II SA/Bd 995/16

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2016-10-20

Skład orzekający: Anna Klotz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, który nie został własnoręcznie podpisany przez stronę, mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, powinien zostać odrzucony?
Ratio decidendi
Sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, który nie został własnoręcznie podpisany przez stronę, mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, podlega odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. Brak podpisu strony na piśmie procesowym stanowi brak formalny, który sąd wzywa do uzupełnienia. Niespełnienie tego wezwania skutkuje odrzuceniem sprzeciwu.
Stan faktyczny
Referendarz sądowy oddalił wniosek H. W. o przyznanie prawa pomocy. H. W. wniosła sprzeciw, który nie został przez nią podpisany. Sąd wezwał skarżącą do podpisania sprzeciwu pod rygorem odrzucenia. Skarżąca nadesłała kopię sprzeciwu z kserokopią podpisu, nie zaś własnoręcznie podpisany dokument. Sąd odrzucił sprzeciw z powodu nieuzupełnienia braków formalnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu H. W. na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 września 2016 r. sygn. akt II SA/Bd 995/16 w sprawie ze skargi H. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotychczasowej oraz płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 9 września 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalił wniosek H. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Od powyższego postanowienia H. W. wniosła w ustawowym terminie sprzeciw jednakże nie został on podpisany przez skarżącą. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału pismem z dnia 5 października 2016 r. wezwano skarżącą do podpisania lub nadesłania podpisanego odpisu sprzeciwu w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 października 2016 r. Jak wynika z akt sądowych, do dnia wydania niniejszego orzeczenia, brak nie został uzupełniony. Wprawdzie skarżąca w zakreślony przez Sąd terminie nadesłała kopię sprzeciwu, jednakże nie została ona własnoręcznie przez nią podpisana (zawiera kserokopię podpisu). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprzeciw podlegał odrzuceniu. Stosownie do art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej: "P.p.s.a.") sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez profesjonalnego pełnomocnika bez uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd z urzędu jest zatem obowiązany badać spełnienie wymogów formalnych związanych z wniesieniem sprzeciwu, w celu stwierdzenia jego dopuszczalności. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl zaś art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z akt sprawy wynika, że wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu doręczono skarżącej w dniu 10 października 2016 r. Termin do podpisania sprzeciwu, upłynął zatem po upływie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, tj. w dniu 17 października 2016 r. (poniedziałek). Brak sprzeciwu nie został jednakże usunięty, co obligowało Sąd do odrzucenia sprzeciwu na podstawie przywołanego wyżej art. 259 § 2 P.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło