II SA/Bd 998/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. H. na czynności Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie przebudowy ulicy postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 22 października 2008r. P. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w imieniu własnym, a także osób wymienionych w załączniku, skargę na czynności prawne i faktyczne Prezydenta Miasta [...], polegające na zatwierdzeniu projektu przebudowy ul. [...] w Bydgoszczy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 grudnia 2008r. wezwano P. H. do wskazania pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu mieszkańców ul. [...], wymienionych w załączniku do skargi, a następnie, zarządzeniem z dnia 4 lutego 2009r. bezskutecznie wezwano skarżącego do uzupełnienia nadesłanego pełnomocnictwa. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 25 marca 2009r. pozostawiono pełnomocnictwo udzielone skarżącemu przez grupę mieszkańców ul. [...] w Bydgoszczy bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jak wynika z akt sprawy, złożona przez P. H. skarga dotyczy działania Prezydenta Miasta [...], polegającego na zatwierdzeniu projektu przebudowy ul. [...], na odcinku pomiędzy ul. [...], a ul. [...], w którym dokonano przesunięcia jezdni na stronę parzystą, likwidując jednocześnie po tej stronie pas zieleni. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zwanej dalej p.p.s.a.), sądy te sprawują kontrolę aktów lub czynności innych, niż decyzje i postanowienia, podejmowane w sprawach indywidualnych, dotyczących uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa i mających charakter publicznoprawny. Między przepisem prawa, określającym uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością dotyczącą tego prawa lub obowiązku musi istnieć ścisły związek. Akty lub czynności organu administracji publicznej, o których mowa we wskazanym wyżej art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. stanowią z reguły czynności materialno – techniczne, nie będące rozstrzygnięciami władczymi, a jedynie stwierdzającymi czy też uznającymi uprawnienie lub obowiązek wynikający z przepisów prawa. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania nie została podjęta czynność, ani wydany akt w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jak wynika z art. 29 ust. 2 pkt 12 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 216 ze zm.) przebudowa dróg, torów i urządzeń kolejowych nie wymaga pozwolenia na budowę, a jedynie zgłoszenia właściwemu organowi. Organ ten, zgodnie z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego ma prawo w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia wnieść sprzeciw w sytuacjach enumeratywnie wymienionych w art. 30 ust. 6 cyt. ustawy, w przeciwnym wypadku właściwy organ administracji architektoniczno – budowlanej nie wydaje żadnego aktu, ani nie dokonuje żadnej innej czynności. Upływ z kolei trzydziestodniowego terminu do wniesienia sprzeciwu upoważnia inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych. Niewniesienie przez właściwy organ sprzeciwu nie może być przedmiotem skargi złożonej do sądu administracyjnego, w związku z czym Sąd, na podstawie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), z uwagi na niedopuszczalność skargi orzekł, jak w sentencji postanowienia.