II SA/Bd 987/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. od postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz strony skarżącej kwotę [...]([...]) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z 20 września 2019 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze zawiesiło z urzędu postępowanie administracyjne prowadzone na skutek odwołania złożonego przez [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. od decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 r., wydanej przez Prezydenta M. [...], w przedmiocie cofnięcia z urzędu zezwolenia nr [...].II.A z dnia [...] sierpnia 2016 r. Prezydenta M. [...] na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz na piwo, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, ważnego od [...] sierpnia 2016 r. do [...] sierpnia 2021 r., udzielonego [...] sp. z o.o., 80-137 G., ul. [...], prowadzącej sprzedaż napojów alkoholowych w punkcie przy ul. [...] we [...], do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed Sądem Okręgowym w B. w sprawie z powództwa [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. prowadzonego pod sygn. akt [...], przeciwko A. R. K. o nakazanie pozwanemu A. R. K. aby złożył oświadczenie woli o przeniesieniu na powódkę [...] Sp. z o. o. w G., w wykonaniu notarialnej umowy zobowiązującej z dnia [...].07.2016 r., repertorium A nr [...], własności nieruchomości gruntowej położonej we [...] (ul. [...]), w skład której wchodzą działki o nr ewid.[...], [...] i [...], dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy we [...] prowadzi księgę wieczystą o nr [...] [...]. Skarżący A. K., pismami z dnia [...] października 2019 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy dwie skargi. Jedną na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarejestrowaną pod sygnaturą II SA/Bd 986/19 oraz drugą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2019r., nr [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania, zarejestrowaną pod sygnaturą II SA/Bd 987/19 i będącą przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. W zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniu zostało zawarte pouczenie, iż stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który wnosi się do SKO [...] w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Skarżący wprawdzie złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednakże przedmiotem zaskarżenia uczynił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2019r., nr [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących w niniejszej sprawie, nie wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. postanowieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Dopiero wskutek złożenia przysługującego stronie środka odwoławczego uzyskuje ona prawo zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego po jego rozpatrzeniu (p. T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wyd. LexisNexis, Warszawa, 2005 r., str. 239). Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Z treści tego artykułu wynika jednoznacznie, że dotyczy on przypadku w którym organ wydał decyzję, a nie postanowienie. Nie uprawnia on zatem do wniesienia skargi na postanowienie, od którego przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Co więcej, regulacje p.p.s.a. nie zawierają norm umożliwiających stosowanie przepisów o zaskarżeniu decyzji odpowiednio do postanowień. Tym samym nie istnieją przepisy, które umożliwiają w opisanej sytuacji rezygnację z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 52 § 3 p.p.s.a. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. np. postanowienia WSA w Warszawie z 12.02.2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 130/19, czy postanowienie WSA we Wrocławiu II SA/Wr 124/19). Podkreślić należy także, że wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 P.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji". Zgodnie z omówioną wyżej zasadą dwuinstancyjności postępowania, stosownie do art. 127 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – zwanej dalej: "K.p.a.", od decyzji wydanej w pierwszej instancji, organem właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ. Od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże w strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy czym do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań (art. 127 § 3 K.p.a.). Przytoczone regulacje mają istotne znaczenie w niniejszej sprawie, bowiem wydanie postanowienia przez samorządowe kolegium odwoławcze powoduje że od tego orzeczenia, zgodnie z zawartym w nim pouczeniem, przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy składany w terminie jak dla zażalenia, czyli siedmiu dni (art. 127 § 3 w związku z art. 144 k.p.a.). Dopiero tak wydane postanowienie może być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił ze skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2019r., nr [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania. Od zaskarżonego postanowienia, zgodnie z pouczeniem, przysługiwało skarżącemu prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, który wnosi się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia o czym skarżący został prawidłowo pouczony. SKO [...] natomiast działało w niniejszej sprawie jako organ I instancji i stąd też od wydanego postanowienia przysługiwało stronie prawo wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które postanowieniem z dnia [...] października 2019r. nr [...] stwierdziło niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podkreślania wymaga, iż skarżący zaskarżył do tutejszego Sądu także powyższe postanowienie Kolegium kończące sprawę, sprawa zawisła pod sygn.. II SA/Bd 986/19. Zaskarżając postanowienie organu I instancji o zawieszeniu postępowania, nie został spełniony formalny warunek wniesienia skargi do sądu. Powyższe skutkuje niedopuszczalnością merytorycznego jej rozpoznania . O powyższym Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.