II SA/Bd 965/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę. W piśmie z dnia [...] stycznia 2024 r. J. S. zawarł dwie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy tj. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] grudnia 2023 r. (zarejestrowana pod sygn. II SA/Bd [...] ), a także skargę na decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...], w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego, której dotyczy przedmiotowa sprawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast w art. 52 § 2 p.p.s.a. ustawodawca wskazał, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że w każdym przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia (odwołania, zażalenia) od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, kontrola sądowa rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji jest dopuszczalna tylko łącznie z kontrolą rozstrzygnięcia wydanego przez organ drugiej instancji, a więc tylko wówczas, gdy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja organu odwoławczego. Dlatego wniesienie skargi musi być poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia. Przedmiotem niniejszego postępowania jest natomiast decyzja organu I instancji, tj. Burmistrza Miasta z [...] listopada 2023 r Od decyzji Burmistrza, działającego jako organ pierwszej instancji, przysługiwało skarżącemu odwołanie do organu wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...], o czym skarżący został prawidłowo pouczony. Dodać należy, że skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji Burmistrza do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które wydało w jego następstwie decyzję z dnia [...] grudnia 2023 r., [...]. Jak wyżej wskazano, wspomniana decyzja Kolegium została przez stronę zaskarżona do tut. Sądu, łącznie z decyzją Burmistrza Miasta. Podkreślić należy, że niezależnie od tego czy skarżący złożył odwołanie, czy też nie, skarga na decyzję I instancji jest niedopuszczalna, i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Sąd Administracyjny w orzekł jak w sentencji postanowienia