jedynie orientacyjny, to istnieje możliwość ich przesuwania, co w konsekwencji powoduje niejednoznaczne określenie przeznaczenia terenu. W żadnym przypadku zaś nie jest możliwe zamieszczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego takiego uregulowania, które dopuszczałoby możliwość "przesunięcia" linii rozgraniczających lub traktowania linii rozgraniczających jako "linie orientacyjne" (por. A. Plucińska-Filipowicz, A. Kosicki [w:] Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz aktualizowany, red. M. Wierzbowski, LEX/el. 2019, art. 15.). Aktualna koncepcja zakłada przebieg obejścia w zupełnie innym miejscu niż określone przerywanymi liniami na rysunku planu, co ostatecznie powinno przesądzać o braku mocy wiążącej lokalizacji drogi oznaczonej w części graficznej uchwały Rady Miejskiej w Tucholi symbolem "G". Jeżeli okaże się, że nieruchomość objęta projektem podziału położona jest częściowo w granicach obowiązywania planu miejscowego, a częściowo poza jego granicami, to okoliczność ta obliguje organy do zbadania przesłanek dopuszczalności podziału nieruchomości zarówno na podstawie przepisu art. 93 u.g.n., jak i art. 94 tej ustawy (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 6 stycznia 2010 r., II SA/Bd 930/09, LEX nr 554096). W intencji Skarżącego skutkiem podziału ma być doprowadzenie do zbycia działki o roboczym (przedstawionym na wstępnym projekcie podziału) numerze [...] na rzecz właściciela nieruchomości sąsiedniej. Projektowana do wydzielenia działka [...] w całości znajduje się poza obszarem opracowania planu. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Na wstępne wyjaśnić należy, iż sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs? ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm.). Zgodne z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Skarga okazała się zasadna. Ocena zaskarżonej decyzji przeprowadzona w zakresie wynikającym z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej zwaną: "p.p.s.a.", doprowadziła Sąd do stanowiska, że w toku postępowania administracyjnego uchybiono prawu materialnemu oraz procesowemu, w sposób uzasadniający uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z postanowieniem go poprzedzającym. Wobec złożenia przez skarżącego wniosku o podział jego nieruchomości, rzeczą organu było dokonanie oceny możliwości proponowanego podziału nieruchomości, tj. jego zgodność z ustaleniami planu miejscowego, co wynika z art. 93 ust. 4 u.g.n. Zupełnie więc podstawowym ustaleniem organu, winno było być ustalenie, czy nieruchomość, objęta wnioskiem o podział jest położona na terenie obowiązywania planu miejscowego w całości lub w części. Strony niniejszego postępowania do powyższej kwestii nie odniosły się wprost. Z treści rozstrzygnięć organów obu instancji, jak też z treści środków odwoławczych można jedynie domyślać się, że omawiana nieruchomość, tj. działka [...] jest położona poza terenem planu miejscowego. Tymczasem zestawiając mapę na k. 16 akt administracyjnych organu I instancji z rysunkiem wstępnego projektu podziału (k. 21 ww. akt), można zauważyć, że działka [...] częściowo leży w granicach planu miejscowego. Wynika to z okoliczności, że graniczy ona z działką [...], a linia rozgraniczenia tych dwóch działek biegnąca w kierunku północ – południe jest linią granicy również pomiędzy działkami [...] oraz [...], które są położone w granicach planu miejscowego, tak samo też jak teren z nimi graniczący od południa, który stanowi granicę działki [...] i działki [...] Dokonywanie tak podstawowych dla sprawy ustaleń natury faktycznej nie jest jednak rolą sądu administracyjnego, lecz rolą organów. Dlatego też winny one w pierwszym rzędzie dokonać ustalenia, czy działka [...] jest położona poza terenem obowiązywania planu miejscowego, czy też częściowo na terenie tego planu. W sytuacji częściowego położenia tej działki w granicach obowiązywania planu miejscowego, a częściowo poza jego granicami, okoliczność ta obligowała organy do zbadania przesłanek dopuszczalności podziału nieruchomości zarówno w oparciu o przepis art. 93 u.g.n., jak i art. 94 tej ustawy. Przepis art. 93 u.g.n. stanowi, że podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego, a w razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94. Z kolei przepis art. 94 u.g.n., wynika, że w przypadku braku planu miejscowego - jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nieobjętym obowiązkiem sporządzenia tego planu - podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli: - nie jest sprzeczny z przepisami odrębnymi, albo - jest zgodny z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W związku z treścią wskazanych przepisów, jak też biorąc pod uwagę fakt, że brak jest uregulowań prawnych, które odnoszą się do możliwość podziału nieruchomości, która częściowo jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a częściowo nie jest nim objęta, należało uznać, że organy winny były dokonać oceny możliwości proponowanego podziału nieruchomości, z jednej strony, na podstawie art. 93 u.g.n. , co do tej części nieruchomości, która jest objęta miejscowym planem zagospodarowania terenu, z drugiej zaś strony, na podstawie art. 94 u.g.n., co do tej części nieruchomości, która nie jest objęta tym planem. Jak wynika z zaskarżonych orzeczeń, analizie poddano nieruchomość jako całą położoną poza obszarem planu, a nie dokonano rozważań co do tej jej części, która położona jest w obrębie planu miejscowego. W konsekwencji powyższego nie dokonano analizy, jakie znaczenie dla sprawy ma fakt częściowego położenia nieruchomości, tj. działki [...] na obszarze obowiązującego planu miejscowego. Z powyższych względów uzasadniony jest zarzut skargi, w zakresie niepodjęcia wskazanych rozważań. W tych warunkach przedwczesna jest ocena zasadności skargi, która odnosi się do zagadnienia zgodności z planem miejscowym podziału całej nieruchomości leżącej poza obszarem planu miejscowego. Gdyby w sprawie taka sytuacja miała miejsce, to w ocenie Sądu zasadność skargi byłaby oczywista, albowiem nie można wykazać braku zgodności proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, który nie może oddziaływać na nieruchomości sąsiednie, które leżą poza jego obszarem, zwłaszcza też w sytuacji, kiedy symbol "G" oznaczający drogę wojewódzką klasy G, jak wynika z oznaczeń w rysunku planu, wyrysowany jest na obszarze poza planem miejscowym i umieszczony jest pomiędzy orientacyjnymi liniami rozgraniczającymi tereny o różnym przeznaczeniu. Jak wskazano słusznie w skardze, linie orientacyjne nie mogą tworzyć przeznaczenia nieruchomości. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz c, p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 wyroku, a w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. rozstrzygnięto o kosztach postępowania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy zastosują się do oceny i wskazań wynikających z powyższych rozważań.