II SA/Bd 974/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędziowie sędzia WSA Renata Owczarzak sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2018 r. sprawy ze skargi E. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia [...] 2017 r., nr [...] Prezydent Miasta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla K. Sp. z o.o. w [...], obejmującego budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i wewnętrznymi instalacjami (elektr., teletech., wod.-kan., c.o., gaz., went. mechan.), zewnętrzną instalacją kanalizacji deszczowej ze szczelnym zbiornikiem retencyjnym, oświetleniem i zagospodarowaniem terenu (w tym zielenią i wewnętrzną infrastrukturą drogową) przy ul. [...] w [...] (dz. nr [...] obr. [...]). W odwołaniu od powyższej decyzji E. G. podniosła, że nie przesłano jej wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie, ani odpisów korespondencji dotyczących sprawy mimo, że o to wnioskowała. W skutek powyższego nie miała pełnej wiedzy o planowanym przedsięwzięciu i nie mogła w sposób rzetelny i poprawny odnieść się do sprawy. Decyzją z dnia [...] 2017 r., nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że nie doszło do naruszenia praw strony do zapoznania się z aktami sprawy. Organ I instancji na bieżącą informował strony o etapie postępowania, wydane zostało zawiadomienie o możliwości składania dodatkowych wniosków i wypowiedzenia się co do zebranych w jego toku materiałów przed jego zamknięciem, a także udzielona została odpowiedż na pisma odwołującej się. Wojewoda dodał, że z akt sprawy wynika, że odwołująca się aktywnie uczestniczyła w sprawie, składała wniosku i uwagi, które były przekazywane także inwestorowi, a stronie udzielano odpowiedzi. Wojewoda wskazał następnie, ze zgodnie z projektem budowlanym cześć budynku o jednej kondygnacji naziemnej została zlokalizowana bezpośrednio przy granicy z działką nr [...] w obr. [...] i została przeznaczona pod pomieszczenia gospodarcze, kotłownie, śmietniki i komunikację związaną z ich obsługą. Zamierzenie inwestycyjne objęte jest zapisami decyzji ustalającej warunki zabudowy z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...]. Działka o nr [...] jest niezagospodarowana, ogrodzona i zlokalizowana w dzielnicy śródmiejskiej. Miejsce na odpadki stałe (śmietnik) zaprojektowano w pomieszczeniu 0.T03 zlokalizowanym w parterze z dostępem przez przedsionek komunikacyjny. Zasilanie odbywać się będzie z projektowanego złącza kablowego SK-4 zabudowanego we wnęce ściany budynku ( na podstawie warunków technicznych nr [...] wydanych przez E. Sp. z o.o. z dnia [...] 2016 r.). Instalacja wewnętrzna zostanie wykonana zgodnie z wymaganiami normy PN-IEC 60364 oraz rozporządzenia. Zaopatrzenie w energię cieplną realizowane będzie przez dwa kotły gazowe, kondensacyjne o mocy 2x65 kW, zlokalizowane w projektowanej kotłowni w części parterowej budynku. Wojewoda podniósł, że Prezydent Miasta [...], na podstawie upoważnienia Ministra Infrastruktury i Budownictwa, postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. udzielił inwestorowi zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz.U. z 2015 r., poz. 1422 j.t.), polegające na wykonaniu w projektowanej budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce budowlanej nr ew. [...] obręb [...] ściany bez otworów okiennych i drzwiowych bezpośrednio przy granicy z działką budowlaną nr ew. [...] obr. [...]. Wojewoda wyjaśnił przy tym, że przy udzielaniu zgody na odstępstwo wzięto pod uwagę, że projektowane zamierzenie wypełni przestrzeń zabudowy pierzejowej pomiędzy sąsiednimi działkami o nr ew. [...] i [...] w obr. [...] oraz, że projektowany budynek mieszkalny nie pogorszy warunków nasłonecznienia i przesłaniania dla istniejącej zabudowy zlokalizowanej na sąsiednich działkach budowlanych. Ponadto proponowane usytuowanie budynku pozwoli na funkcjonalne rozwiązanie przestrzenne budynku oraz wpłynie na spójne powiązanie zabudowy bez wpływu na sąsiednią nieruchomość. Zdaniem organu odwoławczego obostrzenia wzięte pod uwagę przy wydawaniu odstępstwa zostały spełnione w projekcie budowlanym. Odnosząc się do zarzutów odwołującej dotyczących umiejscowienia śmietnika organ II instancji zwrócił uwagę, że odległość od pomieszczenia wyodrębnionego i przeznaczonego na składowanie odpadów nie podlega ograniczeniom wynikającym z przepisów § 23 w zw. z § 22 ust. 2 pkt 1 i 3 rozporządzenia (cyt. wyżej). Wojewoda wskazał, że dokonana przez niego analiza akt wykazała, że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest kompletny i ma wymaganą formę. Został wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, które w chwili sporządzenia projektu oraz jego sprawdzenia były członkami właściwej izby samorządu zawodowego. Osoby te złożyły oświadczenie, o którym mowa w art. 20 ust. 4 ustawy Prawa budowlane o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektant sporządził informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Wojewoda podniósł następnie, że wnioskodawca uzyskał niezbędne pozwolenia, opinie i uzgodnienia, a projekt budowlany jest zgodny z decyzją Prezydenta Miasta [...] o warunkach zabudowy z dnia [...] 2017 r. W świetle powyższego, zdaniem organu II instancji, istniały przesłanki do udzielenia wnioskodawcy pozwolenia na budowę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na powyższą decyzję E. G. wskazała, że organ I instancji nie mógł informować jej na bieżąco o przebiegu postępowania, gdyż za stronę postępowania została uznana na osiemnaście dni przed wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany. Skarżąca zwróciła uwagę na brak spójności między wyjaśnieniami Prezydenta Miasta [...] zawartymi w piśmie z dnia [...].2017 r. skierowanym do Wojewody a uzasadnieniem kwestionowanej decyzji w zakresie czynnego udziału skarżącej w postępowaniu przed organem I instancji. Skarżąca podtrzymała swój sprzeciw dotyczący usytuowania śmietnika dla około 100 osób, węzła cieplno-gazowego z dwoma kotłami oraz rozdzielni prądu-transformatora zasilającego blok bezpośrednio przy granicy jej działki. Powołując się na § 23 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki skarżąca stwierdziła, że dla zastosowania tych przepisów nie ma znaczenia podnoszona przez organ okoliczność usytuowania spornego budynku w strefie zabudowy śródmiejskiej. Skarżąca wywiodła, że w decyzji Wojewody zaprojektowaną inwestycję kwalifikuje się jako zabudowę śródmiejską co kłóci się z twierdzeniami organu, że jest to zabudowa pierzejowa. Wymóg zachowania ciągłości pierzei świadczy o charakterze przedmiotowej lokalizacji jako zabudowy śródmiejskiej uzupełniającej a nie zabudowy śródmiejskiej. Skarżąca stwierdziła też, że usytuowanie czteropiętrowego bloku o wysokości [...] m i długości [...] m przesłoni znajdujące się na jej działce parterowe zabudowania. Dodała, że budynek ten jest dłuższy od zabudowy już istniejącej. Skarżąca zwróciła też uwagę, że organy nie odniosły się do kwestii objęcia jej działki obszarem oddziaływania i zachowania ładu przestrzennego. W jej ocenie wybudowanie planowanego apartamentowca zaburzy ład przestrzenny (formę architektoniczną, intensywność wykorzystania terenu) i zasadę dobrego sąsiedztwa. Skarżąca podniosła ponadto, że organy przy wydawaniu decyzji nie wzięły pod uwagę problematyki związanych z ochroną środowiska – występowanie nietoperzy, rzadkich ptaków i roślin na tym terenie. Na koniec skarżąca zwróciła uwagę, że w dokumentacji organu znajdują się zdjęcia jej nieruchomości nielegalnie zrobione przy użyciu drona. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu jest decyzja w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na realizację inwestycji. Materialnoprawną podstawę ww. decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. tj. z 2017 r. poz. 1332, ze zm). Wskazać należy, że w sprawach o pozwolenie na budowę kluczowa jest regulacja art. 35 ust. 4 tejże ustawy, zgodnie z którą w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wymagania, o których mowa w art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane zostały sformułowane w następujących przepisach: - zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7; - zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwoleń, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2016 r. poz. 2145 oraz z 2017 r. poz. 32, 60, 785), jeżeli są one wymagane; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; - stosownie zaś do treści art. 33 ust. 2 ustawy Prawo budowlane do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m.in. cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 (pkt 1); oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (pkt 2); decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (pkt 3). Przepis art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, ani możliwości uzależnienia wydania tego pozwolenia od spełniania dalszych warunków, np. od zgody sąsiadów. Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno - budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, ewentualnie o wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, ograniczają się wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, względnie decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska. Projekt architektoniczno-budowlany dotyczy bezpośrednio obiektu budowlanego: jego formy, konstrukcji oraz funkcji, a także wskazuje m.in. proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, materiałowe i zasady nawiązania do otoczenia. W ocenie Sądu analiza akt kontrolowanej sprawy, dokonana przez pryzmat przywołanych uregulowań, nie pozostawia wątpliwości, co do tego, iż wymagania określone w ww. przepisach – niezbędne do wydania pozwolenia na budowę – zostały przez Inwestora spełnione. Inwestor załączył do wniosku wszelkie niezbędne dokumenty, t.j. cztery egzemplarze projektu budowlanego, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2007 r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, a także decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].2015 r. o przeniesieniu wspomnianej decyzji o warunkach zabudowy na Inwestora oraz postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]2016 r. udzielające Inwestorowi zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Również przedłożony projekt budowlany nie budzi zastrzeżeń w świetle art. 34 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Z akt wynika także, że inwestor spełnił wymogi będące przedmiotem oceny organu administracji wynikającej z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że wprawdzie wykonanie budynku przewidziano bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną nr ew. [...] obr. [...], niemniej uczyniono to na podstawie zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, uzyskanej na podstawie art. 9 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, wydanej przez Prezydenta Miasta [...] z wniosku inwestora, w oparciu o upoważnienie udzielone przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] 2016 r. (postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].2016 r.). W rozpoznawanej sprawie organy administracji wykazały, że zaistniały szczególne okoliczności, z powodu których należało udzielić inwestorowi zgody na odstępstwo od konieczności zachowania § 12 ust. 1 pkt 2 wymienionego wyżej rozporządzenia. Wzięto mianowicie pod uwagę, że projektowane zamierzenie wypełni przestrzeń zabudowy pierzejowej pomiędzy sąsiednimi działkami o nr ew. [...] i [...] w obr. [...] oraz że projektowany budynek mieszkalny nie pogorszy warunków nasłonecznienia i przesłaniania dla istniejącej zabudowy zlokalizowanej na sąsiednich działkach budowlanych. W tych warunkach, stanowisko organów o spełnieniu w niniejszej sprawie przesłanek z art. 35 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 4 ustawa Prawo budowlane uznać należało za prawidłowe. Odnosząc się natomiast do zarzutów strony skarżącej stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia wyrażonej w art. 10 k.p.a. zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Jak wynika z akt administracyjnych, organy obu instancji informowały stronę na bieżąco o każdym etapie postępowania, a strona skarżąca aktywnie uczestniczyła we wszystkich etapach postępowania administracyjnego, czego wyrazem są składane przez nią pisma w toku postępowania (pisma z dnia [...].2016r. [...].2016 r., [...].2017 r., [...].2017 r.), czy znajdujące się w aktach informacje o zapoznaniu się skarżącej z aktami sprawy zarówno na etapie postępowania przed organem I jak i II instancji. Fakt nie doręczenia stronie skarżącej na jej wniosek kserokopii akt sprawy, jak trafnie stwierdził Wojewoda, nie stanowi naruszenie prawa do zapoznania się z materiałem postępowania, a tym samym naruszenia art. 10 k.p.a. Podkreślić należy, że organy administracji mają