II SAB/Bd 10/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie remontu i należytego utrzymania drogi lokalnej postanawia odrzucić skargę. P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w sprawie remontu i należytego utrzymania dróg we wsi [...]. Zarzucił Wójtowi, że prowadzi szereg inwestycji drogowych w gminie, a na remont drogi gminnej w miejscowości [...] nie może znaleźć środków. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o jej odrzucenie jako nienależącej do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres kognicji sądów administracyjnych wyznacza art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270, zm.) stanowiąc, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Dokonując oceny wniesionej przez skarżącego skargi po kątem zakresu kognicji sądu administracyjnego wskazać należy, że żądanie wykonania remontu i należytego utrzymania drogi lokalnej w miejscowości [...] nie należy do żadnej kategorii spraw opisanych w art. 3§ 2. W szczególności nie stanowi ono przewidzianego w art. 3 § 2 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przepisy prawa materialnego nie statuują bowiem uprawnienia skarżącego do żądania od organu podjęcia w trybie administracyjnym czynności zmierzających do naprawienia dróg gminnych ani też uprawnienia wyegzekwowania od organu realizacji ww. obowiązku. Należy podkreślić, że sądową kontrolę aktów jednostek samorządu terytorialnego reguluje przepis art. 101ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), który w ust. 1 stanowi, że każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia –zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Natomiast bezczynność organu gminy reguluje przepis art. 101a ust. 1 tej ustawy, który stanowi, że przepis art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Przepis art. 101a przewiduje możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu, który nie wykonuje czynności nakazanych prawem. Skarga na bezczynność organów gminy może dotyczyć działalności uchwałodawczej gminy w zakresie w jakim przepisy prawa nakładają na organ stanowiący gminy obowiązek podjęcia uchwały w określonej sprawie oraz skargi na bezczynność wójta w przypadkach gdy przepisy prawa nakładają na wójta obowiązek wydania zarządzenia. Jak wynika z powyższego, wniesienie tej szczególnej skargi na bezczynność organu gminy w zakresie działalności uchwałodawczej, w trybie i na zasadach określonych w art. 101a ustawy o samorządzie gminnym, może dotyczyć wyłącznie czynności nakazanych prawem, w takim zakresie w jakim przepisy prawa nakładają na organ obowiązek podjęcia stosownych uchwał w określonej materii. Sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie. Nie stanowi podstawy do wniesienia skargi ustawa o samorządzie gminnym. Zgodnie bowiem z przepisem art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone na rzecz innych podmiotów. Z kolei przepis art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym określa zadania własne gminy. Realizacja zadań własnych gminy określonych w art. 7 ustawy, a więc zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakres, którego wchodzą między innymi sprawy dotyczące gminnych dróg i ulic, stanowi jedynie ogólne ramy kierunkowe działania gminy w tym aspekcie i wymaga od organów administracji każdorazowego odwoływania się do przepisu szczególnego (materialnego), który konkretyzowałby te zadania celem przyznania stronie określonych uprawnień lub nałożenia na nią obowiązków. Wymienione w art. 7 zadania mają charakter fakultatywny, co oznacza, że gmina za pośrednictwem swoich organów samodzielnie decyduje o kolejności i terminie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty mieszkańców, w tym o konieczności budowy czy też modernizacji dróg stanowiących jej własność. Również z przepisów ustawy o drogach publicznych z dnia 21 marca 1985r. (t.j. Dz. U. z 2007r., nr 19, poz. 115 ze zm.) nie wynika dla organu gminy i dla gminy obowiązek niezwłocznego podjęcia określonych przez mieszkańców gminy czynności w zakresie budowy lub modernizacji wskazanej drogi gminnej na terenie gminy, natomiast zarządzanie drogami wewnętrznymi należy do zarządcy terenu, na którym zlokalizowana jest droga. Odnosząc powyższe ustalenia do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że art. 101 a ustawy o samorządzie gminnym nie daje skarżącemu legitymacji do żądania wydania przez organ wykonawczy gminy uchwały, której powzięcie nie jest nakazane przepisami prawa. Sąd nie może, zatem nakazać organowi takiego działania jak wnioskowane w skardze z uwagi na brak normy prawa materialnego nakładającego na organ obowiązek podjęcia takich czynności. Podkreślenia bowiem wymaga ponownie, że czynności, o jakich mowa w art. 101a, to czynności nakazane prawem powszechnie obowiązującym. Nadto należy zauważyć, że w świetle treści art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W okolicznościach niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, nie ma możliwości zobowiązania Wójta Gminy [...] do podjęcia czynności (uchwał) dotyczących niezwłocznego naprawienia wszystkich dróg gminnych w miejscowości [...], skoro brak jest normy prawa materialnego nakładającego na Wójta obowiązek podjęcia takiej uchwały. W świetle powyższego uznać należy, że niedopuszczalna jest skarga na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie podjęcia uchwały dotyczącej remontu dróg. Mając powyższe na uwadze i działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę odrzucił.