II SA/Bd 98/04

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2005-03-22

Skład orzekający: Marzenna Linska-Wawrzon, Małgorzata Włodarska, Jerzy Bortkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na uchwałę Rady Gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest dopuszczalne, gdy uchwała ta została uchylona po wniesieniu skargi?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi jest dopuszczalne i skuteczne, gdy uchwała, która była przedmiotem zaskarżenia, została uchylona po wniesieniu skargi. W takiej sytuacji sąd umarza postępowanie na podstawie art. 160 § 1 pkt 1 PPSA, a skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania.
Stan faktyczny
K. Ś. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na uchwałę Rady Gminy w A. dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zarzuty skargi dotyczyły naruszenia prawa materialnego, zasad zrównoważonego rozwoju, przekroczenia granic władztwa planistycznego oraz naruszenia konstytucyjnych zasad państwa prawnego i sprawiedliwości społecznej. Po wniesieniu skargi, Rada Gminy w A. uchwałą uchyliła zaskarżoną uchwałę. Następnie pełnomocnik skarżącego cofnął skargę, wnosząc o zasądzenie kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić na rzecz K. Ś. od Rady Gminy w A. kwotę 624 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska, Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz, Protokolant: Krzysztof cisewski, po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi K. Ś. na decyzję Rady Gminy w A. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie miejscowego plan zagospodarowania przestrzennego postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić na rzecz K. Ś. od Rady Gminy w A. kwotę 624 zł. (sześćset dwadzieścia cztery złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Bd 98/04 UZASADNIENIE Rada Gminy w A. uchwałą nr [...] przyjęła w całości zarzut wniesiony przez K. Ś. do projektu miejscowego planu zagospodarowania obszaru w obrębie ewidencyjnym R. gmina A., położonego pomiędzy drogą Nr [...] ) S., a granicą z miastem A. i ul. D. oraz od strony południowej - drogą gminną dzielącą obręb N. z obrębem S., w zakresie ograniczenia w wykonywaniu prawa własności odniesieniu do wprowadzonych ograniczeń form upraw rolnych i chowu zwierząt na działkach nr [...], [...], [...], [...] (symbol projektu planu –[...]), nr [...], [...], [...], [...] (symbol projektu planu – [...]), [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] (symbol projektu planu – [...]). Na powyższą uchwałę K. Ś. w dniu [...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, zarzucając 1. naruszenie prawa materialnego, tj.: • art. 18 ust. 2 pkt 9 cyt. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 85 cyt. ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przed podjęcie zaskarżonej uchwały na sesji Rady Gminy w dniu [...] 2003 r. bez udziału zainteresowanych, w tym skarżącego, spowodowanego zawinieniem organu, • art. 18 ust. 2 pkt 1 w zw. z pkt 9 cyt. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 85 cyt. ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez podjęcie zaskarżonej uchwały na sesji Rady Gminy w dniu [...] z naruszeniem minimalnego, ustawowego 21-dniowego terminu przewidzianego na jej zwołanie 2. naruszenie zasad zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 2 cyt. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, a którymi powinna kierować się Rada Gminy przy kształtowaniu ładu przestrzennego obszaru planistycznego, 3. przekroczenie w zaskarżonych uchwałach granic władztwa planistycznego przynależnego organowi, o których mowa wart. 4 cyt. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, przez nieuprawnione naruszenie interesów prawnych skarżącego oraz złamanie proporcji tych naruszeń w porównaniu z innymi zainteresowanymi mieszkańcami obszaru planistycznego, 4. naruszenie w zaskarżonych uchwałach konstytucyjnej zasady państwa prawnego - zasady równości wszystkich obywateli wobec prawa oraz zasady sprawiedliwości społecznej - a także kardynalnych praw skarżącego, a to prawa własności gwarantowanego Konstytucją RP oraz przepisem art. 140 kc, zgodnie z którym w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno -gospodarczym przeznaczeniem swego prawa. Rada Gminy w A. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Jednocześnie wskazała, że w procedurze podejmowania uchwał nastąpiło naruszenie art. 18 ust. 2 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 z późno zm.) mające zastosowanie w sprawie na mocy art. 85 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717) w sprawie zawiadomienia o terminie sesji rozpatrującej nieuwzględnione protesty i zarzuty imiennie zainteresowanych. W związku z powyższym na XII sesji Rady Gminy w dniu [...] b2004 r. uchwałą nr [...] uchylono zaskarżoną uchwałę. Na rozprawie w dniu [...] 2005 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę i wniósł o zasądzenie od organu kosztów zastępstwa według norm przepisanych, kosztów dojazdu do Sądu w kwocie 84 zł i uiszczonego wpisu w kwocie 300 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej ppsa - skarżący może cofnąć skargę, Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając na uwadze, że zaskarżona uchwała została uchylona po wniesieniu skargi przez K. Ś., należało uznać cofnięcie skargi za dopuszczalne i skuteczne. W konsekwencji zachodziła podstawa do umorzenia postępowania na podstawie art. 160 § 1 pkt 1 ppsa. Ponadto zaznaczyć trzeba, że uchylenie zaskarżonej uchwały w następstwie wniesionej skargi odpowiada sytuacji regulowanej przez art. 54 § 3. Wobec powyższego w sprawie miał odpowiednie zastosowanie przepis art. 54 § 3 ppsa oraz art. 201 § 1 ppsa. Uzasadnionym więc było zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania obejmujących wpis od skargi w kwocie 300 zł, koszty dojazdu do Sądu w kwocie 84 zł i koszty zastępstwa procesowego przewidziane w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...) (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło