II SA/Bd 970/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2024 r., nr [...], w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] listopada 2024 r. M. A., działając jako pełnomocnik M. A., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] października 2024 r., nr [...], w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 listopada 2024 r. poinformowano M. A. o treści art. 35 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") oraz wezwano go wskazania, czy należy do kręgu podmiotów wskazanych w tym przepisie, a jeżeli nie, to do przedłożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że skarżący działa w sprawie osobiście. W odpowiedzi na powyższe M. A. przedłożył pełnomocnictwo udzielone mu przez M. A. do występowania w jego imieniu "w sprawie wniosku/skargi do Prokuratury Krajowej, Europejskiej, Instytucji Sądowych Krajowych i Europejskich". W związku z niewykazaniem przez M. A., że jest on osobą, o której mowa w art. 35 § 1 p.p.s.a., zarządzeniem z dnia [...] stycznia 2025 r. Sąd stwierdził, że M. A. działa w sprawie osobiście. W wykonaniu zarządzenia z dnia [...] lutego 2025 r. M. A. został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skarżący odebrał w dniu [...] lutego 2025 r. W dniu [...] lutego 2025 r. została do tut. Sądu nadana skarga opatrzona podpisem M. A.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jednym z wymogów, jakie powinno zawierać pismo w postępowaniu sądowym, jest podpisanie tego pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (vide: art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Art. 49 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w ww. siedmiodniowym terminie, art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przewiduje jej odrzucenie. W niniejszej sprawie skarga wniesiona została w imieniu M. A. przez M. A.. Na wezwanie Sądu o wykazanie, że M. A. jest którąś z osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a., wyżej wymieniony przedłożył pełnomocnictwo udzielone przez M. A. do występowania w jego imieniu "w sprawie wniosku/skargi do Prokuratury Krajowej, Europejskiej, Instytucji Sądowych Krajowych i Europejskich". W świetle art. 35 § 1 p.p.s.a. niewykazanie, że osoba podpisana pod skargą jest którąś z osób wymienionych w tym przepisie, ma ten skutek, że nie może być ona uznana jako pełnomocnik skarżącego w rozumieniu przepisów p.p.s.a. To z kolei powoduje, że w danym postępowaniu sądowoadministracyjnym osoba posiadająca legitymację skargową (strona skarżąca) działa osobiście, z pominięciem osoby uznającej się za reprezentanta skarżącego. W niniejszej sprawie zatem, w obliczu niezastosowania się do wezwania Sądu o wykazanie, że M. A. jest którąś z osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a., nie mógł on zostać uznanym za pełnomocnika M. A.. Nie ma na powyższe wpływu to, że w odpowiedzi na wezwanie przedłożył on pełnomocnictwo udzielone przez M. A. do występowania w jego imieniu m.in. "w sprawie skargi do instytucji sądowych krajowych". Z uwagi na powyższe zasadnym było wezwanie M. A. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej własnoręczne podpisanie. W aktach sprawy bowiem znajdował się jedynie egzemplarz podpisany przez M. A.. Wezwanie odebrane zostało przez skarżącego osobiście w dniu [...] lutego 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 39 akt s.). Na powyższe wezwanie, w zakreślonym siedmiodniowym terminie (k. 38 akt s.), do tut. Sądu nadano skargę podpisaną ponownie przez M. A.. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga nie została prawidłowo podpisana przez skarżącego M. A., pomimo prawidłowo doręczonego mu wezwania do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego skargi. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.