II SA/Bd 996/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 listopada 2011r., odrzucające skargę kasacyjną K. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 października 2011 r. w sprawie ze skargi K. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 25 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną K. L. złożoną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 października 2011 r., oddalającego skargę K. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. uczestnik postępowania, D. T. złożył sporządzone przez siebie zażalenie na w/w postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie zażalenia uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z zm.) – dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Pouczenie w tym przedmiocie zostało zawarte w skierowanym do wnoszącego zażalenie uczestnika postępowania piśmie Sądu z dnia [...] listopada 2011 r., do którego załączono odpis postanowienia z dnia 25 listopada 2011 r. Wskazać w tym miejscu należy, ze zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych, utrwalony został pogląd co do tego, że sformułowanie "skarga kasacyjna powinna być sporządzona", należy traktować jako obowiązek jej sporządzenia przez profesjonalny podmiot. Poparciem tej tezy jest między innymi znaczenie, jakie przydaje się wyrazowi "powinno" w Słowniku Języka Polskiego (wyd. PWN, pod red. M. Szymczaka, t. II, s. 870), jako: obowiązkowego, należnego, pożądanego, oczekiwanego, spodziewanego. Powyższego wymogu nie stosuje się tylko w przypadku, jeżeli zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy zażalenie wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 w związku z 194 § 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie zażalenie nie zostało sporządzone stosownie do wymogu art. 194 § 4 p.p.s.a. przez radcę prawnego lub adwokata, ale osobiście przez uczestnika postępowania, który nie jest żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 p.p.s.a., zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. W tym stanie rzeczy Sąd, stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie jako niedopuszczalne odrzucił.