II SA/Bd 962/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2011 na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A.S. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2010r., Nr [...] w przedmiocie zaniechania prowadzenia dalszych robót budowlanych postanawia przyznać adwokatowi M.M. ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę A.S. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2010r., Nr [...] w przedmiocie zaniechania prowadzenia dalszych robót budowlanych. Wnioskiem złożonym na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2011r. i wpisanym do protokołu, pełnomocnik substytucyjny adwokata przyznanego skarżącemu w ramach prawa pomocy, wniósł o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając jednocześnie, że koszty nie zostały uiszczone przez skarżącego w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Pełnomocnik ustanowiony w ramach pomocy prawnej ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cyt. rozporządzenia, za udział w posterowaniu przed sądem pierwszej instancji w sprawach niewymienionych w pkt 1 lit. a oraz b, minimalnie przysługuje pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 240 zł. Sąd nie znalazł w przedmiotowej sprawie podstaw do podwyższenia wynagrodzenia Stosownie do brzmienia § 2 ust 3 ww. rozporządzenia Sąd podwyższył należne koszty udzielonej pomocy prawnej o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.