II SA/Bd 957/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] września 2024 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. H. P. dalej "skarżąca", reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] września 2024 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 12 listopada 2024 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, podanie numeru PESEL skarżącej oraz oznaczenie miejsca zamieszkania skarżącej, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 listopada 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. – 16 akt). W zakreślonym przez Sąd terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. W dniu 11 grudnia 2024 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej cofające wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako "P.p.s.a".), wymogi formalne. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stosownie do art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Pierwszą czynnością w postępowaniu sądowoadministracyjnym było wniesienie skargi, a zatem na pełnomocniku ciążył obowiązek wykazania prawidłowego umocowania do działania w imieniu Skarżącego. Niedołączenie takiego dokumentu stanowi brak formalny skargi, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Jednym z wymogów formalnych, jakie P.p.s.a. stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) oraz oznaczenie miejsca zamieszkania skarżącej, a w razie jego braku – adresu do doręczeń (art. 46 § 2 pkt 1 lit. a). Zaznaczenia wymaga, że brak podania numeru PESEL Skarżącej oraz brak oznaczenia miejsca zamieszkania skarżącej, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. W razie stwierdzenia takiego braku, przewodniczący w oparciu o art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., wzywa osobę, która wniosła skargę o usunięcie takiego braku, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż pełnomocnik Skarżącej nie załączył do przedmiotowej skargi udzielonego jemu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, do czego obligowały go przepisy postępowania przed sądami administracyjnymi. Ponadto pomimo wezwania nie nadesłał również numeru PESEL Skarżącej jak i nie oznaczył miejsca zamieszkania skarżącej, a w razie jego braku – adresu do doręczeń. Wezwanie wystosowane przez tutejszy Sąd wyraźnie wskazywało, jakie dokumenty należy przedłożyć celem usunięcia braków. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, jest odrzucenie skargi. W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych, została skutecznie doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 29 listopada 2024 r. z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tych czynności. Siedmiodniowy termin do wykonania nałożonych na Skarżącą i jej pełnomocnika obowiązków procesowych upływał zatem 6 grudnia 2024 r. Do dzisiejszego dnia Skarżąca ani jej pełnomocnik nie uzupełnili ww. braków formalnych skargi. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że ziściły się przesłanki do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Na marginesie wskazać należy, iż merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro skarżąca nie uzupełniła w przepisanym terminie braków formalnych skargi, to Sąd nie był uprawniony do umorzenia postępowania sądowego, ale zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. obowiązany był skargę odrzucić.