II SA/Bd 96/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 13 stycznia 209r. D. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2009r. w przedmiocie ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie z linią orzeczniczą utrwaloną przez sądownictwo administracyjne, od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Stanowisko takie zawarte zostało w postanowieniu 7 sędziów Naczelnego sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2000r. (sygn. akt OSA1/00). Jak wynika z przytoczonego wyżej postanowienia NSA, orzeczenia wojskowych komisji lekarskich podzielić można na dwie grupy. Pierwszą z nich stanowią orzeczenia wydawane w związku z ustalaniem stanu zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do konkretnej kategorii zdolności do służby wojskowej, w celu powołania jej, czy też przyjęcia do służby, bądź z niej odwołania. Drugą natomiast grupę orzeczeń stanowią orzeczenia ustalające stan zdrowia danej osoby i jego związek z odbytą służbą wojskowa do celów odszkodowawczych lub rentowych, albo zaopatrzenia emerytalnego. Pierwsza grupa orzeczeń, wydawana na podstawie ustaw z dnia 21 listopada 1967 o powszechnym obowiązku obrony RP (t.j. Dz. U. z 2004r. Nr 241, poz. 2416) oraz z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008r. Nr 141, poz. 892) stanowi decyzje administracyjne, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Orzeczenia natomiast ustalające związek schorzenia z odbytą służbą wojskową nie stanowią przedmiotu skargi do sądu administracyjnego, mogą bowiem być poddane kontroli sądów powszechnych w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zakresu zaopatrzenia emerytalnego. Mimo, iż we wniesionej do tut. Sądu skardze skarżący kwestionuje proceduralną, nie merytoryczną stronę wydania decyzji, skarga nie może zostać rozpoznana, ponieważ z powyżej przedstawionych względów akt będący jej przedmiotem nie podlega kognicji sądu administracyjnego W związku z czym Sąd, na podstawie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), ze względu na niewłaściwość, orzekł jak w sentencji postanowienia.