II SA/Bd 971/17

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2018-04-23

Skład orzekający: Grzegorz Saniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji zatwierdzającej regulamin strzelnicy, ze względu na potencjalne zagrożenie dla życia, zdrowia i środowiska?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wykonanie decyzji zatwierdzającej regulamin strzelnicy może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków, takich jak zagrożenie dla życia, zdrowia i środowiska. Argumentacja skarżącego dotycząca bezpieczeństwa uzasadniała konieczność wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ ochrona tych dóbr jest dobrem wyższego rzędu. Instytucja wstrzymania ma na celu zapobieżenie negatywnym skutkom niezależnie od końcowego rozstrzygnięcia sprawy.
Stan faktyczny
Skarżący H.S. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego zatwierdzającą regulamin strzelnicy, jednocześnie wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. Jako uzasadnienie podał, że strzelnica nie spełnia warunków bezpieczeństwa, a pociski wydostają się poza jej obręb, stwarzając zagrożenie dla ludzi i środowiska. Skarżący wskazał również na brak kulochwytów i możliwość postrzału osób znajdujących się w pobliżu.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżący H. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy, składając jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że sporna strzelnica nie spełnia warunków technicznych bezpieczeństwa dla życia i zdrowia ludzi oraz warunków ochrony środowiska ponieważ pociski (głownie ołowiane śruciny) wydostają się poza obręb strzelnicy powodując realne – bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi oraz środowiska (degradację gleby i wód gruntowych na terenie przyległym do strzelnicy). Nadto wskazał także, że istnieje realne oraz bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi przebywające w pobliżu strzelnicy na postrzał z broni myśliwskiej i sportowej. Osoby korzystające ze strzelnicy oddając strzały w kierunku działki nr [...] nie widzą osób w pobliżu, ponieważ w strefie ochronnej rosną jedynie drzewa, nie ma żadnych kulochwytów. W odpowiedzi na skargę organ nie odniósł się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – dalej jako p.p.s.a.), Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższej regulacji wynika, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeżeli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważone z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie – w tym przypadku decyzji. Przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich, realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest, więc wykazanie we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek ten spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie tych przesłanek winno odnosić się do konkretnych okoliczności, świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. Brak takiego uzasadnienia uniemożliwia zaś jego merytoryczną ocenę przez Sąd. Należy przy tym zauważyć, że skoro po stronie skarżącej leży obowiązek wykazania istnienia przesłanek, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji, to Sąd nie bada z urzędu faktu czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa zatem na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, Sąd ma jedynie obowiązek wziąć pod uwagę całość materiału zgromadzonego w sprawie, który może przysłużyć się do weryfikacji twierdzeń zawartych we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy bowiem aktów zobowiązujących; ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Reasumując Sąd rozpoznając ww. wniosek obowiązany jest zbadać trzy kwestie: czy wskazany we wniosku akt administracji nadaje się do wykonania, a jeśli tak, to czy strona skarżąca w sposób przekonywujący wskazała na okoliczności przemawiające za udzieleniem ochrony tymczasowej. A także czy owe okoliczności istnieją i dają podstawę do zastosowania tymczasowej ochrony, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Żądaniem wstrzymania wykonania w niniejszym przypadku została objęta decyzja, którą zatwierdzająca regulamin strzelnicy. Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że akt zmienia sytuację prawną, a zatem nadaje się do wykonania. Wobec tego Sąd przyjął, że skarżący może wnieść o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie Sąd zgadza się z argumentacją skarżącego, że wykonanie decyzji może doprowadzić do powstania ciężkich do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, podnoszona przez skarżącego argumentacja co do stwarzania przez sporna strzelnicę realnego i bezpośredniego zagrożenia dla życia i zdrowia oraz ochrony środowiska uzasadnia konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Konieczność zapewnienia bezpieczeństwa jak również ochrony wartości istotnych z punktu widzenia interesu publicznego, takich jak: zdrowie oraz życie ludzi, a także interesów poszczególnych właścicieli sąsiednich nieruchomości stanowi dobro wyższego rzędu, co przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd pragnie w tym miejscu zauważyć, że kwestia prawidłowości zatwierdzenia regulaminu strzelnicy będzie badana oczywiście dopiero na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi. Instytucja wstrzymania, jako środek ochrony tymczasowej ma służyć jednak powstrzymaniu powstania trudnych do odwrócenia skutków wykonania zaskarżonej decyzji czy wyrządzenia znacznej szkody, niezależnie od końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Reasumując Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie skarżący uprawdopodobnił, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez niego ochrony tymczasowej. W związku z powyższym, w oparciu art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło