II SAB/Bd 111/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 1 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Centrum [...] sp. z o.o. [...] w [...] na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 100 (sto) złotych, tytułem wpisu uiszczonego od skargi. Centrum [...] sp. z o.o. [...] w [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Skarga podpisana została przez osoby umocowane do jej podpisania, co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych KRS spółki. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność szczególnym środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zażalenie to powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W związku z powyższym strona skarżąca, zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2012r., wezwana został do złożenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi składał zażalenie do organu wyższego stopnia, pod rygorem uznania, że takie zażalenie nie zostało złożone. Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 30 sierpnia 2012r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 11 akt sądowych). Na podstawie akt sprawy ustalono, ze strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi zgodnie z wezwaniem, w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, który w stosunku do strony skarżącej upłynął w dniu 6 września 2012r., co równoznaczne jest z przyjęciem, iż strona skarżąca nie składała zażalenia na bezczynność Starosty [...] do organu wyższego stopnia, co z kolei oznacza, iż nie zostały spełnione przesłanki skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu. Merytoryczne rozpoznanie skargi nastąpić może jedynie przy spełnieniu warunków formalnych określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiotowej sprawie natomiast warunki takie nie zostały spełnione, bowiem nie zostały w niniejszym przypadku wyczerpane przewidziane środki zaskarżenia, co skutkować musi stwierdzeniem niedopuszczalności skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 2 powyżej wskazanej ustawy.