II SA/Bd 982/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia ostatecznej decyzji dotyczącej środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. A. M. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy. W wykonaniu zarządzenia z dnia 29 listopada 2012 r. skarżąca została wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF) w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to, wobec niezastania strony skarżącej pod wskazanym adresem do doręczeń, zostało złożone w placówce pocztowej, o czym zawiadomienie umieszczono w skrzynce listowej w dniu [...] listopada 2012 r. Korespondencja ta została powtórnie awizowana w dniu [...]grudnia 2012 r., po czym w wyniku nieodebrania zwrócona została nadawcy w dniu 12 grudnia 2012 r. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że skuteczne doręczenie wezwania nastąpiło zgodnie z art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) w dniu [...] grudnia 2012 r. Termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął z dniem [...] grudnia 2012 r. W wyznaczonym terminie, ani do chwili wydania zarządzenia wniosek nie został złożony. Zarządzeniem z dnia 10 maja 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wskazując, że pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy. We wniesionym w terminie sprzeciwie skarżąca wniosła o uchylenie zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "p.p.s.a." wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór wniosku został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Niezachowanie określonego w art. 252 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., ONSAiWSA 2008/5/74, ZNSA 2008/5/123, Prok.i Pr.-wkł. 2008/11/54). Jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez osobę fizyczną na urzędowym formularzu, przesyła się stronie formularz w celu jego wypełnienia ( § 2 ust. 3 rozporządzenia ), co też w przedmiotowej sprawie nastąpiło. Pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, przewiduje art. 257 p.p.s.a. W myśl tego przepisu pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ma miejsce, gdy strona złożyła wniosek w innej formie niż na urzędowym formularzu. Rygor przewidziany w art. 257 p.p.s.a. ma charakter zobiektywizowany, a termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku jest terminem ustawowym. Jego przekroczenie musi powodować więc skutek w postaci zastosowania przez sąd rygoru przewidzianego w powyższym przepisie. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego nie otwiera stronie dodatkowego terminu do złożenia wniosku na wymaganym formularzu. W konsekwencji, rozpoznanie zgodnie z przepisem art. 260 p.p.s.a., sprawy przez sąd nie oznacza otwarcie dla strony nowego, dodatkowego terminu do dokonania czynności procesowej, o spełnienie której była już wzywana. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania.