II SA/Bd 973/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na akt Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za pełnienie funkcji kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu postanawia odrzucić skargę. Pismem z [...] września 2019 r. K. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na akt Prezydenta Miasta z [...] sierpnia 2019 r., nr [...], w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za pełnienie funkcji kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 31 października 2019 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...]zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej [...] listopada 2019 r. (k. 23 akt). W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie uiściła należnego wpisu. W piśmie z [...].11.2019 r. wyjaśniła, że jako kurator reprezentujący w postępowaniu administracyjnym nieobecnego M. G. na podstawie art. 239 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kuratorzy strony wyznaczeni przez sąd orzekający lub przez sąd opiekuńczy dla danej sprawy nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych. W tym kontekście wskazała, że została ustanowiona kuratorem postanowieniem z [...].06.2015 r. Sądu Rejonowego dla W. [...] we W. III Wydziału [...] w sprawie o sygn. akt [...] do reprezentowania M. G. w sprawie zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy podkreślić, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego, jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis. Stosownie do treści art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 31 października 2019 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...]zł, wskazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącej [...] listopada 2019 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania k. – 23 akt sądowych). Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, że ustawowy termin do wykonania nałożonego obowiązku upłynął [...] listopada 2019 r. W tym terminie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu. Podkreślenia przy tym wymaga, że na rozstrzygnięcie Sądu nie mają wpływu okoliczności podnoszone przez skarżącą, jakoby w sprawie nie zachodził obowiązek uiszczania kosztów sądowych na zasadzie art. 239 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wskazać należy, że zgodnie cyt. przepisem nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych kurator strony wyznaczony przez sąd orzekający lub przez sąd opiekuńczy dla danej sprawy. Bezspornie K. M. postanowieniem z [...] czerwca 2015 r. Sądu Rejonowego dla W. [...] we W. została ustanowiona kuratorem dla nieobecnego M. G. w sprawie zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Jednakże w przedmiotowym postępowaniu sądowym K. M. nie działa za stronę, dla której została ustanowiona kuratorem, lecz występuje w swojej sprawie, w której kwestionuje wysokość przyznanego wynagrodzenia za kuratelę. Zatem zwolnienie, o którym mowa w art. 239 pkt 3 p.p.s.a., nie ma zastosowania do niniejszej sprawy, gdyż pojęcie sprawy, użyte w tym przepisie, należy interpretować jako postępowanie dotyczące interesu prawnego lub obowiązku osoby nieobecnej, nie zaś postępowanie ściśle związane z osobą kuratora. Z tych względów na podstawie przepisu art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.