II SA/Bd 995/04

WyrokWSA w Bydgoszczy2005-02-09

Skład orzekający: Elżbieta Piechowiak, Renata Owczarzak, Małgorzata Włodarska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję o odmowie wydania zezwolenia na szkolenie kierowców może zostać wydana na podstawie przepisu, który został już uchylony przed datą wydania tej decyzji?
Ratio decidendi
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została wydana na podstawie przepisu art. 103a ustawy Prawo o ruchu drogowym, który został uchylony przed datą wydania tej decyzji. Ponieważ organ II instancji zastosował przepis, który już nie obowiązywał, naruszenie to stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Stan faktyczny
Starosta odmówił Ł. W. wydania zezwolenia na szkolenie kierowców z powodu nieuzupełnienia dokumentów i informacji z Krajowego Rejestru Karnego wskazujących na skazanie za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy, powołując się na art. 103a Prawa o ruchu drogowym. Skarżący zarzucił organowi brak staranności w ustaleniach faktycznych i kwestionował popełnienie przestępstwa.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2004 r. Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącego Ł. W. kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Ł. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na szkolenie kierowców 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącego Ł. W. kwotę 500 zł (pięćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją Starosty S. z [...] 2004r. nr [...] odmówiono Ł. W. wydania zezwolenia na szkolenie kierowców w zakresie kat. A, A1, B, T prawa jazdy z powodu nie uzupełnienia brakujących dokumentów oraz informacji z Krajowego Rejestru Karnego o tym, że wnioskodawca był karany przeciwko wiarygodności dokumentów art. 270§1 kk. Zgodnie z art. 103 ustawy z 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003r. nr 58 poz. 515 ze zm.) Starosta wydaje zezwolenie na prowadzenie szkolenia przedsiębiorcy, który m. in. nie był prawomocnie skazany za przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub przestępstwo przeciwko dokumentom. Wobec niespełnienia wymaganych kryteriów na podst. art. 103a Prawa o ruchu drogowym nie było podstaw do wydania zezwolenia. W odwołaniu od decyzji wnioskodawca podkreślił, że z informacji z K.R.K. nie wynika jednoznacznie, że był karany za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów i oświadczył, że nie zalega z podatkami. W pozostałym zakresie odwołanie odnosi się do wcześniejszej decyzji Starosty z [...] 2002r. o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie szkolenia kandydatów na kierowców i decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. o utrzymaniu w mocy tej decyzji oraz okoliczności dotyczących fałszowania dokumentów. Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2004r. nr [...] na podstawie art. 103 i 103a ustawy Prawo o ruchu drogowym utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ stwierdził, że skoro wnioskodawca został prawomocnie skazany za przestępstwo przeciwko dokumentom, to zachodzą podstawy do odmowy wydania zezwolenia na szkolenie kierowców na podstawie art. 103a ustawy Prawo o ruchu drogowym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący oświadczył, że nie popełnił przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów. Zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu brak staranności w ustaleniach stanu faktycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Kontroli sądu podlegają kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym w tym to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zastosowanej normy prawnej. W rozpoznawanej sprawie organ II instancji powołał się na przepis art. 138§1 pkt 1 kpa oraz art. 103 i 103a ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. nr 58, poz. 515 z 2003r. ze zm.). Przepis art. 103a nie mógł być zastosowany, gdyż w dniu wydawania zaskarżonej decyzji tj. 23 sierpnia 2004r. już nie obowiązywał. Został on uchylony ustawą z dnia 2 lipca 2004r. Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 6 sierpnia 2004r., nr 178 poz. 1808). Ustawa weszła w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia tj. 21 sierpnia 2004r. – art. 90. W tej sytuacji nie można uznać za zgodną z prawem decyzji wydanej przez organ II instancji. Naruszenie to samo w sobie stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Z tego względu Sąd na podstawie art. 145§1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję i na podstawie art. 200 orzekł o kosztach postępowania.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło