II SA/Bd 979/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, ze zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Wójt Gminy G. decyzją z [...] 2006 r. Nr [...] po rozpatrzeniu wniosku B. M. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika żelbetonowego na płynne odchody zwierzęce o pojemności około 76 m3 oraz płyty gnojowej o powierzchni około 95 m2 z niezbędnymi dojazdami, zlokalizowanych w istniejącej zagrodzie rolnej, na części działki geodezyjnej nr [...], we wsi P., gmina G. Organ pierwszej instancji rozstrzygnięcie swoje oparł o następujące ustalenia i rozważania: Działka geodezyjna nr [...] na gruntach wsi P., nie jest obecnie objęta żadnym obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz strefami ochronnymi ustalonymi na podstawie przepisów odrębnych. Była objęta takim planem w przeszłości - miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy utracił ważność z dniem 01.01.2004 roku. Gmina G. posiada Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, przyjęte uchwałą nr [...] Rady Gminy G. z dnia [...]2000 roku. Zapisy w Studium wskazują, iż teren objęty wnioskiem znajduje się w obrębie terenów otwartych użytkowanych rolniczo z rozproszoną zabudową zagrodową do zachowania. Najbliższa zabudowa sąsiednia, również zabudowa zagrodowa, położona jest od terenu inwestycji w odległości około 400 m. Teren znajduje się w obszarze chronionego krajobrazu. Ponadto analizowana działka stanowi grunty orne i w części grunty orne zabudowane. Część działki objęta decyzją, położona jest w obrębie zabudowań istniejącej zagrody rolnej. Nie występuje potrzeba ustalania warunków wyłączania gruntów rolnych na cele nierolnicze, gdyż zamierzenie inwestycyjne jest bezpośrednio związane z produkcją rolną. W oparciu o art. 61 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz § 3 ust. l rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 2003 r Nr 164 poz.1588), na obszarze oznaczonym na mapie stanowiącej załącznik do decyzji o warunkach zabudowy odstąpiono od przeprowadzenia analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. l ustawy, gdyż zamierzenie inwestycyjne objęte decyzją usytuowane jest na terenie gospodarstwa rolnego o powierzchni większej od średniej wielkości gospodarstwa na terenie gminy. Odwołanie od powyższej decyzji złożył J. P. – pełnomocnik H. P., ustanowiony w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową w G. w sprawie [...]. Odwołujący się wnioskował o ograniczenie planowanej inwestycji do minimalnie niezbędnych rozmiarów, tj. dostosowanie jej wielkość do powierzchni działki [...], z uwagi ochronę środowiska, a w szczególności rezerwat rzeki Drwęcy. Ponadto wniósł o zawieszenie postępowania do czasu rozpatrzenia swego zażalenia przez Ministra Środowiska, na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] 2006 r., w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy dla w/w inwestycji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T., po rozpatrzeniu odwołania J. P., wydało w dniu [...] 2006 r. decyzję, utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy G. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy powołał się na art. 4 ust. 2 , art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ odwoławczy podkreślił, że wydanie decyzji pierwszoinstancyjnej było możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia wszystkich warunków z przepisu art. 61 ust. 1 w/w ustawy, które wyszczególnił. Podniósł, że zgodnie z art. 60 ust. 4 w/w ustawy, sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy powierza się osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego urbanistów albo architektów, co w przedmiotowej sprawie miało miejsce. Organ wyjaśnił też, że organ I instancji na podstawie sporządzonego projektu i po uzgodnieniu z [...] Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych oraz Wojewodą [...] wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy dla planowanej inwestycji, przy czym uzgodnień dokonano na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 i 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w trybie art. 106 k.p.a. