II SAB/Bd 112/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 4 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. oraz R. R. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie wydania uwierzytelnionego odpisu postanowienia postanawia odrzucić skargę. K. i R. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżących z dnia [...] października 2011r. dotyczącego wydania z akt sprawy znak [...], sygn. akt IC 358/04 uwierzytelnionego postanowienia o kosztach. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta B. wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. Podkreślić należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (do 31 grudnia 2003r.) w Warszawie w wyroku z dnia 13 czerwca 2001 r., sygn. akt IV SA 961/99 – w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji, w których podnoszone jest niewydanie decyzji administracji w terminie określonym w kpa, lub niepodjęcie czynności z zakresu administracji publicznej - kontrola Sądu Administracyjnego sprowadza się więc przede wszystkim do sprawdzenia, czy istotnie sprawa, w której skarżący zarzuca organowi administracji bezczynność podlega załatwieniu przez ten organ na drodze aktu administracyjnego. (LEX nr 78938). W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynili bezczynność Prezydenta Miasta B. w zakresie rozpoznania wniosku skarżących z dnia 13 października 2011r. dotyczącego wydania z akt sprawy znak P.0717/71/05, sygn. akt IC 358/04 uwierzytelnionego postanowienia o kosztach. Jak wynika z odpowiedzi na skargę i załączników do tego pisma, wyrokiem wydanym w dniu 12 października 2005r. w sprawie o sygn. akt IC 358/04, Sąd Okręgowy w B., Wydział I Cywilny oddalił powództwo K. i R.R. przeciwko Miastu B., zasądzając jednocześnie solidarnie od powodów na rzecz pozwanego kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Wbrew twierdzeniu skarżących zatem, zawartym we wniosku skarżących z dnia 13 października 2011r., nie zostało przez Prezydenta Miasta B. wydane postanowienie w sprawie kosztów postępowania, o których mowa w art. 264 k.p.a., którego organ nie doręczył skarżącym wbrew ciążącemu na nim obowiązku. Postanowienie o obowiązku zwrotu przez skarżących kosztów postępowania stanowi element sentencji wyroku wydanego przez sąd powszechny w sprawie w której Prezydent Miasta B. , reprezentujący Miasto B. był, podobnie jak skarżący strona postępowania, nie natomiast organem administracyjnym. Z uwagi na powyższe Prezydent Miasta B. nie miał obowiązku wydawania skarżącym uwierzytelnionego odpisu wyroku wydanego w sprawie IC 358/04, o dokonanie takiej bowiem czynności skarżący mogli zwrócić się do sądu, który wydał przedmiotowy wyrok. Podkreślenia wymaga, że Prezydent Miasta B. nie mógł tym bardziej wydać z akt sprawy uwierzytelnionego odpisu postanowienia, czy też decyzji w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie IC 358/04, bowiem w sprawie niniejszej takie postanowienie czy decyzja nigdy nie zostało wydane. W związku z powyższym uznać należy, że organ nie mając obowiązku wydania skarżącym odpisu wyroku wydanego przez sąd, nie może zostać uznany za pozostający w bezczynności, wobec czego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.