obowiązek udostępnić stronie akta sprawy (w niniejszej sprawie skarżąca skorzystała z tej możliwości), nie są zaś, co do zasady, zobowiązane do sporządzania na wniosek strony, w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego, kserokopii akt sprawy. W art. 73 § 2 k.p.a. przewidziano co prawda, możliwość żądania przez stronę wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, jednakże dotyczy to jedynie sytuacji uzasadnionych ważnym interesem strony. Podkreślić przy tym należy, że obowiązek sporządzenia uwierzytelnionych odpisów i przesłania ich stronie lub jej pełnomocnikowi obciąża organ administracji państwowej, jednak tylko wtedy, gdy strona lub jej pełnomocnik nie mają możliwości sporządzenia odpisów ww. dokumentów i uzyskania ich uwierzytelnienia w trybie art. 73 § 1 w zw. z art. 73 § 2 k.p.a. W niniejszej sprawie skarżąca zaś nie wykazała by zachodziły takie okoliczności. W związku z zarzutami skarżącej dotyczącymi usytuowania śmietnika dla około 100 osób bezpośrednio przy granicy jej działki podnieść należy, że przepis § 23 ust 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przewidujący odległości minimalną pojemników i kontenerów od granicy sąsiedniej działki budowlanej nie ma zastosowania w sprawie. Z omawianego przepisu wynika bowiem, że reguluje on odległość miejsc do gromadzenia odpadów stałych, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1,3 i 4 (zadaszone osłony lub pomieszczenia ze ścianami pełnymi bądź ażurowymi; utwardzone place do ustawiania kontenerów z zamykanymi otworami wrzutowymi; utwardzone place z nadziemnymi otworami wrzutowymi i podziemnymi lub częściowo podziemnymi kontenerami). Przepis ten nie ma natomiast zastosowania do wyodrębnionych pomieszczeń w budynku służących do czasowego gromadzenia odpadów stałych, spełniających wymogi określone w § 22 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia. W niniejszej zaś sprawie miejsce na odpady stałe zaprojektowano właśnie w pomieszczeniu budynku spełniającym wymogi określone w § 22 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia. Odnosząc się natomiast do twierdzeń skarżącej dotyczących usytuowania transformatora przy granicy jej działki i podnoszonych w tym zakresie zarzutów naruszenia § 182 rozporządzenia, wyjaśnić należy stronie skarżącej, że dla przedmiotowej inwestycji nie przewiduje się budowy transformatora czy stacji transformatorowej. W projekcie przewidziano, że zgodnie z warunkami przyłączenia do sieci elektroenergetycznej, zasilanie będzie odbywać się z projektowanego złącza kablowego SK-4 zabudowanego we wnęce w ścianie budynku. Na uwzględnienie nie zasługują również zarzuty skarżącej dotyczące zacienienia budynków znajdujących się na jej nieruchomości, gdyż z uzyskanych przez organ informacji wynika, że projektowany budynek nie zacienia posesji przy ul. [...] od godziny 7.00 do godziny 14.00, a tym samym spełnione zostały wymogi określone w przepisach § 13 i 60 rozporządzenia (cyt. wyżej). Jeśli zaś chodzi o kwestie tzw. ładu przestrzennego, to wskazać należy, że warunki i wymagania ochrony i kształtowania ładu przestrzennego zostały uregulowane w sposób wiążący w decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji (decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].2007 r.). Dodać należy, że związanie organu architektoniczno-budowlanego decyzją o warunkach zabudowy odnosi się do władczego rozstrzygnięcia prezydenta miasta, że zamierzona inwestycja jest zgodna z ładem przestrzennym obowiązującym dla miejsca jej realizacji. Odnosząc się do lakonicznych zarzutów skarżącej dotyczących występowania na przedmiotowym terenie nietoperzy, rzadkich ptaków i roślin chronionych, zwrócić należy uwagę, że inwestor złożył w niniejszej sprawie oświadczenie o braku zagrożenia dla gatunków chronionych i ich siedlisk przy realizacji przedmiotowej inwestycji. Został on też pouczony o tym, że nie zapewnienie ochrony środowiska w obszarze prowadzenia prac podlega karze grzywny. Planowana wycinka drzew i zakrzaczeń została zaś uzgodniona z Wydziałem Gospodarki Komunalnej Urzędu Miasta [...]. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania w stopniu, który mógłby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369; ze zm.) oddalił skargę jako nieuzasadnioną.