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów podniesionych we wniesionym odwołaniu, stwierdził, że decyzja w sprawie ustalenia warunków zabudowy, nie przesądza definitywnie o realizacji planowanej inwestycji, a strony będą brały udział w dalszych etapach procesu inwestycyjnego. Ustosunkowując się do zarzutu zaistnienia przesłanek do zawieszenia postępowania, organ podkreślił, że nie dysponuje na tym etapie postępowania środkami prawnymi umożliwiającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a możliwość zawieszenia postępowania istniała na wcześniejszym jego etapie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T., H. P., działający przez pełnomocnika procesowego, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak wynika z treści skargi. Podtrzymał zarzuty, zgłoszone już w odwołaniu, a nadto domagał się przywrócenia przebiegu pasa drogi gminnej obok R. M., który to pas bezprawnie wykorzystuje na swoje cele. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, powołując się na dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało uznać za zasadną, choć zasadniczo nie z przyczyn w niej podanych. Jak wynika z przepisu art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. Nr 153, poz. 1270), w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zaskarżona decyzja podlega uchyleniu. Rozpatrując przedmiotową sprawę należało stwierdzić naruszenie przez organy przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na fakt, że odwołanie od decyzji organu I instancji, zgodnie z przepisem art. 127 § 1 kpa może wnieść jedynie strona postępowania lub jej pełnomocnik (art. 32 kpa). Skoro więc odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej wniósł J. P., który nie był stroną w toczącym się postępowaniu, to obowiązkiem organu było wezwanie tej osoby do wykazania swego interesu prawnego lub do przedłożenia pełnomocnictwa pochodzącego od strony, którą reprezentuje w toku postępowania administracyjnego. Tymczasem organ odwoławczy sprzecznie z powyższymi przepisami uznał wniesione odwołanie za dopuszczalne i dokonał jego merytorycznego rozpatrzenia. Trzeba tu dodać, że dla sprawy nie miało żadnego znaczenia, że w aktach administracyjnych znajdowało się pełnomocnictwo H. P., udzielone J. P. (vide: k. 51 akt administracyjnych organu II instancji). Pełnomocnictwo to zostało bowiem udzielone w sprawie karnej, dotyczącej, jak wynika z jego treści usunięcia, przesunięcia i uczynienia niewidocznymi znaków granicznych, wyznaczających drogę gminną, który to przedmiot sprawy nie jest tożsamy ze sprawą prowadzoną w przedmiotowym postępowaniu, która dotyczy warunków zabudowy. Należy też zauważyć, że organy nie odniosły się do podnoszonego w toku postępowania przez J. P., zagadnienia właściwego ustalenia wszystkich stron postępowania, a w szczególności nie ustosunkowały się do wniosku uznania za nie dzierżawców nieruchomości sąsiedniej – A. i J. Z., oraz spółki rolnej S. (vide: k. 67 akt administracyjnych). Trzeba tu zaznaczyć, że obowiązkiem organu przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy jest ustalenie stron postępowania i ich indywidualne zawiadomienie, co winno być udokumentowane. Przepis art. 53 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 w/w ustawy Zgodnie z poglądem NSA wyrażonym w wyroku z dnia 8 października 1998 r. (II SA/Gd 1095/98, LEX nr 44159) "Stronami postępowania administracyjnego o wydanie decyzji o warunkach zabudowy będą - zainteresowany inwestor, właściciel nieruchomości, na której inwestycja ma być realizowana, oraz inne podmioty, które - powołując się na konkretny przepis prawa - wykażą interes prawny do udziału w tym postępowaniu". Wreszcie trzeba też zauważyć, że zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r., w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U.03.164.1588), w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu, właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu (ust. 1); przy czym granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii załączonej do akt mapy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów (ust. 2). Jakkolwiek w aktach administracyjnych została załączona mapa, jako załącznik graficzny do części tekstowej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, to jednak na mapie tej nie został obrysowany obszar analizowany. Reasumując powyższe rozważania Sąd doszedł do przekonania, iż zaskarżoną decyzję należy uchylić; decyzja kasacyjna organu II instancji została bowiem wydana w następstwie naruszenia przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Stąd też Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ administracji winien w pełni uwzględnić zasygnalizowane wyżej uwagi odnoszące się do prawidłowości postępowania odwoławczego.